Kör Hayat

Kör Hayat

  • WpView
    Reads 286,254
  • WpVote
    Votes 11,489
  • WpPart
    Parts 26
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeLast published Wed, Jan 19, 2022
WpInfo
Fiction
Romance
Görme engelli genç kız düşünün... En mutlu olduğu gününde kazada annesini ve babasını kaybetmiş onsekiz yaşında talihsiz bir kızdı ama aile sevgisi nedir bilenlerdendi. Aradan altı sene geçmesine rağmen acısı halen acı ve tazeydi onun için. Ailesi onun için babasız ve annesiz olamazdı ama o gün elinden almışlardı onları.Gözleri o gün hayata kapanmıştı yaşadığı bir kaza yüzünden o günden sonra dışardakiler onu hor görüyordu ama ailesi onu baştacı yapmışlardı bir yere kadar!Kendini zorla yaşlı bir adamla evlendiricegini öğrendiği zaman yıkılmıştı aile lafı içinde resmen bitmişti. Çünkü başka bir aileye kuma olarak verilecekti hemde babası yaşında bir adamla.Öğün kendi tazecik bedenini yaşlı bir adama vericegini düşünürken başkasının kollarında olmasıda neydi? Belki de o yaşlı adamla evlenseydi sükredicegi bir hali olabilirdi ama acılarla dolu bir geleceği vaat etmişti o adam! Birazda görme engelli genç kızın bakış açısından bakalım ne dersiniz? #Acı #Nefret #Kader Not;Hayal ürünüdür ve Mardin üzerinde.
All Rights Reserved
#558
kuma
WpChevronRight
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • Laura Gercek ailem (Karanlik aşk)
  • Karven
  • AŞİRET Mİ!? -Gerçek Ailem-
  • ULAŞAMIYORUM/TEXTİNG
  • Halısaha |texting
  • Vatan Uğruna
  • Sessiz Yemin

Laura Gercak ailem (Karanlik aşk) kitabında hem Gerçek ailem konulu sonlara dogru ise mafya kocamiz da gelecek buna göre okuyun. Kesit. Hiç durmadan koşuyordum. Ciğerlerim yırtılırcasına yanıyor, göğüs kafesime iğneler batıyordu. Ağaçların silueti, tepemdeki ay ışığı altında bir hayalet ordusu gibi uzayıp gidiyordu. Ara ara omuzumun üzerinden arkama bakıyor, peşimden gelip gelmediğini kontrol ediyordum. Bu sefer... bu sefer beni gerçekten öldürürlerdi. ​Kimden kaçtığımı merak ediyorsanız, babadan kaçıyordum. ​Ben Laura Yel, 16 yaşındayım. "Baba" dediğim kişi, Mithat Yel. Maalesef ona gönül rahatlığıyla babam diyemiyorum, çünkü o bana hiç öyle davranmadı. O, beni suskunluğa mahkûm etti. ​Keşke her şey sadece suskunlukla bitseydi. Bin bir türlü işkence, rutubetli karanlık odalar ve... en önemlisi sol bileğimin hemen yukarısındaki büyük yara. O yara, içimdeki küçük ışığı tamamen söndüren, acı bir hatıraydı. Onu, daha on yaşımdayken duvara bir güneş resmi çizdiğim için yapmıştı. Masum bir çizim için beni sandalyeye bağlayıp, o yarayı bileğime kazımıştı. Yarağın nasıl bir şey olduğunu, neyi temsil ettiğini daha sonra detaylı bir şekilde anlatırım. ​O yaradan sonra ne olursa olsun tek kelime etmedim. İşkencelerinde çığlık atmadım, yalvarmadım. Daha küçük yaşta büyümek, sessiz ve dayanıklı olmak zorunda kaldım.

More details
WpActionLinkContent Guidelines