«Έλα δω.» λέει απλά και όταν βλέπει πως δεν το κάνω, με πλησιάζει αυτός.
Τυλίγει τα χέρια του γύρω μου και με αγκαλιάζει.
Και, ω θεέ μου, θα χρειαζόμουν δέκα χιλιάδες λευκά χαρτιά για να περιγράψω το πώς ένιωσα εκείνη τη στιγμή.
Η αγκαλιά του ήταν ζεστή, φιλόξενη. Ένιωσα ότι κάποιος νοιάζεται για μένα, πέραν της Melanie, του Jake, του Rob, της Aria και της Crystal. Με αγκάλιασε σφιχτά, τόσο σφιχτά που ένιωσα επιτέλους χαρούμενη μετά από το συμβάν.
Θυμάμαι ένα quote που είχε βρει η Aria στο instagram και μου το είχε δείξει, "One day someone is going to hug you so tight, that all of your broken pieces will stick back together."
Ε, νομίζω ότι κάτι τέτοιο μόλις συνέβη.
Ο Dylan χαλαρώνει το κράτημά του και χαμηλώνει το κεφάλι του για να το φέρει στο ύψος των ματιών μου. Κοιτάει στα μάτια μου και εγώ στα δικά του.
Ναι, η απόσταση μεταξύ μας ήταν τόσο κοντινή, που μπορούσα να διακρίνω τα φωτεινά καφέ μάτια του. Και, διάολε, ήταν τόσο όμορφα.
«Ευχαριστώ.» του ψιθυρίζω και χαμογελάει. Το βλέπω στα μάτια του, χαμογελάνε κι αυτά.
Cover made by @AnNia_Sangster
Καλύτερη θέση ~ 84 in Fanfiction
©2017 | -purples
All Rights Reserved.
•DON'T COPY THE STORY, BE FUCKING ORIGINAL•
All Rights Reserved