KIRIK CAMLAR

Adalet diye bişey yoktu benim hayatımda. Hani bazıları kimsesiz büyüdükleri için ağlarlar ya. Derler hani bir annem olsun diye işte bende diyordum ki keşke annemi hiç tanımasaydım. Keşke babam gibi gitseydi diye. Onun gibi bir Sürtük olmaktan korktuğum için belimden uzun saçlarımı bir şapkayla kapatıp biçimli vicuduma ise iki beden büyük erkeksi şeyler giyerim hep. Okulda hemen hemen herkes beni erkek veya travesti olarak tanıtır.Sebebi ise annemi sakladığım gibi kendimize saklamam. Babamın beni terk etmesine rağmen onu savunum bende annemi terk etmek istiyordum.

Ama benim hayatımda bide beklediğim ,beni bu kahpe hayattan kurtarıcak beyaz atlı prensim vardı.

KALBİM; TIPKI ODAMIN CAMLARI GİBİ PARAMPPARÇA. GÖZLERİM; ELİMDEKİ ÇAKMAK GİBİ ALEV ALEV. GÖZLERİM; YAĞAN YAĞMUR GİBİ SIRILSIKLAM... VE BEN ÖNÜMDE YATAN CESET GİBİ CANSIZIM.

KALBİM KIRIK CAM PARÇACIKLARI, RUHUUMUN KANATLARI...