Story cover for sus by RonahiGl
sus
  • WpView
    Reads 13
  • WpVote
    Votes 3
  • WpPart
    Parts 2
  • WpView
    Reads 13
  • WpVote
    Votes 3
  • WpPart
    Parts 2
Ongoing, First published Feb 11, 2017
Bazen şu hayatıma bakıyorum da 
Alayçı bir debessüm geliyor yüzüme 
Evet ilginçtir ney mi ben pek gülmem 
Yalana gerek yok ben hiç gülmem 
Neyse hayatıma bakıyorum demistim 
Evet bakiyorum öyle bazen bir koltukta arkama yazlanmış kafam kolarım arasinda seyrermiş saclarımda parmaklarım dolanırken 
Bazen bir parkta sizin dızo oturusu deginiz gibi  aynen önümde tuborg elimde sigaram hic düşmez zati o elimden  gelene gecene degil kendi kendime söverken bazen bir dağın tek basima bagira bagira özgürlük türküsü söylerken 
Bazen bir deniz kenarında gözlerimden akan o pisliği silip derdimi deryalara anlatirken 
Bazen sifiri karanlik icinde benim icim kadar olmasada karanlik bir kabristanlikta bir  tasini yumruklarken 
Ve sonra kendime su soruyu soruyorum 
Yok yok bildiginiz gibi niye ben sorusu degil 
Neden hala ayaktayım 3 kez basarisizlikla sonuclan intahar girisimi 
Her seyde iyiken neden bu iste hicte iyi degilim..
All Rights Reserved
Sign up to add sus to your library and receive updates
or
Content Guidelines
You may also like
You may also like
Slide 1 of 10
Beni Duymadan Dinle  cover
gece yarısından sonra şiirler cover
SEÇME ŞİİRLER cover
☆ÇÜRÜYEN YILDIZLAR☆ cover
Gecenin Karanlığı  cover
MAHŞERE MEKTUPLAR cover
Diyemediklerimle Baş Başa cover
Geceye Sakladım Seni cover
Şiirsel? cover
MÜREKKEP 2 cover

Beni Duymadan Dinle

73 parts Ongoing

Ben Desmina, Varlığı bile fark edilmeyen, sesi kalabalıkta kaybolan bir ruhum ben. Ve biliyorum ki, böyle hisseden tek ben değilim - sen de öylesin. Zamana sığmayan, devrine yabancı bir kalpte beklemekten yorulanlardanız senle ben. Yanlış zamanda geldik bu dünyaya; Yanlış devirde, yanlış insanların ortasında doğduk. Aradığımızı hiç bulamadık, Hak ettiğimiz değeri göremedik. Sevgiye aç kaldık; dokunulmamış bir kalbin, unutulmuş bir köşesindeyiz sanki. Ama işte, bu yüzden yazıyoruz. Kelimelere sığınıyoruz. Çünkü bazen bir dize, bir omuz gibi olur; bazen bir kelime, bir sarılmadan daha çok iyileştirir. Ben Desmina, yazdıkça var olan, sustukça kaybolan bir kadınım. Bu kitap - benim gibi hisseden herkesin sesi. Yalnızların, yanlış zamanda sevenlerin, anlaşılmadan yaşayanların kalbinde yankılanacak bir fısıltı bu. Belki de bu yüzden yazıyorum: Kendimi anlatmak için değil, birinin "ben de böyle hissediyorum" diyebilmesi için.