SİLİK HATIRA

SİLİK HATIRA

Reads 54
Votes 9
Parts 2

Ongoing

Last published Mon, Feb 20, 2017

aşk dram hatıra yaşanmışlıklar

Hayat bazen de istediğimiz gibi yaşanmıyor evet.Ne yazık ki bunu yaşayarak öğreniyoruz... Peki ya yaşanmışlıklar?Hatıralar? Gün geldiğinde onlar da uçuverirse hayatımızdan neler olur hiç düşündünüz mü? Düşünmeyin çünkü ben yazıcam :D Tanıtıma gel zjsisk Neyse asıl tanıtım altta👇👇 *** Lily... Dünyalar tatlısı bir genç kız.Hayatında nadir sayılabilecek kadar az ve öz insanlar var onun için.Ona daima sahip çıkan,seven ve kollayan insanlar.Ama biri var ki-Connor- neredeyse tüm hayatını kapsıyor.Ona hayatın anlamını sorsalar hiç şüphesiz bu ismi verirdi emin olun. Tabi,herşeyin bir sonu olabileceği gibi bu ilişkinin de bir sonu vardı. Tahmin edemeyecekleri bir son. "Hayatımda hiç bu kadar yıkılmamıştım.Çünkü hayatım olan adam ne beni hatırlıyordu ne de onca yaşadığımız onca seneleri.Hayat hiçbir zmaan adil olmadı,olmayacak!"

All Rights Reserved

Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.

You may also like

PANOMDA VE KİTABIMDA REKLAM YAPANLARI ENGELLİYORUM, YORUMLARINI SİLİYORUM. *** "Tahsin amca kim bu herif?" diye sordum. Kara gözleri avına odaklanmış bir aslan gibi keskince benim ürkek yeşillerime odaklıydı. "Behzat Kıvançlı'nın büyük oğlu Halil İbrahim Kıvançlı." dedi sesinde bariz bir gerginlik vardı. Benim tanımadığım bu adam etrafımdaki herkesi fazlasıyla germiş durumdaydı. "Onlar Karadenizli değiller mi? Ne işi varmış bu topraklarda?" diye sordum. Gözlerimi zar zor kopardım kara gözlerinden. Göz göze geldik Tahsin amcayla, "Onun olanı almaya gelmiş babandan, öyle diyorlar..." Anlamaz bir şekilde kaşlarımı çattım, "Onun olan ne varmış burada acaba? Bizim topraklarımızda hükmü geçmez onun!" dedim çirkefçe. "Benim hükmümün geçmeyeceği bir toprak yoktur küçük hanım." Arkamdan duyduğum sesle irkildim, bu kalın ve sert ses Halil İbrahim denen adama ait olamazdı değil mi? Tahsin amcanın gözlerinden dehşet geçti, arkamdaki adamın önünde hemen ellerini birleştirip başını eğdi ne oldu bilmiyorum ama sessizce yanımızdan sadece birkaç adım ayrılıp bizi baş başa bıraktı ama hala köşede tetikteydi. Cesaretimi toplayarak döndüm ona. Yakın mesafeden gördüm kara gözlerini şimdi daha bir karanlık bakıyordu. "Topraklarınızda gözüm yok. Ben benim olanı almaya geldim." dedi karanlık çıkan ses tonuyla. Yutkundum, sesimin titrememesine özen göstererek, "Senin olan neymiş?" diye sordum. O an gözlerinin parladığına yemin edebilirdim. "Aze, Aze diye bir kadın. Bey kızı Aze derlermiş buralarda ona." Gözlerim istemsiz irileşti, buzlu suyun içine düşmüş gibi titredim. Aze kızdım ben. Yüreği yiğit, gözleri güleç Aze kızdım... Bey kızı Aze derlerdi bana. *** BU KİTAPTA GEÇEN OLAYLAR VE KİŞİLER TAMAMEN HAYAL ÜRÜNÜDÜR. GERÇEK KİŞİ VE KURUMLARLA ALAKASI YOKTUR.

Content Guidelines