siyaha çalan gece

Kadının nefreti adamı yakmaya yeterli.

Adamın cesareti ise kadını boğacak kadar karanlık.

Her şey siyaha çalan gece de başladı.

İkisinin de nefreti siyahın içindeki siyaha bedeldi...

Aydınlık bir gece kaybolmuşum. Etrafta uçuşan hayal kırıklıkları tek tek dökülüyor. Yaprak gibi dalından. Oysa ki sonbahar değil mevsim. Bir sızı duyuyorum en derinden, hatta fazla derinden, büyük bir körlükle izliyorum etrafımı. Sağır misali duymamazlıktan geliyorum, acı feryatları. Gizlenen her yara ortaya çıkıyor da kan kokusu sarıyor dört bir tarafı.