Cytaty

LECTURES 1,698
Votes 196
Chapitres 60

LECTURES 1,698
Votes 196
Chapitres 60

90% tych cytatów jest autorskich, nie tylko moje, ale moich przyjaciół. 

UWAGA!
Cytaty, które nie będą autorskie (czyli z neta, itp.) będą podpisane

Notowania:
~ złość #350Tous Droits Réservés

cytaty poezja radość smutek złość

Table des matières

60 chapitres

Inscrivez-vous pour ajouter Cytaty à votre bibliothèque et recevoir les mises à jour

#725cytaty

Directives de Contenu

Vous aimerez aussi

Biała przestrzeń, écrit par Samael_Daniel

„Biała Przestrzeń" to tomik poezji białej, zapis myśli i chwil. Porusza tematy traumy, tożsamości, pamięci, codzienności podzielonej na głosy i role, odczuwania świata na granicy ciała i umysłu. Wszystko to opowiedziane bez retuszu, surowo, momentami pięknie i okrutnie zarazem. Dla tych, którym zabrakło powietrza, a nadal próbują oddychać. Dla wszystkich, którzy są i nie są - naraz.

Ten tomik poezji to wyznanie serca, które postanowiło przemówić nowym językiem. Może znajdziesz w nim coś, co do Ciebie przemówi?

Refleksja // Pamięć // Codzienność // Relacje // Świat wewnętrzny

Instrukcja obsługi siebie#, écrit par DraftChaos

„Dzieta" to zbiór refleksyjnych wierszy, które zatrzymują tempo codzienności i pozwalają odetchnąć. Każdy wers jest zapisem momentu świadomości chwil w których człowiek zdaje sobie sprawę ze zmęczenia, presji i konieczności bycia „online", a jednocześnie uczy się odnajdywać ciszę i obecność we własnej głowie. To poetycki przewodnik przez codzienny chaos, subtelny dialog z czasem i sobą samym, który pokazuje, że prawdziwa obecność zaczyna się tam, gdzie kończy się pośpiech. Z lekkim oddechem, bez presji, „Dzieta" pozwala czytelnikowi zatrzymać się, rozejrzeć i odnaleźć spokój w prostych, intymnych momentach.

Zbiór krótkich listów, notatek i słów, które nigdy nie trafią do właściwych osób. Czasem pełne metafor i lekkie, a innym razem dosadne i mroczne. Odważysz się przeczytać to, co powinno pozostać ukryte?

Co z serca wypłynie., écrit par Zuzannabook

Nie każdy rozumie dzisiaj poezję. Ba, mało kto pamięta ,że coś takiego istnieje. Wiersze nie muszą być pisane jakby zasługiwały na Nobla. Mogą być to totalne bazgroły. Ja pisanie wierszy traktuję jako relaks, odprężenie się, odpoczynek od nauki/pracy. I może nikt nie będzie tego czytał, ale przynosi MI to wiele radości oraz spokój wewnętrzny i mam nadzieję ,że wam też. Może nawet po przeczytaniu tego tomiku poezji, sięgniecie po kartkę i długopis ,i sami coś napiszecie?

wiersze

Nauczyłam się krzywdzić, bo tak mnie nauczono, écrit par DiereBondgenoot

Zbiór wierszy - to mój ukryty świat, gdzie światło miesza się z cieniem, gdzie emocje, których nie umiałam wypowiedzieć, znalazły swój kształt. To ścieżka przez moje myśli, moje rany i marzenia, mój szept i krzyk zapisany na kartach, które chcę Ci pokazać. To przestrzeń, w której pozwalam sobie być prawdziwą - nieidealną, rozdartą, ale walczącą o spokój i zrozumienie. Chcę podzielić się tym, co czułam, co przeżyłam, by może ktoś poczuł, że nie jest sam, że jego ból też ma sens. To mój sposób na uzdrowienie i nadzieję, na to, by iść dalej, krok po kroku, między światłem a cieniem.

Drzeworyt - sekretne zapiski - wiersze, écrit par Atracyntun

Drogi Wędrowcze, dla mnie wiersze są jak drzeworyty: każdy wers wycina ślad w pamięci, każdy obraz zatrzymuje to, co ulotne. Ten tomik wierszy to podróż przez świat uchwycony w szczegółach liściach, spojrzeniach, zapachach i ciszy codziennych chwil. Nie szukam w nich wielkich słów raczej czułości wobec świata i wdzięczności za to, co trwa przez chwilę, a zostaje na zawsze. Może odnajdziesz tu cząstkę własnych wspomnień, które nosisz w sercu. "Zbieram liście odcienie miejsc kształty ludzi zapach bliskości album wspomnień"

Zawsze i na zawsze, écrit par Aga_Mirabelka

To nie są zwykłe wiersze, nie znajdziesz tu żadnych wyszukanych środków stylistycznych i zawiłych metafor, tylko nagie emocje, prawdziwe, pełne zarówno brzydoty jak i piękna. Te zapiski to próba wyrzucenia z siebie smutku i żalu, próba ucieczki przed światem, pełnym pozorów i złudnego szczęścia. To skrajne emocje, które niektórzy z nas muszą skrywać pod maską uśmiechu.

Biała przestrzeń

„Biała Przestrzeń" to tomik poezji białej, zapis myśli i chwil. Porusza tematy traumy, tożsamości, pamięci, codzienności podzielonej na głosy i role, odczuwania świata na granicy ciała i umysłu. Wszystko to opowiedziane bez retuszu, surowo, momentami pięknie i okrutnie zarazem. Dla tych, którym zabrakło powietrza, a nadal próbują oddychać. Dla wszystkich, którzy są i nie są - naraz.

Plus d’Infos