
Karanlığın ve acının sarmaladığı yaralarım kabuk tutmak bilmiyordu. Kendime hakim olamayıp, bir çok hata yapıyordum ve sonucu hep aynıydı. Toz pembe bile bana acı verirken mutlu olmayı düşünemiyordum bile . Yeni yer , yeni insanlar , yeni hayat kulağa acımasız geliyordu. Yaralarım kanıyordu...Todos los derechos reservados