Love Of Silence//evak
- LECTURAS 691
- Votos 77
- Partes 6
Continúa54m
Última publicación mié, feb 14, 2018
Daha on yaşındayken yastığı yüzüne kapatarak kafasında ki sesleri boğmaya çalışırken asla susmayacaklarını, giderek daha da güçleneceklerini biliyordu Even. Hayatında asla kendisi olamayacağını her daim rol yapmak zorunda olacağını, gözlerinden akan yaşları yapmacık gülüşlerle kapatmak zorunda kalacağını anlıyordu. Soğuk hastane odasında yatarken duvarlara çarpan çığlıklar anlatıyordu. O biliyordu hiç kimse iyileşememişti o da iyileşemeyecekti. Ama bilmediği bir şey vardı. Onun seslerini susturmanı yolunu bulacaktı. Onun kurtarıcısı aşktı. O sessizliğin aşkını yaşayacaktı. Fakat aşk kurtarıcı olduğu kadar yıkıcıydıda. En ufak bir hata onu beyninde ki seslerin esiri olmaya itebilirdi. Peki homofobik bir erkeğin erkeklerden hoşlandığını fark etmesiyle başlayan aşk hatasız olabilir miydi?
Todos los derechos reservados
#29
evak
Únete a la comunidad narrativa más grandeObtén recomendaciones personalizadas de historias, guarda tus favoritas en tu biblioteca, y comenta y vota para hacer crecer tu comunidad.
Quizás también te guste
YAKUT
KARADENİZ VE ASKER KURGUSU!! Bazı insanlar sesini yükselterek değil, gözlerini yere indirerek yaşardı. Yakut, konuşmamayı öğrenmişti. Çünkü her kelime bir tokat gibiydi, her nefes cezasını artırıyordu. Dünyaya sessizce bakan bir çift mavi göz, içindeki fırtınayı anlatmaya yetmiyordu kimseye. Ama karanlık bir hayatta bile, ışık mutlaka bir yerlerden sızardı. O ışık bazen bir bakıştı.. Bir adamın, sustuğu hâlde her şeyi anladığı bir andı.. Kendini yıllarca susmaya mahkûm etmiş bir kızla, konuşmayı unutmuş bir adamın göz göze geldiği o an... Demir Efe Demirci, savaş alanlarından döneli çok olmuştu. Ama bazı savaşlar üniformayla değil, kalple verilirdi. Ve bazı yaralar ilk dokunuşta değil, ilk bakışta açılırdı.. Yakut Nida Sungur'un henüz haberi yoktu... Ama hayat, onu parçalayanların tam ortasında, onu yeniden var edecek bir aşkla bekliyordu... Trabzon'da.
ASİ'
Asi... Sadece Asi. Kendi için yaşayan ama kendini sevmeyi bilmeyen Asi. Doğru bildiğiniz midir doğru olan, yoksa doğru diye bir şey aslında hiç yok mu? Bildiğimiz ile bilmediğimiz arasında yaşıyoruz. Küçük ilmekler atıyoruz sadece hayatta ve dönüp bakıyoruz; ve hayatımızı görüyoruz, o küçük ilmekleri... Kendimi bilmezdim ben, bildiğimi sanardım yalnızca. "Ben Asi'yim ve Asi olarak yaşarım," derdim ama ben bile bilmezdim benim kim olduğumu. Yalnızlığımın içindeki herkes beni tanıyordu ama sadece tanıdıklarını sanıyorlardı; bilmiyorlardı ki Asi bile Asi'yi tanımıyordu. Görmüyordu içindeki küçük Nur parçasını, o Nur'un ışığını... Ama belki de görürdüm. Belki de onlar beni tanımasa bile ben kendimi tanıyabilirdim. Belki denemek için bir şans verirdi bana hayatım. Belki de o verirdi bana o şansı; bana, benim bile beni tanımaya niyetim yokken o beni tanımaya çalışmıştı ve belki de sadece o yaklaşmıştı beni tanımaya, benden bile çok yaklaşmıştı belki de... Ama o da tanıyamadı ve o küçük Nur da yok oldu hırçın fırtınaların arasında; Asi rüzgarlara boyun eğdi ve...
Gecenin Yargıcı(TAMAMLANDI)
"Korel dur." sözlerimle adımları bıçak gibi kesildi ve durup bana döndü.Gözlerinde o kadar çok duygu vardı ki nefret,hayal kırıklığı ve bitmek üzere olan bir aşkın kırıntıları. "Nasıl yapabildin Lalin ben senin için canımı vermeye hazırken,aşkınla yanıp tutuşurken, sen nasıl bizim saf ve temiz duygularla inşaa edilmiş aşkımıza ihaneti bulaştırabildin?" söyledikleriyle yapmadığım birşey yüzünden başımı öne eğdim.Elini kaldırdı ve yüzüme dokunmak istedi ama dokunmadan elini yumruk yaparak aşağıya indirdi. "Yüzüme bak yaparken utanmadın şimdi mi utanıyorsun?" dediğini yaptım ve ona baktım gözlerim dolmuştu. "Korel ben-" susmam için elini kaldırdı. "Tek kelime etme çünkü inanırım.Sen bana bir kere yapmadım desen ben bütün gördüklerime rağmen yine sana inanırım,yine seni evim,yurdum bellerim." söyledikleri boğazımda bir yumru oluşmasına sebep oldu.Yutkunamadım canım yandı.Cevap vermeyişime karşılık yüzünde buruk bir tebessüm oluştu. "Diyemiyorsun çünkü yaptın.Söylesene Lalin ağır mı geldi sana sevgim? Sen sevilmeyi bilmeyen bir kadınken,hiç sevilmemişken,benim seni canımdan çok sevmem sana ağır mı geldi?" Çağan birşey söyleyeceği sırada susması için kolundan tuttum.Korel Çağan'ın kolundaki elime bakıp gülümsedi. "Değmezmişsin sen sevilmeyi hak etmiyorsun hele ki benim tarafımdan sevilmeyi hiç hak etmiyorsun.Sana şehit haberim gelirse sakın cenazeme gelme.Varlığımda yanımda olmayan yokluğumda hiç olmasın.Sen varlığımın canını yaktın,yokluğumda senin canını yaksın Lalin." *** 15.09.2025✨ Kapak tasarımı @yazarinbahcesi'ne aittir.Concluida
Biz Şimdi Neyiz?-bxb
KİTABIMI OKUYUN YA LTFN bak hemen konuyu anlatıyorum Şimdi Yağız ve Bilge düşman gibi bir şey tm. Bu kadar başka ne anlatsam spoi olcak tm. Hadi oku şimdi tm. Bu arada asker ikisi de :) tm bb. İşteee size kitap açıklaması koydum 🙂↔️ "emredersiniz komutanım" selam verip çıktım odadan önümden geçen askerden yemekhanenin yerini öğrenip ilerledim içeriye girip yemek almak için sıraya girdim sıra bana geldiğinde yemeğimi alıp etrafa göz attım, gözüme kestirdiğim masaya ilerlerken sert bir bedene çarpmamla elimdeki tepsi yere düştü büyük bir gürültü koparken etrafta sessizlik oluştu başımı kaldırdığımda gördüğüm bedenle yerime mıhlandım akademideki ilk dostum son düşmanım... "Yağız?"
MADALYONUN İKİ YÜZÜ-GERÇEK AİLEM
Eşini kaybettikten sonra Selim Akın, tüm yaşamını çocuklarına adar. Akın ailesinin dünyası, beş yaşındaki küçük Defne'nin etrafında dönmektedir. Ancak bir gece Defne aniden ortadan kaybolur. Bu kayıp, ailenin dengelerini altüst eder ve onları yavaş yavaş dağılıp gitmenin eşiğine getirir. Aradan geçen on yılda, Akınlar hâlâ Defne'nin kayboluşunun gizemiyle yaşamaktadır. Her biri, kendi sessiz dünyasında, vicdanının mahkemesinde kendini yargılar. Suçluluk ve özlem, evin duvarlarına sinmiş gibidir. Ta ki bir gece gelen beklenmedik bir haber, onları yeniden bir bilinmezin kapısına getirene kadar... Gerçek ailem kitaplarına yeni bir soluk! Hikayeye ailenin bakış açısından başlamaya ne dersiniz? Kızımızı şimdilik gizemli tutalım. Eminim bu yenilik size de iyi gelecektir!
Sessiz Bağlantı TR
Hayat, bazen hiç beklemediğimiz bir anda bizi tanımadığımız yolların eşiğine getirir; geçmişin gölgeleri, kalbimizin derinliklerinde yankılanan arzular ve bastırılmış duygularla yüzleşmeye zorlar. Bu hikaye, iki kadının-Engfa ve Charlotte'un-kaderin sessiz ama güçlü iplikleriyle birbirine bağlandığı, sevgi, kayıp ve yeniden başlama cesaretini buldukları bir yolculuğu anlatıyor. Engfa, geçmişte yaşadığı büyük bir kaybın ardından kalbini yeniden açmaya çekinirken, Charlotte ise hayatı boyunca kurduğu gelecek planlarının beklenmedik bir aşkla altüst olmasına direniyor. Aralarındaki çekim, hem onların en derin yaralarını iyileştiren bir merhem hem de yüreklerinde yeni yaralar açan bir mücadele oluyor. Fakat bazen, sevgi bile yetmeyebilir. Yine de, onları birbirine bağlayan o gizli bağlar her defasında onları yeniden karşı karşıya getiriyor. Bu sayfalarda, aşkın insanı nasıl yeniden şekillendirdiğini, affetmenin ve kendini bulmanın nasıl zahmetli ama özgürleştirici bir süreç olduğunu keşfedeceksiniz. Bu hikaye, ikinci şanslara, geçmişin hayaletlerini serbest bırakmaya ve her şeye rağmen aşka dair... İçinde kaybolacağınız bu yolculukta, Engfa ve Charlotte'un kalp çarpıntılarına ortak olmaya hazır mısınız?Concluida
GECENİN ARDINDAKİLER
İnsan, bazen birini değil; ait olduğu hikayeyi bulmak için çıkar yola. . . . Takvim yaprağı 30 Kasım'ı gösterdiğinde, üç kurşun saplanmış bir masumun göğsüne. Lara, kardeşi yerine koyduğu kızın ölümüyle henüz yüzleşememişken, acısını çekmeye bile fırsatı yokken amansızca düşmüş katilin peşine. Yalın ayak bastığı yolların onu sürükleyeceği yerlerden habersiz belki de. Savrulmuş rüzgarın götürdüğü yere. Aslında rüzgar da esermiş yangınların allara büründüğü ine. Ve inler aitmiş kötülüğü kalplerine can bellemiş Yekre. 🎩🎠🎪 Karanlık gizler eli kanlı katilleri. Çünkü Güneş doğmaz geceleri. Ama aydınlatır bir gün karanlığı, ateşin kor alevleri. Lara Ekinci! O bir avcı. Belki de avın ta kendisi. . . . Bu hikayede yer alan olay, kişi, yer ve zaman tamamen kurgudan ibarettir. Gerçek olmayan, yazarın hayal dünyası ile şekillendirilmiş yazılardır. Bunun bilincinde kalarak okumanız tavsiye edilir. Keyifli okumalar.
Derin yara (bxb)
"Onlar... birbirini seviyor." Dedim,gözlerimi kaçırarak.O an ne kadar da saftım...Gerçeklerin yüzüme tokat gibi çarpması için daha ne kadar beklemem gerekiyordu? Olacaklardan habersizdim.Karşımdaki adam aşktan anlıyor muydu?Aynı mahallede yaşıyorduk.Eğer aşktan anlasaydı içimde onun için kopan fırtınadan haberi olmaz mıydı? "Seviyor?Aylini istemeye geliyorlar lan!Madem seviyordu,kardeşim görücüyü niye kabul etsin?!" İşte o an... İçimde bir şeyler koptu.Pamirin bana anlattığı hikaye,Aylinle hala birlikte oldukları masalı,bir bir çöktü zihnimde.Onlar beş ay önce ayrılmışlardı.Ancak o bana başka bir şey anlatmıştı.Kendini kandırmıştı.Beni kandırmıştı.Hepimizi...
KARADENİZ VE ASKER KURGUSU!! Bazı insanlar sesini yükselterek değil, gözlerini yere indirerek yaşardı. Yakut, konuşmamayı öğrenmişti. Çünkü her kelime bir tokat gibiydi, her nefes cezasını artırıyordu. Dünyaya sessizce bakan bir çift mavi göz, içindeki fırtınayı anlatmaya yetmiyordu kimseye. Ama karanlık bir hayatta bile, ışık mutlaka bir yerlerden sızardı. O ışık bazen bir bakıştı.. Bir adamın, sustuğu hâlde her şeyi anladığı bir andı.. Kendini yıllarca susmaya mahkûm etmiş bir kızla, konuşmayı unutmuş bir adamın göz göze geldiği o an... Demir Efe Demirci, savaş alanlarından döneli çok olmuştu. Ama bazı savaşlar üniformayla değil, kalple verilirdi. Ve bazı yaralar ilk dokunuşta değil, ilk bakışta açılırdı.. Yakut Nida Sungur'un henüz haberi yoktu... Ama hayat, onu parçalayanların tam ortasında, onu yeniden var edecek bir aşkla bekliyordu... Trabzon'da.
Más detallesPautas de Contenido