Historias de Adalet

Geçmişini geride bırakıp unutan bir kadın ve geçmişiyle yaşayan bir adamın hikayesi

Zengin bir krallık.. Fakir bir halk.. Her biri aç ve yoksullukla savaş içinde. Haydutlar her bir tarafta, yoksullara zulüm etmekte. Hiçliğin ortasında bir kasaba ümitsizliğin eşiğinde zorluklarla debeleniyordu.. Yaşamak için.. Vergilerini ödeyemiyor, ziyafet çekemiyorlardı. Tek dertleri günü sapasağlam atlatmak, kalan mal varlıklarını korumaktı. Taki; Her şeyin başladığı o geceye kadar.. Her şeyin bittiği ana kadar.. Savaşçı, doğana kadar.. THAROS KRALLIĞI I SAVAŞÇI 👑 29.12.2025

Türkiye' nin en büyük hukuk bürolarının CEO adayı iki avukat. Yaşanmışlıklardan ve yaşanmışlıkların ödeteceği bedellerden habersizce aşkla tanışır. Ama geçmiş gömüldüğü yerden çıkmak için pençelerini toprağa sıkıca geçirir. İki avukat. Bir cinayet. Geçmiş. Oyunlar. Hatalar. Cezalar. Aşk. Acı. Ölüm. "Ben Ahu ALKAN'dım. Suna ALKAN'ın kızı. Galip SAYGIN'ın torunu. Kazanmak benim genlerimde vardı." "Şimdi topuk seslerimle koridorlar nasıl inliyorsa ben de ortalığı öyle inletecektim."

Hissettirdiğiyle hissettiği farklı olan gökkuşağı kimse renklerinin arkasındaki hislerini düşündü mü? ... Her gülümseyen mutlu mudur ? Her iyiyim diyen iyi midir ?

Aralarına katıldığımda hiçbir şeyin eskisi gibi olmayacağını biliyordum, çünkü benden istedikleri şey, ruhumun her bir zerresinin yanıp kül olmasıydı. Ve ben bunu bile bile kabul etmiştim. ⸻ Hayatım, sıradan bir genç kızın hayatından biraz farklıydı. Çünkü sorumluluklar her geçen gün ağırlaşıyor, omuzlarıma daha da sert bir şekilde çöküyordu. Bu yıl, burslu olarak okuduğum özel okulda son senemdi. Babam hapisteydi, annem ise kalp hastasıydı. Maddi sıkıntılar eksik olmuyordu ama bir şekilde ayakta kalmayı başarıyordum. Tüm bunlar, adaletin peşinden giden karanlık bir örgüt olan Anka'nın dikkatini çekene kadar değişmedi. Rauf, devletle iş birliği yapan ve adaleti kendi yöntemleriyle sağlayan bu örgütün lideriydi. Anka, polislerin ve devletin görmezden geldiği suçları araştırıyor, karanlıkta kalmış adaletsizliklerle mücadele ediyordu.

-Duyar kasmak için geç kaldık, insan olmak için değil...

Bir gün, sokakta yürürken yerde yatan bir insan cesedinin üzerinden öylece geçeceğiz. Ne başımızı çevireceğiz, ne de yavaşlayacağız. Tıpkı bugün, ölmüş bir kedi ya da köpeğin yanından umursamadan geçtiğimiz gibi.O gün geldiğinde, kimse şaşırmayacak. Çünkü sessizlik bize çoktan alışmış olacak.Kitaplarda okuduğumuz o adaletsiz dünyada, masumları canice öldürenleri bir halkın birleşip aynı acımasızlıkla yok etmesini; şahitlerin ise adaletin yüzüne bakıp, sonra gözlerini ondan bilerek çevirmesini bekliyorum. Ama yolumuz, adalete değil, karanlığa gidiyor...

ben ve ablam şehit kardeşiyiz şehitlerimizle dalga geçiliyor buna dur diyelim @MirayYeilkr

Marinette hamileyken akumalanır gerisi sürprizz

Siz, maskenizin altındaki gerçek sizle tanıştınız mı?

Aybars, battaniyeyi genç kadının omuzlarına koydu. "Teşekkür ederim." Hilal, çekinmeden battaniyeye sarmıştı kendini. Tekrar karşıda ki denize dönmüştü bakışları. Karanlıktı, ay ışığı suya yansıyordu. "Yorgunum biliyor musun? Böyle her şeyi bırakıp gitmek istiyorum bazen." Kadın, kendini ona açarken Aybars onu izledi ve dinledi. "Gidipte geri gelmemek istiyorum. Sorumluluk almak istemiyorum, bir gün olsun ajandamı doldurmamak istiyorum, abla olmak istemiyorum, evlat olmak istemiyorum." Gözleri yaşlarla dolmuştu ama devam etti. "Gerçi evlat mıyım ki ben? 'iş bul Hilal, bunu getir Hilal, şunu yap, bunu yap, destek ol.' o kadar sıkıldım ki bunları duymaktan." Göğsünde bir yumru hissetti. "Ben de insan olmak istiyorum. Duygularımı saklamak istemiyorum, neysem o olayım istiyorum. Ağlamak istiyorum..." Bu sözleri ile Aybars yanında ki kadının başını göğsüne yaslamasını sağladı. Eli, destek olup rahatlatmak adına saçlarını okşarken gömleğini ıslatan göz yaşlarını hissetti teninde. Önemli değildi onun kadar. Dudakları, kadının saçlarında durdu ve sessizce mırıldandı. "Ağla, ağla güzelim burdayım, hiç bir yere gitmiyorum."

...