Abi Stories

Yıllar önce başka bebeklerle karıştırılmış ikiz bebekler. Şimdi yeraltının en korkulanlarından.

ANNESİ VE BABASI AYRILAN ZEYNEP EFNAN ANNESİ YENİ BİRİSİYLE EVLENEREK YENİ HAYATA ATILMAYA BAŞLAR TABİ BU SÜREÇ İÇERİSİNDE NELER YAŞAYACAK ONLARI OKUYACAĞIZ +18 İÇEREN BOL SMUTLU ŞİDDET İÇERİKLİ BİŞEYLER YAZMAK İSTEDİM:)

Eftelya.. yıllar önce teröristler tarafından kaçırılmış ve yerine başka bir bebek koyulmuş günahsız bir can. Ve şimdi onların korkulu rüyası. Küfür, argo ve şiddet içerir!!!

İlk kurgum olduğu için acemi bir şekilde yazılmıştır, yazım hataları olabilir! Öncelikle, kurgunun kapağındaki erkeklerin hepsi öz abi değil. Sonrasında minik bi spoi; Kurgu anne veya babadan olmayan üvey kardeş aşkı içerir. Karıştırılan kızımızdan kimsenin haberi yokken, karşılaşma sonucu ondan hoşlanmaya başlayan üvey abimiz var. İyi okumalar.

Yirmi yıl önce aynı sancıyla dünyaya gelen, ruhları birbirine görünmez zincirlerle bağlı üçüzler; Elias, Aris ve Lara... Aralarındaki o kutsal bağ, yirmi yıl süren kanlı bir yalanla zehirlendi. Bir vampir olarak uyanan Elias, yüzündeki o nefret dolu kurt lekesini her sabah aynada bir lanet gibi taşırken, yanında aynı gün doğduğu kardeşi Aris'in bir kurt adama dönüşmesini izlemek onun en büyük işkencesi oldu. Ailesini katledenlerin kurtlar olduğuna inanan Elias, öz kardeşi Aris'e her baktığında katillerinin yansımasını gördü. Bu iki devleşmiş öfkenin arasında, bir cadı olan Lara, solmaya yüz tutmuş bir çiçek gibi her gün biraz daha bitkin düşse de, üçüzlerini bir arada tutmak için kendi acısını kalbine gömdü. O fırtınalı gecede, Elias nefretle babası Marsel'in heykelini çamurun içine fırlattığında; üçünün de göğsüne aynı anda keskin bir ağrı saplandı. Çünkü onlar üçüzdü; birinin canı yandığında diğerleri kanardı. Ve o an, mermer heykelin gözlerinden süzülen gerçek yaşlar yağmura karışırken, yirmi yıllık devasa yalanın ilk çatlağı, bu üç ruhun tam ortasından geçti."

Aile Kavuşma: Bir Karadeniz Destanı

"Biz Ne Yaşadık?" Sorusu Kitap boyunca herkes bir masalın içinde. Gerçek ortaya çıktığında o terasın çökmesi, aslında koca bir imparatorluğun yalanlar üzerine kurulduğunu gösteriyor. "Gerçek, ne kadar gizlenirse gizlensin, bir gün sahibini bulur" temasını iliklerine kadar hissettiriyor.

This story is about Abigail Parker Franta. Commonly referred to as Parker. Known as Connor Franta's freak sister. She was a rebel. She would never use that word to describe herself, it's just was people tell her constantly. UNDER MAJOR EDITING

Hayatını krallığına adayan aralyn ve değişimi.yalanlar ortaya çıkacak .

Yeni soyad, yeni hayat... abilerim ve sıcacık ama bir o kadar karmaşık evim beni bekliyor.

Living off of what her first and possibly last love, the former Seiryuu, Abi said to her. [OC X Jaeha] i wrote this in 2016 ...

...

This has been discontinued

lowercase intended.

There is one electric kid Hatch does not know about. Her name is Angel. And she is like a sister to Michael Vey. Michael's mom used to volunteer at the orphanage. She used to bring Michael too. But one day Michael's mom heard a kid saying something about Angel shocking him. His mom automatically knew that Angel was electric. Now that she is adopted by them she is Angel Vey. Her and Michael became really close. She only has two friends. Wade and Ostin. Her and Wade had a instant bond. But she still doesn't know the Wade was killed by the Elgen. She is also the most powerful of them. Even more powerful then Michael. When those two combine their powers they are even more powerful. None of these characters are mine. They belong to Richard Paul Evans. The only one that belongs to me is Angel. But I hope you guys enjoy it.

"balım olurmusun?" "Sen süt olacaksan neden olmasın?" normal değildi,zaten klişeler onlara kalsın biz gırgır bir çift olacağız.

...

Bu eser bana aittir ve tüm hakları saklıdır. İçerik tamamen kurguya dayalıdır; karakterler ve olaylar hayal ürünüdür, gerçek kişi ve olaylarla benzerlikler tesadüfidir. İçerikte küfürlü ifadeler bulunabilir; hassas okuyucuların dikkatine sunulur. Erkek başrol, gerçek ailem kurgusudur.

A poem parented by insomnia, coffee, and myself.