DhimitrainvaBuci
E këtu unë duhet të pushoj. Do të doja përgjithmonë por me duhet të lë një kujtim , të mos harrohem për aq kohë sa jam këtu.Duhet të shkruaj se dua të di , kam nevojë të di se sjam vetëm në këtë betejë midis meje e teje e ndoshta midis të gjithëve. Kanibalizim ndjenjash,perversitet mendimesh, momente shpartallosje humori erotik. Jo çdo kush kupton se çdo të thonë këto fjalë, e kjo jo për shkak se janë të pakuptueshme, por ai "kushi" ska kaluar akoma një fazë ku e bën të dyshojë mbi ekzistencën e tij, mbi atë që përfaqëson, ku e bën të dyshojë mbi atë ku ishte më i miri apo më e mira.
E tani ska më kuptim. Arriti momenti ku gjithcka ska më vlerë, ku gjithckaje ju vesh ai fustan i ngrirë ngjyrë gri, ku smund të kishte luhatje humori, as lëvizjeje.
Mori fund...