Dost Stories

After a devastating accident, 30-year-old Karan's life is turned upside down when he suffers a severe head injury, erasing his memories and regressing his behavior to that of a 5-year-old. As karan struggles to reclaim his lost identity, his younger brother Manik, 25, selflessly assumes the role of caregiver, providing unwavering love, support, and protection. Together, they face the challenges of karan's rehabilitation, navigating a fragile landscape of memories, emotions, and relationships. Will karan regain his memories and rediscover himself, or will his new reality define him? This heartwarming and thought-provoking story delves into the complexities of human connection and the power of love.

ÖMER ENSAR KARA & EFNAN DEMİR ... Bütün uzvlarım zangır zangır titriyordu. Yağmurun şiddeti o kadar çoktu ki tanelerini her bir zerremde hissediyordum. Gözlerimi kırpıştırdım birkaç kere, o ise sakince beni izliyordu. " Neden veda etmedin? " Uzun uzun baktı bana sonra derin bir nefes aldı ve başını sağa çevirdi. Gözlerini yumdu, gördüğüm görüntü bir şiirin en can alıcı mısrası gibiydi. İçim gitti, ama sustum. Sustum ve yeşilin en güzel tonu olan gözlerini bana çevirmesini bekledim. Kalbimin büyük bir bölümünde bıçak darbeleri vardı ve kalbim her şeye rağmen atıyordu. O bana bakmadıkça bıçak darbeleri usulca bütün kalbimi harmanlıyor beni yavaş yavaş öldürüyordu. Başı bana doğru döndü. Yumduğu gözlerini açtı ve bir cevap alacağıma inandığım için hevesle gözlerine baktım. " Cevabım hiçbir şeyi değiştirmeyecek, Efnan. Senin kızgınlığın geçmeyecek. Çünkü sen kinli birisin. Yaşanılanı unutmuyorsun sonucu ne olursa olsun. Bu yüzden yapma, neden vedasız gittiğimi öğrenmek sana hiçbir şey katmayacak. Birazcık inansam, " dedi hayal kırıklığı ile. " Bir şeylerin değişeceğine birazcık inansam bir dakika düşünmem söylerim. Ama biliyorum değişmeyecek, senin yüreğini benim cevaplarım değil sen soğutacaksın. Çünkü sen hep böyleydin. " Gözlerim dolu dolu baktım. Haklıydı, cevabı benim ona olan kırgınlığımı alıp götürmeyecekti. Ben kendi yüreğimi kendim soğutacaktım. Hep böyleydim zaten. Değil mi? Yutkundum ve hiçbir şey demeden arkamı döndüm. Karanlık sadece gökyüzüne çökmemiş gibiydi. Evlerin çatısına, arabalara, denize ama en çok, en çok benim gölgeme çökmüştü. ...

Ailem dediği insanları mecbur kaldığı için terk eden Alin Ahu Karan, yıllar sonra karşılarına bir asker olarak çıkar. Artık güçlü, kararlı ve her adımı hesaplıdır. Ancak geçmişin acıları ve terk edilmişliğin gölgesi hâlâ peşindedir. Ailesiyle yüzleşmek zorunda kaldığında, eski yaralar yeniden kanamaya başlar. Güç, intikam ve hayatta kalma mücadelesi... Alin'in hikayesi, korkularla ve tutkularla dolu bir yolculukta başlar.

umarım beğenirsiniz 🤍🌸

All of them are coming from my third Tumblr account, so I had to put them on my third Wattpad account. 10 per chapter. Warnings :<br /> -A lot of jokes about Hütter.<br /> -Some former players will probably make cameos.<br /> -I still haven't accepted that Mijat and Lucas left.<br /> -I assume they're all gays.<br /> -Low key hating Dost.<br /> -Oh well Dost left and Luka came back lmao<br /> -David and Hinti retired and I can't stop crying<br /> -Bring Gonça back please (like, really please)<br /> -Filip bruh. Shameless.

Rory and Nate hate each other. Everyone knows that; they just don't know why. Actually, neither does Nate. Rory knows. But she isn't quite sure she wants to hate him anymore. And when she comes to stay with him for the summer, they're forced to get along. They get to know way more about each other than they ever thought they would. That summer, Rory finally faced up to the thing she had been avoiding for so long. That summer, Nate realized that possibly, he just couldn't hate her anymore.

Ahoj jmenuji se Victoria ale známí mi říkají Viki. Můj život je celkem na ruby teda jestli se to tak dá říct zanedlouho mi bude 18 let což znamená že se budu moct přestěhovat už prestěhováním se mi změní život!! Čtěte příběh!!

The school life is interesting part of life in which we grew up from a childhood to a teenager in which our mind develops. But our school starts with friends and ends with friends.In School we have only friends with whom we start our journey and our journey also endz with them. I dedicate this poetry to all my friends with whom i start my journey and now we are at the end of the journey. ......... soooo.....

Dosti ek ayesa shabd hai jise hum apni ji jaan se chahte hai ye kuch Dill ki battein apne dostoon ke liyee..

Asslamualaikum every one In this book u r going to read some amazing Shayarana khayal ❤😅 Hope u enjoy and give love to it ❤❤ Do vote, comment and share ❤❤

Dost

Hello everyone, here is a lovely story about friendship, closure, bonds and how memories are enough to survive battles we win in our day to day lives. Comment your views, suggestion your opinions. Thank you❤️