Dostluk Stories

Doğu Akel Sarıhan ani bir cesaretle hoşlandığıkıza yazar fakat nefret ettiği kıza yazdığının farkında değildir.

Babasının aile dostunun zengin şımarık çocuğuna gerçek hayatı göstermeye çalıştıran kıza ricada bulunan bir ailenin ve kızın ailesinin arasında gelişen bir hikaye..

Lyara'nın sıradan hayatı bir doğum gününde hiç beklemediği şekilde değişiyor. Ölümsüz dünyayla ilk tanışması pek hoş olmasa da adapte olmaya çalışacak. Bu hikayede bana eşlik etmeniz beni çok mutlu eder.

simayildirim: Ben sadece akraba evliliğini sevmediğimi dile getirdim simayildirim: Evlenmeyeceğiz yani kaankaradag: Not aldım, iki ay on gün sonra görüşelim

Yıl 2005,aylardan Ağustos. Yaz yine kavurucu sıcağıyla beraber gelmiş. Sonbahara yaklaşıldığı için hava biraz serinlese de Ağustos ayı yine Akdeniz bölgesinde kendini gösteriyor. Antalya'nın Alanya ilçesinde,sahil yolundaki evlerden birinde, bir kadın pencere pervazında duran saksısına en sevdiği çiçeğin soğanını ekmiş, toprağı suluyor.. O kadar heyecanlı ki... Gözü gibi bakacak çiçeğine, kararlı. O sırada arkadan canı gibi sevdiği kocası sarılıyor beline ve kadının yanağına bir buse konduruyor kadın huzurla gözlerini kapatırken."N'apıyor benim meleklerim bakayım? " "Soğanımızı ektik babası. Bekleyeceğiz bakalım." diyor kadın karnını okşarken. Sonra başını çevirip kocasının gözlerinin içine bakıyor büyük bir aşkla. *** Yıl 2006,15 Mart sabahı. Büyümüş karnıyla kadın neredeyse açacak çiçeğini suluyor mutlulukla. Kızının doğmasına sadece bir ay kalmış. İçini garip bir heyecan ve gerginlik bürümüş. Bir taraftan korkuyor bir taraftan deli gibi mutlu. Ve o anda güzel çiçeğinin açışına şahit oluyor. Kalbi mutlulukla çarparken bir anda kasıklarına büyük bir sancı giriyor. Neye uğradığını şaşırmış bir şekilde çığlık atıyor kadın. Korkuyla salona giren kocası ne olduğunu anlamamış... "Bebeğim ne oldu? " "Ahhh! " diye kasıklarına giren sancıyla tekrar bağırıyor kadın. İşte o an kızının zamanının geldiğini anlıyor. Heyecanla kocasına bakıyor. "Bebek geliyor..." 15 Mart 2006,öğle saatleri. Güzeller güzeli bir bebek geliyor dünyaya. Babası kızına gözleri yaşlı bakarken kadın yorgunlukla sesleniyor kocasına. "Tolga... " Kocası kızını annesinin yanına getiriyor. Annesi mutluluk gözyaşlarıyla kucağına alıyor bebeğini ve ilk annelik duygusunu tadıyor kızının kokusunu içine çekerken.Sonra sevdiği adama bakıyor. "İsmini buldum. " deyip gülümsüyor çiçeğinin açtığını hatırlarken.

Bu bir seridir.Bölüm bölüm düşüncelerimi,hissettiklerimi anlatmak istediğim bir seri.

Klasik bir aile kurgusu. On yedi sene boyunca yetimhanede arkadaşları Su ve Zeynep ile büyüyen Ece sonunda ailesini bulur. Yeni ailesi, akrabaları ile anlaşabilecek miydi? Her şey Onun için tam bir muammaydı. Yine de her zaman yanında olacak arkadaşları onu destekleyecekti. Ece'yi bu macerada neler bekliyordu?

Her insan, hatırladığını sanır. Oysa bazı anılar silinmez; çünkü hiç var olmamıştır. Bu roman, hafızası sıfırlanmış bir kimliğin, adını hatırlamadan varlığını ispat etme savaşını anlatıyor. Bir akademi... dışarıdan bakıldığında prestijli, içeri girildiğinde ürpertici. Bir sistem... sorulara değil, sessizliğe değer veren. Ve bir çiçek: Asfodel. Ölümle yaşamın arasında, hafızanın kıyısında açan bir çiçek. Bu hikâye, yalnızca bilimkurgu ya da karanlık akademi anlatısı değildir. Bu, "ben kimim" sorusuna verilen en karanlık cevaplardan biridir. 313 sadece bir numara değil. O, sisteme karşı ilk çatlağın, hafızasız bir devrimin başlangıcıdır. Eğer bu sayfaları çevirmeye cesaret ettiysen, bir uyarı: Gerçek her zaman kurtuluş değildir. Bazen uyanmak, kabusun kendisidir.

Bu eser bana aittir ve tüm hakları saklıdır. İçerik tamamen kurguya dayalıdır; karakterler ve olaylar hayal ürünüdür, gerçek kişi ve olaylarla benzerlikler tesadüfidir. İçerikte küfürlü ifadeler bulunabilir; hassas okuyucuların dikkatine sunulur. Erkek başrol, gerçek ailem kurgusudur.

Mimarlık Fakültesinden mevzun olan Ezgi kendine bir mimarlık ofisi açmaya karar verir . Ve başına ufak çaplı sorunlar ve kişiler çıkar

Saçma hayatlar,imkansız arkadaşlıklar, boka soran bi hayat hikayesi imkansızın sınırındaki "İNCE ÇİZGİ" sizlerle... keyifli okumalar

Dört krallığın dört varisi düşman mı dost mu? Başlarına gelenler...

"Kod isimlerinizi söyleyin. Kendiniz seçeceksiniz." Alayla kahkaha attım.Dışarıdan deli gibi görünebilirdim ama bu benim umrumda değildi. "Bizi burda zorla tutmuyormuş gibi isimlerimizi bize seçtirmeniz çok nazikçe."dedim. "Patron'un emri.Eğer isim vermeyecekseniz biz kendimiz belirleyeceğiz." Tekrar kahkaha atmaya başladığımda herkes pür dikkat beni izliyordu. "Patronuna bu nazikliği için çok teşekkür ettiğimi ilet.Elbet her şeyin karşılığı olacağı gibi bununda karşılığı olur."

Efe 2 arkadaşıyla beraber iyi bir üniversite kazanır ve bir öğrenci evi kiralarlar...

Özgüven problemi olan Cihan ve onun tüm o problemlerine rağmen istediklerini elde etme mücadelesi zarfında tüm zorluklar yetmezmiş gibi İstanbul'un boğazındaki zengin ailenin yaşadığı büyük bir malikanede baş kâhya olan dedesinin yanında hizmetli odasında kalması..

05***: Bir hayalin en uzun kaç dakika yıkılmadan kalabildi? ~~~ • Tüm hakları saklıdır • Kapak tasarımı şahsıma aittir • Yarı texting