Edebiyat Histoires

Çocukluk hayalimin gerçekleştirmek için çıktığım bu yolda aşkı bulmak mı!? Hiç hayal etmezdim...

ağzındaki sigarasını bir kenara attırıp yerdeki cesede baktı, daha sonra elinde duran bıçaktan akan kanlara kaydı, yaşadığı şokla arası zevkten dolayı küçülmüş ve rengi oldukça açılmış olan mavi tonun griye doğru kayan gözleriyle kanın yere doğru süzülüşünü büyük bir hissizlik ile seyretti bir süre. ardından dudaklarından tuhaf bir ses çıkartıp, "ölüm bir fazlalık, kanlar, cesetler hepsi fazlalık. içimde yankılara sebep olan bu his artık sadece bir fazlalıktan ve boşluktan ibaret, midem bulanıyor, bir şey hissedemiyorum. ölüm aslında sadece bir boşluk, içine fazladan anlamlar biz katıyoruz. tanrım, beni bu boşluktan kurtar!"

Liva: Poyraz, neden kaç gündür benden uzak durmaya çalışıyorsun? Liva: Farkında olmadan bir şey mi yaptım yoksa? Poyraz: Yok öyle bir şey Liva Poyraz: Kafanda kuruyorsun Liva: Aptal bir sarışın değilim Liva: Bal gibi de var öyle bir şey Yazıyor... Çevrimiçi... Yazıyor... Çevrimiçi... Yazıyor... Poyraz: Sen bana bir kez daha öyle bakarsan Poyraz: Susamam diye korktum Liva

Lisede aynı sınıfta okuyan bir arkadaş ortamında sınıfa yeni bir öğrenci gelir ve Yeni gelen öğrenci Alinden hoşlanmaya başlar ama yeni çocuk Alinin, ikizi Arvenle olan yakınlığını yanlış anlar ve olanlar olur.... #1 Romantizim #1 Edebiyat

Hayatın sillesini küçük yaşta yiyip yetmezmiş gibi hiç istemedikleri şeyleri yaşayarak hayat kadınlığına zorlanan dört kadın Dört ayrı hikaye dört ayrı acı... Taslak hikayemdi ::)))

intikam aşk yalnızlık her şey bir şiirde

Bu hikaye 2023 yılında Z kuşağı bir gencin duygularını, yaşamını anlatan bir yazısal sel ve zihninin tasviri olan bir sözlük niteliğindedir. Depremler, pandemiler, yangınlar ekonomik çöküş savaşlar ve nice hayatında zelzele oluşturacak hadiselere tanıklık etmiş bir kuşağın bir gencinden birkaç söz...

Bu hikaye yazarının bile düzenlemek için okuduğunda kendi cümleleri için vay anasını elf kulaklarım neler duyuyor, Nasıl bir hikaye anlatıcısısın nerelere kanca atmışsın, dediği bir hikayedir ona göre... Şaka bir yana gelin bu yana da az okuyun gençler :D

Bugün ,gitmek fikriyle kalbime düşenleri ekledim.

Have you ever had a moment where you said "I wish"? Could it be that moment actually saved you from the biggest disaster? Maybe the one you couldn't be with would have ruined you... And maybe that tear was a sign of a miracle. This piece tells how regrets can actually turn into salvation. Read it once... maybe your own "I wish" will no longer feel like a burden.

Ozan, hayalindeki romanı yazma hedefiyle İlham Koleji'nin yaz kampı olarak düzenlediği Yazı Okulu programına burslu katılım hakkı kazandığında okulun ona aslında neler öğreteceğinden habersizdir.

"Onu ilk kez bir vapurda gördüm... Ya da belki de hep oradaydı görmekten korktuğum, unutmaya çalıştığım bir parçamdı Carl." Bu hikâye, bir rastlantının değil, bir iç yolculuğun başlangıcı. Vapurun güvertesinde başlayan o an, iki yabancının değil, bir insanın kendi zihninin karanlık kıyılarına yolculuğudur. Carl, gerçekte yoktu ama ne zaman gözlerimi kapatsam, ne zaman sessizliği dinlesem oradaydı. Bir elinde eski bir çakmak, yüzünde zamanın izleriyle hep aynı soruyu fısıldıyordu: "Kaç kere kaybolursan, kaç kere uyanırsın?" Carl ile Yazılanlar, hayalle gerçeğin, geçmişle şimdinin, insanın kendi benliğiyle hesaplaşmasının hikâyesidir. Her satırda biraz daha kaybolacak, biraz daha kendine yaklaşacaksın.

Herkes kendi hikayesinin başrolüdür. Peki kendi hikayemizin başrolü değilsek ya da başrolü olacağımız bir hikayemiz yoksa ne yapacağız?