Genelkurgu Stories

0534.......: Arkandan iş çevrilmesini istemiyor ve gerçekleri öğrenmek istiyorsan buraya gel. 0534.......: Konum* 0534.......: Şüpheye düşersen diye, 0534.......: Fotoğraf* (Açıldı) Siz: Kimsin sen? Siz: Ne demek oluyor bu attıkların? Oyun mu oynuyorsun benimle? 0534....... Çevrimiçi. 0534.......: Benim değil, senin kim olduğun önemli. 0534.......: Oynanan bir oyun varsa o da hayatın üzerine. 0534.......: Acele et. Siz: Oraya geleceğim. Siz: Oraya geleceğim ve olur da ters bir şeyle karşılaşırsam senin ızdırabını sikeceğim. Görüldü.

Gerçekler yalanlardan daha çok acıtır. - Başlangıç; 02.08.2026 Bitiş; 26.08.2026 - Bu kitapta kullanılan ifadeler hiçbir kişi veya kurumla bağlantılı değildir. Tüm hakları bana aittir ve içerisinde başka bir kurgunun reklamı yapılamaz veya hakaret içeren ifadeler kullanılamaz.

Güneş için Ares Laskaris, çocukluğundan kalma kötü bir hatıradan ibaretti. En azından yıllar sonra hayatına yeniden girene kadar. Onu yeniden gördüğünde değişen tek şey Ares değildi. Bakışları daha karanlık, sesi daha soğuk, varlığı ise eskisinden çok daha tehlikeliydi. Güneş ondan uzak durması gerektiğini biliyordu. Ares de Güneş'e yaklaşmaması gerektiğini. Fakat bazı insanlar insanın karşısına tesadüfen çıkmazdı. Bazıları felaket gibi gelirdi. Bazılarıysa felaket olduğunu bildiğiniz hâlde vazgeçemediğiniz tek şey olurdu. Güneş, Ares'in hayatına yeniden girdiği anda bir şeyi çok geç anlayacaktı: Cehennem her zaman kaçmak istediğiniz bir yer değildi. Bazen içine kendi isteğinizle yürürdünüz. Ve Ares Laskaris, onun şahsi cehennemi olmaya fazlasıyla hazırdı.

Bazı aşklar günahsızdır, bazıları doğuştan cani.

Karacalarda umursamaz bir üvey anne, bir birine bağlı üvey kardeş ve abla. Diğer taraftan araları çokta mükemmel olmayan Duman ailesi. Yıllar önce yaşanan bir karışıklık ve çalınan 17 yıl. Sizce Eda Karaca bu yeni düzene alışabilecek mi? ~ Klasik bir gerçek ailem kurgusudur.

Naif bir aşk hikayesi🩷 Küçük çocuk öylece koltukta babasının kolunun altında oturmuş televizyon seyrediyordu. Televizyon izlemeyi çok sevmese de, babasıyla daha çok vakit geçirmek için her şeyi yapmaya hazırdı. Haluk bey işinden dolayı evde çok bulunmazdı. O da çok isterdi çocuklarıyla vakit geçirsin, ama nasip olmuyordu. Küçük çocuk kafasını hafif oynatarak sabahtan beridir sormak istediği soruyu sordu babasına. "Baba, nefha ne demek?" "Nerden duydun sen bu kelimeyi bakalım?" Diye merakla sordu Haluk bey de oğluna. "Öylesine duydum işte, ne demekmiş ki? Kötü bir şey mi yoksa?" Gülümsedi babası. Çok nadir gülümserdi genelde. Ama çocuklarının bu bilgisiz ve meraklı tavrı onun için hep gülmek sebebiydi. "Hayır, oğlum. Aksine, güzel bir şey. Güzel kokulu demek, nefha." Güzel kokulu. Küçük çocuğun aklına Işılay geldi. En yakınlarından biri. Gözü gibi sevdiği değerlisi. Işılay da çok güzel kokuyordu... Aynı zambak gibi. En sevdiği çiçek olan zambak gibi kokuyordu, onun Işılayı. O zaman Işılay da Nefha mıydı? "Peki, Işılay da Nefha mı o zaman, baba?" Haluk bey oğlunun daha çok küçük olmasına bakmayarak Işılaya haddinden çok değer verdiğini biliyordu. Hatta, bunun kardeşçe bir değer olmadığına da emindi. Hissediyordu. "Niye? Işılayda mı güzel kokuyor?" "Evet, çok güzel kokuyor. Çiçek gibi. Çok güzel değil mi, baba?" Gülümsedi babası yine hafif. Daha 9 yaşındaki oğlunun evi yanıyordu da, kendisinin haberi yoktu. "O zaman, Işılay da nefhadır, oğlum" Küçük çocuk bu cevabı duyunca gülümsedi. Artık onun için "nefha", sözlükte yazan anlamından çok daha fazlasıydı. O günden sonra ne zaman bu kelimeyi duysa, aklına hep sarı saçlı, mavi gözlü küçük kız gelirdi.

İspanyaya aşıktım. Bir ispanyol numarası çevirip ona yazarsam en fazla ne ola bilir ki?

Bazı anılar vardır. Ne kadar zaman geçerse geçsin insanın içinde yaşamaya devam ederler. Daren Arın'ın hayatı da arkadaşları, ailesi, yarım kalmış bir aşk ve henüz farkında olmadığı bazı kırgınlıklarla ilerliyordu. Ta ki sıradan başlaması gereken bir gün, hayatını ikiye bölen o ana kadar... Sonrasında zaman onun için durdu. Ama dünya durmadı. İnsanlar değişti. Bazı bağlar koptu. Bazı insanlar bekledi. Bazılarıysa çoktan gitmişti. Daren geri döndüğünde ise geçmiş hâlâ onunlaydı. Ya da öyle olduğunu sanıyordu. Çünkü hatırladığı her şey doğru olmak zorunda değildi. Sevdiğini sandığı insanlar, nefret ettiğini düşündüğü anılar ve hiç yaşanmamış gibi görünen bazı acılar arasında Daren'in zihni ona kendi gerçeğini anlatmaya başlamıştı. Peki insan, kendi hatıralarına güvenemiyorsa gerçeği nereden bulabilirdi? Belki de bazı hikâyelerde asıl mesele geçmişi hatırlamak değil... Hangisinin gerçekten yaşandığını bulmaktır.

"Aşkı sev ama en çok aşkı sevdireni sev."

17 yaşındaki Asuman, dış görünüşü nedeniyle okulda sürekli dışlanan ve alay edilen bir genç kızdır. Bir gün, çevrimiçi bir oyunda tanıştığı Rüya adlı kız, onu kendi arkadaş grubuna davet eder. Bu, Asuman'ın hayatında bir dönüm noktası olacaktır.

Aslında her şey o gün mahalledeki bakkala gitmem'le yaşandı. Bi an da nerden bilebilirim ki kalbimin ritmini bozan erkekle tanışıcağımı. Dikkat gerçek ve saf duygular içerir bolca lovebombing vardır💅

Kadınlara nasıl yürümek gerektiğini öğretmek için , GPS ihtiyaç yok, sadece dar yolu seçin

Atlas: Çünkü o çocuğun sana yaklaşmasıyla benim sabrım aynı anda bitiyor. Atlas: Ne diyor da öyle gülüyorsun? Çok mu komik o herif? Mira: Ne demek bu şimdi? Atlas: Şu demek: o çocuk sana fazla yakın fazla bakıyor fazla dokunuyor ve ben bunu izlemeyeceğim. Mira: Ne yapacaksın yani? Sana ne be adam? Atlas: Geliyorum. Atlas:Bizide aynı güldürsün bakalım güldürebiliyorsa

Bir tarafta ailesi tarafından gereken değeri görmeyen, abisine olan zaafı yüzünden ayrılmadığı bir sevgilisi olan çaresiz ama bir o kadar da zeki dedektif bir kız ve diğer tarafta ise ona yıllardır sevgi besleyen ve onu yaşadığı cehennemden kurtarmak için canını bile verecek olan bir ajanın hikayesi.

"Ölmeyeceksin Arya. Henüz değil..." Hayatımın bittiği o uçurum kenarında, rüzgârın sesini kesen bu buz gibi sesle tanıştım. Beni kurtaran bir kahraman değildi; o, kendi karanlığına mahkûm etmek için beni ölümün kucağından çeken bir cellattı. Babam tarafından tanımadığım bir dünyaya satılmış, annesinin kanını ellerinde taşıyan bir kız için yaşamak, ölmekten daha zordu.

işaret

Gerçekten bu çocuk ne istiyor? Pişman mı? Bu salak pişman olmaz. Üzgün mü? O da olamaz. -Ben kalpsizmiyim? -kalpsizsin.

Azra ve Emrenin hikayesi- romantizm,kurgu,fantazik olumlar içerir