Groza Stories

Kobieta w świetle Gwiazd...

Opowiadanie, które stworzyłam zainspirowana muzyką Adriana von Zieglera https://www.youtube.com/watch?v=mIrt5MkGpy0 Polecam włączyć do czytania, bo nadaje mega klimat 😊

Bezimienny więzień odzyskuje przytomność w celi na kilka godzin przed egzekucją

Denerwował się, gdy o tym mówił. Drżał mu głos. Nigdy wcześniej się tak nie zachowywał.

Jak będą 3 głosy to piszemy opowiadanie o Shawnie Mendesie

Zawsze po przebudzeniu Rurz siadał na łóżku i wyglądał przez okno. Niczego specjalnie w nim nie szukał, po prostu to lubił.

Późny wieczór ustępujący miejsca chłodnej nocy, bezradność i lodowaty dreszcz przerażenia...

Trochę dramatyzmu, trochę humoru, trochę karania grzeszników. Mam nadzieję, że każdy znajdzie coś dla siebie. Udało się połączyć siły z mamą - obraz spod jej pędzla stanowił dla mnie niemałą inspirację przy opisach. Opowiadanie pojawiło się już pierwotnie na moim profilu na Nowej Fantastyce, gdzie głownie piszę.

Dojrzał to przez lekko uchylone drzwi. Blade światło księżyca wydobyło z mroku obraz, którego nigdy nie zapomni.

Ciężkie jest życie niekochanego dziecka... Ale czasami przypadek powoduje, że wszystko zaczyna układać się inaczej. Jednak nic nie jest do końca proste, kiedy przebywa się wśród ludzi...

Osobom o słabych nerwach wstęp surowo wzbroniony! Przed wami rozciąga się teren należący do autorów grozy, otoczony tabliczkami z napisem „Nie idźcie dalej", „Porzućcie wszelką nadzieję", „Dalej czeka was już tylko śmierć" oraz, parę metrów dalej „Tylko zostaw komentarz jak najszybciej, jeśli zamierzasz paść na zawał". Historie te są dziełem członków naszej grupy. Większość z nich została zamieszczona na portalu http://straszne-historie.pl/. A zatem, nie przedłużając - życzymy miłego (a może nie całkiem) odbioru!

Krótki dreszczowiec z cząstką humoru. Opowieść opowiada o malarzu Adamie którego nawiedza dziwny gość...

Rhonda Steward zawsze miała lepszy węch, niż szczęście. Po dość niewinnym artykule na temat życia towarzyskiego gwiazdy nowojorskiej palestry nie pozostał ślad - za to błyskotliwa kariera Rhondy, gwiazdy paparazzi, stanęła pod znakiem zapytania. Redaktor naczelny w resztce lojalności wysyła ją na Wyspę Mandelbrodta, by przedzierając się przez nieskończone stada pingwinów, napisała reportaż o przedziwnych zwyczajach odizolowanej społeczności potomków wielorybników. Pozew o zniesławienie wisi wciąż w powietrzu. Skrytobójczy nóż błyszczy pytająco. Czy paczka papierosów, szminka i lusterko uratują naszą dzielną reporterkę przed ponurą i mglistą pogodą Antypodów? Może i nie, ale... zawsze jest Śnieg.

Wiele lat temu ludzie odkryli coś przerażającego. Musieli opuścić swoje domy i wyruszyć w wyprawę, aby znaleźć nowy dom. Teraz setki lat później potwór znowu jest zagrożeniem da mieszkańców. Czy uda się go powstrzymać przed zniszczeniem tego co najbardziej kochamy?

Historia dziewczyny, która pod wpływem paranoizmu, spowodowanego pewnymi wydarzeniami z przeszłości odrzuca od siebie wszystkie uczucia kierowane w jej stronę. To jednak okazuje się niewystarczające. Nieustająca monotonność doprowadza dziewczynę do morderczej żądzy. Czy istnieje ktoś, kto jest w stanie ją powstrzymać?

Piszę ten list własną krwią. Nie wiem kiedy umre, ale wiem że niedługo. To przez nią. Towszystko przez te zdzirę! Zrójnowała mi życie. Zaczęło się niewinnie. Usłyszałem jak ludzie na mieście mówili, żeby nie iść na Druszkę Pimpuszkę z legend bo tam straszy, Ktokolwiek tam pujdzie zostanie nawiedzany przez "Nią". Bali się wymawiać jej imię, jednak każdy je znał - Jessica The Killer, nieuchwytna seryjna zabójczyni. Ponieważ byłem młody i głupi postanowiłem sprawdzić czy te historie to prawda.Pozedłem więc i nikogo specjalnego na niej nie było. Tylko przepiękna, młoda dziewczyna. Naprawdę wysoka i szczupła, z czarnymi jak pióra kruków włoasami, oczami o kolorze nieba i cerą bladą jak pergamin, ubrana w elegancką, prostą, białą suknię i czarne szpilki. Zanim zdążyłem do niej podejść szepnęła coś i uciekła głęboko w las. Zaczęło się. Co noc przychodziła do mnie pod okno nocą i krzyczała IĆ W LAAS IĆ W LAAS! Ja to ignorowałem tak długo jak mogłem. Ale nie mogłem. W końcu coś we mnie pękło. Postanowiłem pójść w ten jej pieprzony las. Więc poszedłem i tam zastałem ją. Uśmiechniętą z nożem w ręce. Rzuciła się na mnie i wbiła kilkukrotnie nóż w moje serce. Poczułem jak uchodzi powoli ze mnie życie. Zabiła mnie. Poszła dalej w las mówiąc Anioł śmierci kontynuuje żniwa. Te słowa zapadły w mojej głowie na rzesztę mojego życia. Strzeszcie się Druszki pimpuszki z legend IĆ W LAAS IĆ W LAAS Niechaj zacznie się rzeź!

CEL JEST BLISKI, A ROZKAZ JEDNOZNACZNY. CZY COŚ MOŻE SIĘ NIE UDAĆ? A MOŻE NIE WYSTARCZY ODWAGI?

Krótkie opowiastki, które zdarza mi się pisać pod wpływem weny oraz inspiracji z życia, a nie będą mieć osobnej serii -w- Zdjuntko z okładki (ja wziunść z Gugol, ale dać zirudło): https://www.facebook.com/CreepPl