Gi̇zem Stories

Aklımda neredeyse tamamladığım bu hikayeyi sizinle paylaşmak istedim. Umarım beğenirsiniz.

Kitabın şarkısı, Unlike Pluto - Everything Black Karanlığın Derinlerinde Gölgeler gerçeği saklayabilir, ama geçmişin hesaplarını asla... Koridorlar. Adını duyduğunuzda bile tüylerinizi ürpertecek bir yer. Bu sokaklarda güvenmek, sırtınıza bir bıçak saplanmasını beklemekle aynı şey. Burada herkesin bir sırrı var; bazıları saklanır, bazıları ise kanla yazılır. Bu yerin karanlığında bir düzen var, ama bu düzen yalnızca kaosun kurallarını bilenlere hizmet eder. Hayatta kalmak için sert olmak yetmez; zeki, hızlı ve her daim bir adım önde olmalısınız. Çünkü bu sokaklar size yalnızca iki seçenek sunar: Ya gölgelerin bir parçası olursunuz ya da onlara kurban. "Karanlığın Derinlerinde" - İhanet, güç ve hayatta kalma üzerine karanlık bir hikâye.

"bu akademi bilindiği gibi bir akademi değildir. aksi takdirde kimse burayı anlayamaz. Bazı öğrenciler bu olayları bulmaya çalışsalarda, bulamazlar. ama bunu çözecek tek bir kişi vardı; Darya Volkova".

Habil Yashar's novel The Seventh of the Seventh Month which centers on love, is a perfect choice for getting lost in mystical and mysterious events. In this work, intriguing stories rooted in ancient beliefs and enigmatic happenings await you. Journey into the dark corners of life and discover hidden secrets and different worlds...

Kusursuz bir tabloda tek bir leke varsa, bütün tablo yalandır. Aeternum, dünyanın gördüğü en güvenli şehir. Suç yok. Hata yok. Her nefes kayıt altında, her kalp atışı izleniyor. Sistem, herkesin güvende olduğunu söylüyor. Ama şehrin en karanlık çukurunda, sistemin kayıtlarına girmeyen bir şey bulundu. Bir ceset değil; bir mesaj. Kian Drass, bu dijital cennetin tek analog günahkârı. Vücudunda tek bir çip olmayan, hayalet bir dedektif. Seraph'ın kör noktası. Paslı bir ofiste başlayan takip, şehrin temellerine, haritalarda yeri olmayan tünellere indiğinde, Kian korkunç bir gerçekle yüzleşecek: Bazen görülmemek, bir lütuf değil; bir idam fermanıdır.

"Kalabalığın içinde yalnızdım; ama yalnızlık öyle bir şeydi ki, ne ben ona ait olabiliyordum ne de o bana." Aerion'da herkes bir yere aittir. Kimi geceye, kimi doğaya, kimi büyünün derinliğine... Ama bazıları vardır ki, hiçbir yere ait değildir. Asımsızlar. Onlar bir hata mı, yoksa yeni bir başlangıç mı? Noxera Ortak Akademisi'nde herkesin yeri belliydi.. Sayfalar çevriliyor, adımlar atılıyor ve gerçek ile hayal arasındaki sınırlar yavaşça kayboluyordu. Güven mi? yoksa tehlike mi? Huzur mu? yoksa karanlık mı? Seçim onun, ama sonuçlar... kim bilir? Kimseye ait olmayan bir güç uyanıyor. Ve dünyayı değiştirecek olanı ise şimdi sahnede.

Hayatınızın koskoca bi yalandan ibaret olduğunu düşünün. Sizden gizlenenler ve yanlış bildikleriniz. Tekrar güvenebilir miydiniz?

Bir gece. Bir tartışma. Ve sabaha karşı boş kalan bir ev. Ada, sinirle kapıyı çarpıp çıktığında kimse onu durdurmadı. Çünkü herkes, bazı şeylerin konuşulmamasının daha güvenli olduğuna inanıyordu. Telefonu şarjda kaldı. Saatler geçti. Ada geri dönmedi. Ama bu bir kayboluş hikâyesi değil. Bu, susmayı seçenlerin hikâyesi. Geçmişte "kaza" denilerek kapatılmış bir ölüm, yarım kalan cümleler, hatırlamak istemeyen hafızalar ve gerçeği normalleştiren bir arkadaş grubu... Herkes masum, herkes suç ortağı. Çünkü bazen kimse öldürmez; ama herkes susar. Herkes susarsa, bu gerçekten kaza mı olur?

Herkes benim beyazıma hayran, kimse içindeki o tek siyah lekeni görmüyor. Çünki kusursuz bir yalan en saf gerçeğin üzerine atılmış bir lekedir.

Gizem ve gerilim

Sancılarımızı sanrılarla yaşarız. Bu büyük cehennem gerçek dışı, cehennem ateşi gerçek gibi. Yanıyorum, belirtileri yok. Acı çekiyorum, yaram yok.

16 kişilik bir lise sınıfı, lanetli bir oyunu oynamaya karar verir. ancak oyunun laneti gerçekleşince kayıplar yaşanmaya başlar. ana karakterimiz Gizem ve arkadaşları en az kayıp ile hayatta kalmaya ant içer ama hayatın farklı planları vardır...

Önümde durdu. Ela gözleri koyulaşmış, yeşillerime bakıyordu. "Bak bana." Bakmadım. Aramızdaki boy farkından dolayı göğsüyle bakışıyordum. "Bana bak dedim loya." İnatla bakmamaya devam ettim. Ellerini çeneme koyup okşadı. Kafamı kaldırdı. "Babanın yediği en güzel haltsın..." Duraksadı. "Ve benimde."

O gün sıradan bir gün olmalıydı diğer gençler gibi sinemaya gitmeli kafelerde takılmaları gerekliydi ama öyle olmadı ansızın bir çocuk hayatlarına girdi ve bu çocuk onların tüm yaşantısını değiştirecek ama liseli arkadaşlar bundan habersiz kendilerini bile tanımayan bir grup liseli bakalım başlarına neler gelecek?

Üniversite projesi için bir moda tasarımcısın yanında gözlem yapması gereken ilhamla dolu genç kızın yüzleştiği gerçekler. Moda kültürünün parlak kumaşlarla kaplanmış soğuk ve tüyler ürpertici sırların üstesinden gelmesi ve sektörde en iyisi olmayı planlıyor. İnsanlar kendilerini oldukları gibi kabul ettiklerini söylerler. Oysa gerçek olan çoğu insanın başkalarının bakışlarıyla dikilmiş bir hayatı yaşadığıdır.ne kadar kabul etmeselerde Herkes bir şekilde değişmek ister. Daha güzel, daha güçlü, daha göz alıcı... değişim varsa bir karşılığı da olur. Peki bunun karşılığını kim öder? Bu hikaye bir cinayet değil kusursuzluk arzusunun karanlıkta kalan tarafını anlatır.

gizem

Yirmi yıl önce aynı sancıyla dünyaya gelen, ruhları birbirine görünmez zincirlerle bağlı üçüzler; Elias, Aris ve Lara... Aralarındaki o kutsal bağ, yirmi yıl süren kanlı bir yalanla zehirlendi. Bir vampir olarak uyanan Elias, yüzündeki o nefret dolu kurt lekesini her sabah aynada bir lanet gibi taşırken, yanında aynı gün doğduğu kardeşi Aris'in bir kurt adama dönüşmesini izlemek onun en büyük işkencesi oldu. Ailesini katledenlerin kurtlar olduğuna inanan Elias, öz kardeşi Aris'e her baktığında katillerinin yansımasını gördü. Bu iki devleşmiş öfkenin arasında, bir cadı olan Lara, solmaya yüz tutmuş bir çiçek gibi her gün biraz daha bitkin düşse de, üçüzlerini bir arada tutmak için kendi acısını kalbine gömdü. O fırtınalı gecede, Elias nefretle babası Marsel'in heykelini çamurun içine fırlattığında; üçünün de göğsüne aynı anda keskin bir ağrı saplandı. Çünkü onlar üçüzdü; birinin canı yandığında diğerleri kanardı. Ve o an, mermer heykelin gözlerinden süzülen gerçek yaşlar yağmura karışırken, yirmi yıllık devasa yalanın ilk çatlağı, bu üç ruhun tam ortasından geçti."

"Kod isimlerinizi söyleyin. Kendiniz seçeceksiniz." Alayla kahkaha attım.Dışarıdan deli gibi görünebilirdim ama bu benim umrumda değildi. "Bizi burda zorla tutmuyormuş gibi isimlerimizi bize seçtirmeniz çok nazikçe."dedim. "Patron'un emri.Eğer isim vermeyecekseniz biz kendimiz belirleyeceğiz." Tekrar kahkaha atmaya başladığımda herkes pür dikkat beni izliyordu. "Patronuna bu nazikliği için çok teşekkür ettiğimi ilet.Elbet her şeyin karşılığı olacağı gibi bununda karşılığı olur."

Dokuz kişilik bir arkadaş gurubu,yaşayacaklarından habersiz bir şekilde yolculuğa çıkıyor. Bir aksilik yaşanıp,bilmedikleri bir otelde konaklamak zorunda kalıyorlar... Peki ya,otelde çok ta normal olaylar yaşanmıyorsa? Bir gerilim hikayesi! TANITIM BÜTİNİNDEN...