Hayrankurgu Stories

Benden aldıkların neden benden fazla

Büyükannesinin kaybının ardından kendini onun antika dükkanına ve ördüğü mesafeli duvarlara sığınmış bulan genç bir kadın, bu vedanın yeni bir başlangıç getireceğini tahmin etmiyordur.

༻ yelkovan on ikiyi gösterdiğinde büyü bozulacaktı

Eren Elmalı ff.

I opened my eyes for the first time in a place I didn't recognize. The only thing that greeted me was the harsh white light pouring from a lamp on the ceiling, burning against my eyes. Everything around me was unfamiliar-cold metal walls cables hanging from above and experimental capsules filled with cloudy liquid. The sharp chill in the air brushed against my bare skin, sending shivers through my body. As the mechanical hum of machines echoed throughout the room all I could do was stare blankly at my surroundings. I felt lost Yet at the same time I was so empty that I couldn't even fully understand what it meant to be lost. What was the sky? When I saw it for the first time I couldn't make sense of it. It looked like an endless expanse stretching beyond imagination. Deep, silent and bottomless. Like an unknown abyss capable of swallowing anyone who gazed into it for too long. Trees birds cats dogs and humans. They all lived in the same world breathing the same air and carrying on with their lives. They laughed cried feared loved. They lived. What about us? Could my brother and I ever become a part of this world? Could we live in a safe home sit around a warm table and sleep without fear? A life filled with love. Who wouldn't want that? "Will we ever be like them, brother?" I once asked quietly "They won't separate us from each other, right?" Because sometimes, even hope can be painful. After all we were the ones considered failures from the very beginning... _ Marissa and Chuuya are two siblings who were born and raised inside a laboratory. They were never treated like human beings; they were seen as nothing more than experimental subjects. Freedom, family, and a normal life were merely meaningless words they had only heard from afar. Refusing to let others decide their fate, they shatter their chains one night and escape. Leaving behind the only world they have ever known-the laboratory-they step into the unknown, determined to claim their own future.

Ego kibirle beslense de ruh doyumsuzdur, aç kalır; bu döngüde hiçbir zafer gerçekten tatmin etmez. 11.05.2026 adoyyakli ✩₊˚.⋆☾⋆⁺₊✧

Aras:Teoman? Priwinde neden küçüklük fotoğrafım var

barış, izmirden ayrılmasının yasını bir çift yeşil gözle unutmuştu

Bazı aşklar günahsızdır, bazıları doğuştan cani.

"Bana 007 diyorlar, değil mi?" "Kimse sana 007 demiyor Emirhan." dedi Eren bunalmış bir şekilde. Son yarım saattir kimsenin uğramadığından emin oldukları koridordaki sedyelerde oturuyor ve Emirhan'ın durmak bilmeyen "007" sorularına maruz kalıyorlardı. "Seni ikna etmemiz için daha kaç kere sorman lazım? Eğer bir kere daha sorarsan sana tekme tokat gireceğim çünkü." dedi Güz sinirle. "Asansörde Semih '007' diye fısıldadı ve herkes güldü." "Senden bahsetmiyorlardı Emirhancım." dedi Mirel, Emirhan'ın sırtını sıvazlayarak. turk futbolcular au fic

❝Tesadüflere inanmam, inandığım tek şey varsa kaderdir ve sen benim kaderimsin,𝓑𝓮𝓵𝓵𝓸 𝓶𝓲𝓸 ❞ Jimin, arkadaşları için gittiği okulda eski sevgilisiyle karşılaşmayı beklemiyordu. [Text/Texting]

I'm the bad guy...

Kapıdan çıktıktan sonra iki adım atıp biraz ilerledim. Sonra arkama döndüm ve son kez baktım 1 yıllığına bana evim olmuş bu yere, son kez baktım anılarımı ben unutsam da oranın unutmayacağını bildiğim 2. kata, son kez baktım bana pencereden o kocaman gülümsemesiyle el sallayan güzel kadına... Yere bırakmış olduğum çantamı elime aldım. Kadına aynı gülümsemeyle el salladım. Gülümsemesi genişlerken benim de içimde ki huzur büyümüştü. Arkamı döner dönmez biriyle çarpışmıştım. Onunla...

Merhaba ben d4mly, size hem biraz araştırmayla hemde kendi hayal ürünü bir hikaye yazdım.Umarım beğenirsiniz. KARAKTERLER: SWİRF (Berkin Kara) 13killoki(Murat Kafkas) VE DAHA FAZLASI...

Maçın bitmesine iki dakika vardı. Skor 1-1'di. Stadyumdaki herkes son düdüğü beklerken önümdeki notlara göz gezdiriyordum. Maç boyunca birkaç önemli pozisyonu işaretlemiş, maç sonu röportajı için sorularımı hazırlamıştım. Sonra top Jayden'a geldi. Bir anlık hata. Rakip topu kazandı ve birkaç saniye içinde gol geldi. Jayden Oosterwolde, hayran kurgu.

Trabzon'da düşmanlıktan kaçan iki genç, 2 yıl sonra İzmir'de aynı lisede tekrar karşılaşır. İki genç düşman olup tanıştıklarını saklamaya çalışırken, birbirlerine sırılsıklam aşık olacağından habersizdir.

komşu krallığın kralına büyü yapmak isteyen lina, büyücü şükriye abla tarafından kandırılıp yanlış numaraya yazmıştı

❝𝘐𝘵'𝘴 𝘵𝘩𝘦 𝘧𝘪𝘳𝘴𝘵 𝘵𝘪𝘮𝘦 𝘐 𝘴𝘦𝘦 𝘢 𝘎𝘰𝘥 𝘭𝘪𝘬𝘦 𝘺𝘰𝘶❞ 【𝘏𝘢𝘺𝘢𝘬𝘢𝘸𝘢 𝘷𝘦 𝘈𝘯𝘨𝘦𝘭 𝘣𝘪𝘳𝘣𝘪𝘳𝘭𝘦𝘳𝘪𝘯𝘪 𝘨𝘰̈𝘳𝘮𝘦𝘮𝘪𝘴̧ 𝘰𝘭𝘮𝘢𝘭𝘢𝘳𝘪𝘯𝘢 𝘳𝘢𝘨̆𝘮𝘦𝘯 𝘣𝘪𝘳𝘣𝘪𝘳𝘭𝘦𝘳𝘪𝘯𝘪 𝘴𝘦𝘷𝘮𝘦𝘻𝘭𝘦𝘳𝘥𝘪.】

Kimsenin bilmediği bir blog. Hoşa gidilen yüzlerce yazı. Ve o yazıları sessizce ezberleyen bir yabancı...

"aşk iksirinde kokusunu aldığım kişi bana kuzenim diyince zoruma gidiyor arya" diyip astronomi kulesinin merdivenlerinden inmesini izledim.