Kayıp Stories

"Taze acının üzerinde koyu bir sis vardır. Zaman geçer, sis perdesi dağılır ve acı en hüzünlü yüzüyle aydınlanır. İnsan her şeye rağmen yarasıyla yaşayacak olandır." ___ Barış, yirmi yaşında hayatının aşkını buldu. Yirmi birinde aşkı gömdü. Melek, giderken Barış'ın ruhunu da beraberinde götürmüştü.

açıklama yok girip okuduysan zaten bitmişsin

Bir bina, yüz yirmi sekiz kişi ve sayısız düşman. Yöneticiler ve onların yönetiminde yaşayanlar... "Biz aslında bizim hiçbir zaman anlayıp bilemeyeceğimiz bir amaç uğruna feda edildik." 04.07.2024

Bir zar attım hayatın tam ortasına ya hep yek olup kaybolacağim yada dü şeş olup sonsuz.

Savcı olan babasının 5 yıl önceki kaybolmuşunu araştıran Ayaz kendini büyük bir gizemin içinde bulur.

If you read me, it means you're mentally ill:)

.

" Lidya kendine gel, Lidya!!" Bir hışımla yattığım yerden kalktım yine rüyamda aynı şeyi görmüştüm, artık dayanamıyordum kararımı vermiştim " Benimle misin değil misin?" ...

Arkeoloji bölümü okuyan bir grup staj yapmak üzere Nevşehir'in bir ilçe köyüne gönderilir. Bu köyün adı Sopeli olarak geçer. Sopeli'de henüz yeni kazı çalışmalarına başlanmıştır. Bir vaha üzerinde yapılan bu çalışma ilk başta oldukça kıymetsiz görünürken, staj için gelen grubun araştırmaları üzerine doğaüstü ve paranormal olaylar ile zıvanadan çıkacaktır. Konum bilgisi, olay ve kurumlar tamamen hayal ürünüdür.

Hayatının anlamını yitirmiş, kabuslardan önünü görmeyi bırakmış bir kızın kaybolan yıllarıydı. Kayıp, karmaşık olanların hayatı bu yazılanlar, söylenenler ve yaşananlar. Aden, yıllar önce ailesini kaybettikten hemen sonra Dani ile tanışır. Onu eğitir ve büyütür. Zaman, zaman gizli görevlere ve ajanlıklara gönderilen Aden'in tek amacı kaçırılan kardeşini bulmaktır. Dani ve ekipten ayrı yaşamaya karar veren Aden, üç ay önce taşındığı apartmanda kıyametin ortasına düşmüş kadar olur. Hem psikolojik olarak yaşadıkları tetikliyor hem de artık hayata tahammül edemiyordu. Fakat bir şey dikkatini çekiyordu. Son zamanlarda gözüne çok takılan, gümüş gözlerin sahibi... İki farklı hayatın sahibi, iki farklı genç... "Sence de insanlar dışarıdan göründüğü gibi midir? O zaman neden güneşli havalarda fırtına çıkar ki?"

Bir gece. Bir tartışma. Ve sabaha karşı boş kalan bir ev. Ada, sinirle kapıyı çarpıp çıktığında kimse onu durdurmadı. Çünkü herkes, bazı şeylerin konuşulmamasının daha güvenli olduğuna inanıyordu. Telefonu şarjda kaldı. Saatler geçti. Ada geri dönmedi. Ama bu bir kayboluş hikâyesi değil. Bu, susmayı seçenlerin hikâyesi. Geçmişte "kaza" denilerek kapatılmış bir ölüm, yarım kalan cümleler, hatırlamak istemeyen hafızalar ve gerçeği normalleştiren bir arkadaş grubu... Herkes masum, herkes suç ortağı. Çünkü bazen kimse öldürmez; ama herkes susar. Herkes susarsa, bu gerçekten kaza mı olur?