morojelikiz
" Gökdelenlerin ve binaların ışıklarını, gökyüzünde göremediğim yıldızların; bir yerlere yetişmeye çalışan arabaların farlarını ise bir umutla dilek dilediğim kayan yıldızların yerine koyuyordum. En mutsuz günlerimde, şehrin akşam vaktindeki ışıkları bana yalnız olmadığımı hatırlatarak içimdeki karamsarlığı biraz azaltmışsa da, bazı günler o yıldızlara asla ulaşamayacak olma ihtimalimin korkusu bedenimi esir alıp beni içimdeki karanlıkla boğardı. "
Yıllardır kendisinin sandığı hayatın aslında koca bir yalan olduğunu öğrenen Yıldız, güvenmeyi öğrenip, tanımadığı yeni ailenin içinde kendine bir yer bulabilecek mi? Peki ya aşağıdan bakarken asla ulaşamayacağını düşündüğü şehir yıldızlarına bu sefer yukarıdan baktığında, hep hayalini kurduğu bu hayata alışabilecek mi?