Korku Stories

[Group052] Jung_HS: Kimse var mı? [Group052] Jung_HS: Lütfen yardım edin bu garip küçük odada yalnızım, çok karanlık ve kapı yok hiçbir şey yok sadece duvardaki bu garip dokunmatik ekranlı cihaz var. [Group052] Jung_HS: Kimse var mı? [Group052] Min_YG: Buradayım ve aynı durumdayım [Group052] Min_YG: Kahretsin, eğer biz 052 grubuysak, bunun gibi en az 51 grup daha olduğu anlamına mı geliyor ? Ne tür bir toplu kaçırma bu ? [Group052] Kim_NJ: Sanırım daha fazlası var. [Group052] Kim_NJ: Üçüncü rakama ihtiyaçları olmasa neden 52'nin önünde 0 olsun ki? Yüzlerce grup olabilir. [Group052] Min_YG: Vay canına akıllı birisin değil mi, bizi buradan çıkarmanın bir yolunu bul [Group052] Kim_NJ: Ben de ne yapacağımı şaşırdım. Eğer bizi kaçıran kişiyle konuşabilirsek bir şeyler bulabiliriz belki. Pied Piper : Merhaba. Ben sizi kaçıran kişiyim. Bir oyun oynamak ister misiniz? [Group052] Min_YG: Kahretsin. Birbirine yabancı yedi kişinin, kaçırıldığı ve bir sohbet odası aracılığıyla birbirleriyle iletişim kurmak zorunda oldukları bir ölüm kalım oyunu düşünün. Hayatta kalmak için birlikte çalışabilecek ve yaklaşmakta olan kıyametten kaçmak için aralarında ki bağlantıyı zamanında bulabilecekler mi?

ÇEREZLİK KİTAP, ÇOK KISA BÖLÜMLER❗️ ••• 0543*: Teneffüste bir ara göz göze geldik. 0543*: Bu yüzden seni affettim.【𝟷𝟶:𝟻𝟽】 ••• Gelin hep beraber Sare'nin yavaş yavaş Belirsiz'ine aşık oluşuna şahitlik edelim. Hayat bu ya, belki sizin de bir Belirsiziniz vardır dışarıda bir yerde. ••• ~ Bölümler çok ama kısadır❗️ ~ Tüm hakları saklıdır ~ Kapak tasarımı: yazarın kendisi ~ Texting ~ Meyve serisi 2 ~ Tek başına okunabilir ••• Başlangıç tarihi: 『01.10.2021』 Tamamlandığı tarih: 『26.01.2026』

Gerçekten de kibritsin. Beni tek bir kelimenle yakabiliyorsun.

Tuvana, yedi uzun yıldır, tek bir korkunç rutinin gölge düşürdüğü terk edilmiş bir araştırma kasabasında kapana kısılmış halde yaşamaktadır: Her gece, kayıp eşi uzak sarı bir ışığın altında beliriyor ve eski bir osiloskop aracılığıyla fısıldıyordu: "Kapıyı aç sevgilim... Üşüyorum." ​Anıları çalan Yankıların ve akılsız Yırtıcıların paramparça ettiği bir dünyada hayatta kalma kuralları kesindir: Geçmişten bahsetme, seslere cevap verme ve asla kapıyı açma. ​Fakat bu gece, yedi yıllık rutin bozuluyor. Görünmeyen bir varlık Tuvana'nın zihnine nüfuz ederken, yoğun sisin içinden omuz omuza duran binlerce sessiz siluet ortaya çıkıyor. Bu bir geri çekilme değil... bu bir davet. ​İnsan hafızası ile canavarca gerçeklik arasındaki sınır çöktüğünde, Tuvana uçurumda bir çare mi bulacak, yoksa sesler mezarlığındaki sıradan bir sese mi dönüşecek?

Derya en üst katta yaşıyordu. Ama her gece, yukarıda birinin yürüdüğünü duyuyordu.

Üniversite sınavına hazırlanan İdakora abisinin gafil ölümü ile Vilsanın başına geçmeye mecbur kalır. Yeraltının karanlık oyunlarında ya yem olucak yada herkesi yem edicekdi

Ansızın yetimhaneye bırakılan bir kız çocuğu. İlk geceden itibaren gizemli günler yaşıyor. Kendiside neler olduğunu anlayamıyor. Biri ona oyun mu oynuyor? yoksa gizli bir düşmanı mı var? kendisi de neler olduğunu bilmiyor. Tek bildiği, bir an önce kendisine dokunan eli bulmak.

Aşk ile korku, sadakat ile ihanet arasında sıkışmış iki yaralı ruhun hikâyesi. Sessizlik bazen bir yemin, bazen bir suçtur.

Üniversitede yalnız ve dışlanmış bir genç kız olan Elif, bir gün kimliği belirsiz birinden garip bir mail alır. Mailde, yalnızlığı sona erdireceği söylenen gizemli bir ritüelden bahsedilmektedir. Başta bunun sadece bir şehir efsanesi olduğunu düşünse de yaşadığı bir olayın ardından Elif, ritüeli denemeye karar verir ve gece yarısı tarif edilen yere doğru yola çıkar. Ama bazı şeyler, insanın sandığı kadar basit değildir. 🖤

Altın bir kafeste büyüyen Prenses Eira'nın tek bildiği, kurallarla çevrili, kusursuz ve sessiz bir hayat. Ta ki bir sabah, ailesinin evrenin özüne -yaratıcının kendisine- savaş açma planlarını duyana kadar. Bu, sadece onların değil, tüm evrenin sonu olabilir. Saray duvarları, artık onu korumaktan çok susturmak için var gibidir. Eira, varlığından bile emin olamadığı bir güce, efsanelerde adı geçen Kader Yazarı'na ulaşmak için yasakları yıkmak zorunda kalır. Ama kaderle oynamak, yalnızca değişimi değil, en karanlık sırları da açığa çıkartacaktır. Peki Prenses Eira ve evren bu gerçekleri öğrenmeye hazır mıdır?

Derya, annesinin gizemli ölümünden sonra hayatta tek başına kalmış genç bir kadındır. Yeni bir başlangıç yapabilmek için iş ararken, gece vardiyasında çalışacak müze görevlisi ilanına rastlar. Aynı ilan, hayatın zorluklarıyla mücadele eden Emin'in de karşısına çıkar. İki yabancı, kaderin onları aynı müzede buluşturacağından habersizdir. Fakat bu müze, sıradan bir müze değildir. Geceleri kapıları kapanır, koridorları sessizliğe gömülür ve yıllardır saklanan karanlık sırlar uyanmaya başlar. Derya ile Emin, zaman geçtikçe müzenin yalnızca tarihi eserleri değil, açıklanamaz olayları ve kadim bir laneti de içinde barındırdığını keşfeder. Geçmişin sırları ortaya çıktıkça, Derya annesinin ölümünün sandığından çok daha büyük bir gerçeğin parçası olduğunu anlayacaktır. Çünkü bazı kapılar açılmak için değildir...

Bizler sizin gibi olmadığımız için mi tuhaf ve farklıyız, Yoksa siz bizim gibi olmadığınız için mi?

Nehir : Beni neden kurtardın ? Yaman : İnan bana bende bilmiyorum Nehir : Bunun sebebi aşkmı , yoksa ailem'mi Yaman : Bunun sebeni sensin

MIRSAL KÖYÜ Hava kapalıydı. Yenice Köyü'nden Mırsal Köyü'ne doğru atlı arabayla yola çıktım. Köyde imam yoktu; beni bekliyorlardı. Yol 15 kilometreydi, dağlık ve ormanlıktı. Yolun yarısında atlar ağırlaşmaya başladı. Sanki arabada görünmeyen bir yük vardı. Nefesleri bozuldu. Tam iki köyü bağlayan köprünün ortasında durdular. Bir anda etrafımız ayak sesleriyle doldu. Gözümle kimseyi görmüyordum ama atlar onları görüyordu. Dua okumaya başladım. Zorla hareket ettik. Köye yaklaşınca eski bir Osmanlı çeşmesinde durdum. Geceleri oralara gidilmez ama atlar bitkindi. Çeşmeye selam verdim. - Ve aleykümselâm... Çınarın altında bir kadın vardı. Belden yukarısı çıplak, saçlarını tarıyordu. Kıpırdayamadım. Gülümsedi: "İsteseydim seni burada yok ederdim. Ama selam verdin... Git." Can havliyle köye girdim. Geceler sakin geçti sanmıştım. Ta ki bir gece caminin kapısını açana kadar... Duvarlar üç harflilerle doluydu. - "Git buradan hoca... Yoksa ölürsün." Sabaha kadar secdede kaldım. Sabah yemeği getiren genç bana baktı ve sadece şunu söyledi: - "Uyutmadılar, değil mi?" Sonra fısıldadı: - "Buraya gelen hiçbir imam kalamaz." Yere kapandı. Vücudu bozuldu. O da onlardandı. Atları koştum, kaçtım. Mırsal Köyü'nün adını bir daha anmadım.

BEN RÜYACI IYI UYKULAR DILERIM

Eminim ki daha önce asker- avukat ilişkisi okumuşsunuzdur... Peki, askerin kadın, avukatın erkek olduğu bir kitabı daha önce okudunuz mu? Tahmin edeyim, okumadınız. ↈ "Ben aşkı kendime yasaklamışken, sen neden kalbinin kapılarını bana sonuna kadar açtın?" ↈ "Ben sadece normal bir avukatım, sen ise benim yüreğim..."

On yıl önce yaşanan bir gece, Derin'in hayatından silinmiştir. Annesinin ölümünün ardından yıllardır uzak kaldığı çocukluk evine dönen Derin, geride bırakıldığını sandığı anılarla yeniden yüzleşmek zorunda kalır. Evde bulduğu eski bir çekmece , unutulmuş fotoğraflar ve açıklanamayan ayrıntılar onu geçmişin karanlık dehlizlerine sürükler. Hatırlamadığı o geceye ait parçalar birer birer ortaya çıkarken, Derin yalnızca ailesinin değil, kendi zihninin de sakladığı korkunç gerçeklerle karşılaşacaktır. Çünkü bazı sırlar unutulmaz. Ve bazı anılar, onuncu yılda geri döner.

unutmamak için en ilginç rüyalarımı yazıyorum. bu kadar.

Sadece arkadaşlarıyla çocukluğuna dönmek için evlerin kapılarını vurup kaçıyordular. "En falza ne ola bilir ki?"-diye düşündü acılar içinde bayılmadan bir saat önce.

Derin o gün çok sinirlenmişti ailesine. Bir hışımla evden çıktı ve bu çıkıs hayatının sonuna kadar unutamayacağı yıllarca süren bir "anı" olarak kalacaktı