Kurgu Stories

"Bitti, Han," dedim, sesimin titrememesine özen göstererek. "Buraya kadarmış." Şaşırdı, duyduklarına inanmak istemedi. "Nasıl yani? Durup dururken neden? Bir hata mı yaptım?" "Neden mi?" dedim, alaycı ve kibirli bir gülüş takınmaya çalışarak. "Etrafına bir baksana Han. Üstüne başına, cebindeki paraya bir bak... Ben Saruhan ailesinin tek varisiyim. Seninle bir geleceğim olabilir mi gerçekten? Bir yetimle, bir fukarayla ne kadar ileri gidebilirdim ki? Buraya kadar her şey güzel bir lise macerasıydı ama ben artık büyüdüm. Benim dünyamla senin yoksul dünyan hiçbir zaman bir olamaz. Beni daha fazla fukaralığınla oyalama." Han'ın yüzündeki o ani yıkımı, gözlerindeki o parlak ışığın saniyeler içinde sönüşünü canlı canlı izledim. Söylediğim her kelime, onun gururuna vurulmuş zehirli birer kırbaç darbesiydi. Dudakları titredi, bir şeyler söylemek istedi ama gururu kelimelerin önüne geçti. Gözlerindeki o sonsuz aşk, yerini dipsiz ve simsiyah bir kırgınlığa bıraktı. Benden vazgeçmişti. O an, o sözlerle içindeki Han'ı öldürmüştüm. Arkasını döndü. Tek bir kelime bile etmeden, o yağmurun altında yürüyüp gitti. O her adımda benden uzaklaşırken, ben aslında onu korumak için kendi hayatımı feda ettiğimi haykıramadım. Bilmiyordu ki, o giderken benim de ruhum ölmüştü. Bilmiyordu ki, yüreğimin en derin köşesinde her zaman sadece onun adı kalacaktı: Han Ulusoy. Ve yine bilmiyordu ki; bu gidiş, tam dokuz yıl sürecek kanlı bir ayrılığın ve küllerinden doğacak acımasız bir intikamın ilk günüydü.

Beş yıl önce, ardında sadece enkaz bırakan o karanlık gecede kaderleri birbirine bağlandı. Biri kendi adaletini elleriyle dağıtmaya ant içmiş acımasız bir adam, diğeri ise doğrulukla direnen kırılgan bir kadın. Kurallarını adamın koyduğu bu tehlikeli oyunda, nefret yerini vicdanın sarsıcı sızılarına bırakırken asıl düşman en güvenli zannettikleri gölgelerin içinden çıkacaktır. Sisin ardındaki büyük sırla yüzleşmeye hazır mısınız? Not❗️ Bu kurgu yetişkin kitleye yöneliktir. İçeriğinde argo, şiddet unsurları ve yetişkin sahneler (+18) barındırmaktadır. Okurken bu durumları göz önünde bulundurmanız rica olunur.

058*: Marsel tekrar gelmişsin 058*: Ege ben hatırladın mı? 052*: Ahu'yu kullanıyorum sadece 052*: Ve evet dört yılın sonunda geri geldim 14/06/2026

acıklamaya usendım

Ben Gökçe Ayhan. 21 yaşındayım ve spor muhabirliği stajyeri olarak futbol dünyasının içine adım attım. Bu dünya dışarıdan göründüğü kadar sakin değil; her maçın, her röportajın ve her kameranın arkasında ayrı bir hikâye var. Çocukluğumdan beri hayatımda olan Barış Alper Yılmaz ile aramızda zamanla değişen, tanımlaması zor bir bağ oluştu. Birlikte büyüdük, aynı sokaklarda koştuk, aynı hayallere güldük. büyüdükçe bazı şeyler değişti; söylenmeyen cümleler çoğaldı, bakışlar uzadı, mesafeler farklı anlamlar kazandı. fakat onun söylediği bir söz benim bütün dünyamı başıma yıktı "gökçe abinim ben senin." bu bizim ofsayttan dönen aşkımız var mısınız bu maceraya?

Kazandığım bir çok savaş olmuştu ama ben senin olduğun savaşta çoktan yenilmiştim.

Poyraz (Doktor): "Yıllarca o kristal avizelerin altında, aslında kendime ait olmayan bir hayatın içinde bir yabancı gibi yaşadım. Cerrahi önlüğümü giyip hayat kurtardığımda kendimi bulduğumu sanıyordum ama meğer ben sadece o 'Kansu' yalanından kaçmaya çalışan biriyim. Şimdi o DNA raporu elimde ve anladım ki; benim cerrahlığım bir tesadüf değil, aslında ait olduğum o sert, disiplinli aşiret kanının bir sonucuymuş. Artık o yalan dünyadan istifa ediyorum." Polat (Oyun Şirketi Sahibi): "Hayatımızı bir oyun gibi tasarlamışlar, kaynak kodlarımızı bile Yeşim Kansu'nun çıkarlarına göre yazmışlar. Ben dünyaca ünlü bir teknoloji imparatorluğu kurduğumla övünürken, aslında o kadının kumar masalarındaki borçlarını kapatan bir 'gelecek garantisi'ymişim. Sistem çöktü. Artık kendi oyunumu oynamaya, o Mardin topraklarına gidip bu sistemin asıl kurucularını bulmaya gidiyorum." Parla (Moda Tasarımcısı): "Londra podyumlarında yürürken üzerimdeki o pahalı kostümler, aslında Yeşim'in 'mükemmel anne' rolünü oynamak için bizi vitrine dizdiği birer aksesuarmış. Ben o kadına bir gün bile gerçek anlamda 'anne' diyemedim çünkü o beni sadece bir aksesuar gibi taşıdı. O hastane koridorunda Cemre Hanım'ın titreyen ellerini tuttuğumda, hayatımda ilk kez gerçekten birine ait olduğumu hissettim. Artık o yaldızlı kafesten çıkıp, kendi gerçek kanımızın olduğu o topraklarda hikayemizi yazacağız."

taehyung'un sevgilisi, onu oyunda tanıştığı bir kız için terk eder. !uyarlama¡ [texting]

Aynı evi paylaşmak zorunda kalan Alara ve Efe birbirinden ne kadar uzak kalabilirdiki? Çok sıkıldığım için böyle bir şey yazdım umarım beğenirsiniz. Tamamen <kurgudur> Daha önce benzerinin uzilisini okuduğum için neden weghde olmasın dedim iyi okumalaarr🐈‍⬛🌹

İnsan zihni, odaları sürekli yer değiştiren labirent bir saray gibidir. Her koridorunda geçmişin ayak sesleri, her kapısının ardında ise henüz tanışılmamış bir 'ben' saklanır. Psikoloji bize bu karanlık koridorlarda yürürken yönümüzü bulmamızı sağlayan cılız ama pes etmeyen bir fener sunar. Davranışlarımızın görünür yüzeyi buz dağının sadece tepesiyken, derinlerdeki o devasa kütle çocukluk yaralarımızdan, toplumsal maskelerimizden ve bastırılmış arzularımızdan oluşur. Kendini tanımak, işte bu buz dağının soğuk sularına korkusuzca dalmayı göze almaktır. Çünkü insan, ancak kendi karanlığıyla yüzleştiği an gerçek anlamda aydınlığa kavuşur (...)

İSTANBUL GELDİM KARIŞMIŞSIM ULA OYUNCAK BEBEMİYİM BEN NASIL GİYİM KONUŞMAM ONLAR İÇİN KÖYLÜ SOSYETE KÖPEGİ DEGLİM DEMİ EN AZINDAN

"Senin?" diye sordu. "Mila." "Mila, soyadın nedir?" "Kvitka." "Kvitka(Çiçek)." "Evet efendim, Kvitka." "Hayır yani anlamı kvitka.(çiçek)" Mila güldü. Bir an anlayamamıştı. Sarp tekrardan Mila'ya baktı. Biraz incelemeye başladı. "Zerda diyeyim mi sana?" diye sordu. Mila anlayamadı. "Olur efendim ama anlamını öğrenebilir miyim?" "Altın gibi sarı, kayısı çiçeği anlamına geliyor. Hem saçlarınla uyumlu, hem de adınla." Mila saçlarına baktı. Çok hoşuna gitmişti bu lakap. Zerda.

Evlat ayrımı yapılan bir ailede büyüyen İpek maddi zorluklarla Üniversite sınavına hazırlanırken, İpek'in abisi Kaan sadece ortamdan ortama girerek ailesinin elindeki beş kuruşu bile harcar. Üniversite sınavından iki gün sonra İpek'in babası da işten çıkınca ailesi oğullarına kıyamadığı için İpek çalışmak zorunda kalır. İpek çalışırken Anonim bir numaradan mesajlar almaya başlar. Anonim mesajları atanın lise arkadaşları olduğunu düşünürken aslında mesajı atan kişi çok yakınındadır...

Ortak arkadaşlarının partisinde gördüğü kızın gülüşünden kendini alamaz ve hikâye başlar. "Gülüşünüz diyorum, hanımefendi; insanın ömrünü susturur." "Gözleriniz diyorum, beyefendi; bakmaya değil, kaybolmaya yazılmış."

Bir file, iki farklı hayat ve arada açılan bir hikaye... Servislerle başlayan kırgınlıklar, satır aralarına gizlenen duygular... Belki de en zor maç, kalbin kurallarını öğrenmekti. *** @karlaridelenn Bu arada her ne kadar beni tanısanda ben tekrar kendimi tanıtayım. @karlaridelenn Kardelen ben. @yatanmutlu Sende beni tanıyorsun gerçi ama, @yatanmutlu Bende Umut, tekrardan memnun oldum Kardelen. @yatanmutlu Açıkçası bu isminle kendini tanıtman şaşırttı beni. @yatanmutlu Bildiğim kadarıyla Kardelen ismini sevmiyormuşsun...

Biz neyiz ?

Yeraltının dünyasının en karanlık denizlerinde adı korkuyla fısıldanan efsanevi suikastçı: Vesper. Sıradan insanların hayatınan tamamen uzakta, gecenin gölgelerinde avlanan bu ölümcül kadının hayatında tek bir amacı vardır: dokuz yaşındayken gözlerinin önünde zehirlenerek öldürülen babasının intikamını almak. hedefindeki insan ise yeraltının en tehlikeli, en zengin ve en acımasız mafya lideri: Damon Morretti Vesper,babasının ölümünde parmağı olan bu adamı gölgelerin arasından,adım adım uzaktan takibe alır . Ancak karşısında sadece acımasız bir mafya lideri bulmayı beklerken, bambaşka bir gerçekle sarsılır. Damom Morretti; üç yıl önce eşini kaybetmiş,geçmişinin karanlık hesaplarıyla boğuşurken bir yandan da canından çok sevdiği oğlunu bu vahşi dünyadan korumaya çalışan yaslı bir babadır. Damon, henüz on altı yaşındayken n-babasının gözüne girmek için işlediği ilk cinayetinden yıllar sonra karşısına koca bir felaket olarak dikeleceğinden habersizdir, O, geçmişin intikamı ile kavrulup oğlunu korumak için aşılmaz duvarlar örerken; Hayatına bir fırtına gibi giren Vesper bildiğibildiği tüm doğruları ve yeraltındaki tüm dengeleri değiştirecektir. Geçmişin kanı, Geleceğin ateşiyle yıkanacak. Peki av, avcısına merhamet duyduğunda bu masal nasıl bitecek

Aynı köyde doğup büyüyen iki farklı beden; biri asker, biri öğretmen... Biri çocukluktan bu yana sevmekte güzel kızını ama haberi olmadan. Kesişti yolları seneler sonra bir bakkalda, sonra evde. Güzel kızı da onu sevmeye başladı ama güzel kızı sevdiğinin ondan sakladığı bir sır vardı. Saklanan bu sır; vatan için, vatanın her bir toprağında gözlerini bile kırpmadan şehit olanlar için... Gerçekleri duyduğunda affedebilecek mi güzel kızım diye sevdiği dağ keçisini? - Turan, hiç gitme. - Gitmem. - Söz mü? -Söz.

Aynı yerde başlayan iki farklı hayat... Birbirlerini tanımayı hiç planlamamışlardı. Fakat bazen kader, en beklenmedik anlarda yolları kesiştirmişti. Dostlukla başlayan bu yolculuk, zamanla ikisinin de kalbinde iz bırakacak bir hikâyeye dönüşmüştü. Çünkü bazı kesişimler sadece bir tesadüf değildi.

In the layered shadows of Istanbul, a woman trapped between the gears of the system: Leyla. As an empire collapses, only dust and truth remain in its wake. Will her brother's legacy be enough to unlock the system's black box?