Maja Stories

AŃJASEJO!!! FANFIKSZYN OPARTE NA FAKTACH ALE NIE TAKICH CO LECĄ W TELEWIZJI CHA CHA Prawdziła historia miłosna mai i michała oraz wielkiej przyjaźni z hobim oppą i z zofją oraz panią martyną która była w koreji i tańczyła pen pajnapyl apyl pen. W tym fanfikszyn dowiecie się również o słynnej wlogerce z koreji która idk jak sie nazywa ale też tańczy do pen pajnapyl apyl pen. Również jest pani która ma 7 lodówek kimczi oraz most samobójców. NIE ZABIJAJ SIĘ KTOŚ NA PEWNO CIĘ KOCHA :)

Knjiga Učenik življenja, ki sem jo dobila pri 14. letih, me je peljala na pot raziskovanja življenja, mojega življenja. Učenik popolnega življenja je knjiga, ki bi si želela, da jo takrat v resnici dobim. Ki bi mi dala odgovore na vprašanja, da bi se učila iz nje, ne iz bolečih izkušenj. Ampak te izkušnje so mi bile potrebne, da sem osvojila določena spoznanja. Zdaj začenjam razumeti zakaj tako dolgo, toliko let nisem mogla dokončati te knjige in jo dati ven, v javnost. Zakaj se je pisala toliko let in toliko spreminjala. Najprej sem osvajala znanje in izkušnje o fizičnem telesu, nato sem se učila in testirala kaj vse je zmožen um. Potem sem prišla do vprašanja KDO SEM JAZ in KAJ JE MOJE POSLANSTVO. Tukaj sem skozi izkušnje začela dajati teorijo v prakso in nato skozi opazovanje željo razumeti sebe, prakso v teorijo. Ob znanju o živčnem sistemu in traumi sem postopoma lupila plasti sebe, do svojega bistva. Prej sem morala spoznati še svojo medgeneracijsko traumo in ob tem spoznati svoje prednike in jih iz srca občudovati. Skozi vse to se je vsak dan v meni začel naseljevati nek nov občutek - notranji mir, popolna ljubezen, hvaležnost za vse. Trenutno se počutim kot, da sem sredi hurikana ali orkana - tista sredina znotraj, ki je mirna, kjer se nič ne dogaja, okoli pa se vse vrti, vse se uničuje. Po orkanu izgleda, da je vse uničeno, podrto in je treba od začetka. Ampak začneš iz drugega začetka, začneš z občutkom notranjega miru, spoznanja, da je moralo iti vse staro, da lahko zgradiš novo. Knjiga je nastala kot moja potreba izraziti se, dati ven moja spoznanja. Za sebe, za tebe.

Związane oczy mam, nie widzę naszych błędów Nie wiem jak mam iść pośród życia zakrętów. Myślałam, że mam wszystko, kiedy mam Ciebie Czy nasza miłość przetrwa? Nikt tego nie wie. Dokąd idę? Oczy mam związane Zgaduję gdzie przeszkody są poustawiane Nawet nie poczuję, gdy nad przepaścią stanę Zrobię krok i zniknę tam, żegnaj kochanie... Co zrobisz wtedy? Myślę, ze nie zdążysz Nie złapiesz mnie za rękę, bo boisz się pogrążyć Jeszcze Cię pociągnę za sobą co wtedy Wolisz się odwrócić? Nie widzieć? Nie wierzyć? A potem zbudzisz się i spytasz gdzie jestem Nikt Ci nie odpowie, puste moje miejsce Będziesz bez celu patrzyć na świat To jest samotność, już nie będzie nas. Wszystko straci sens, poczujesz pustkę Jakby zagubić wygraną w totka szóstkę Będziesz rozważać, jak cofnąć czas, Lecz wehikuł czasu tylko w bajkach masz. Związane oczy mam, nie widzę naszych błędów Nie wiem jak mam iść pośród życia zakrętów. Myślałam, że mam wszystko, kiedy mam Ciebie Czy nasza miłość przetrwa? Nikt tego nie wie. Kogoś spotkasz, życzę Ci najlepiej Nam nie było dane żyć tylko dla siebie. Nam nie było dane kochać się na zawsze Nie dla nas wspólne losy i cele najdalsze. Chcę Ci szansę dać, musisz mieć odwagę Znamy się tak dobrze, damy sobie radę. Tylko nie wycofuj się i daj z siebie wszystko Żadne z nas nie może być pesymistą Po obu stronach strome zbocza, spójrz tu, Jak kamienna ścieżka na przełęczy samobójców Tędy pójdziemy, spróbujemy Poprowadź mnie za rękę, zaryzykujemy. Zobacz, udało się, warto było wierzyć Afrodyta zawsze zwycięży Nemezis W imię miłości trzeba ryzykować Związane oczy mam, więc mnie poprowadź! Związane oczy mam, nie widzę naszych błędów Nie wiem jak mam iść pośród życia zakrętów. Myślałam, że mam wszystko, kiedy mam Ciebie Czy nasza miłość przetrwa? Nikt tego nie wie.

- Koliko smo već skupa? - Mesec i po. - Zar već?