Nefret Stories

Selin ve Bora'nın yaşadığı nefretten doğran aşk

lila küçük krallığın küçük prensesiydi. Taki zalim bir krallık küçük krallığı yok edene kadar. köle olan küçük prenses, intikam yemini ile kavruluyordu. Lila renkli kişiliğe sahipti, Arel ise karanlığa gömülü bir savaşçıydı. Babasının intikamı uğruna küçük krallığı yok etti. Buna rağmen intikam için halen yanıp kavruluyordu. İntikamı en ağır şekilde küçük prenses Lila ile evlenerek aldı. Alıntı "Seninle evlenmiycem!" Ayağımı demir zindanın kapısına atarak ona bağırıyordum. "Fazla çırpınma küçük hanım çünkü gerçekleri değiştiremezsin." Neden herkes bana küçük diyordu. "Ben küçük değilim!" Ona bağırdığımıda sadece gülerek beni izliyordu. Bu kadar katliam sahibi iken nasıl bu kadar sakindi. Aklım almıyor.

Hazan kaçırıldığında bunun sadece bir insan ticareti vakası olduğu sanıldı. Oysa o, farkında olmadan bir savaşın tam ortasına sürüklenmişti. Gemi karanlığında başlayan işkenceler, denizin kıyısına bırakılan yaralı bir beden ve her şeyin bittiği sanılan bir an... Asıl hikâye tam o noktada başlıyordu. Onlar birbirine düşman olarak başladılar. Birbirini suçladılar. Birbirine sırt çevirdiler. Ve yıllar sonra... Küllerinden doğan bir gerçeğin içinde yeniden karşılaştılar. Bu hikâye sadece bir kaçırılma değil. Bu, güç ile adaletin çarpışması. Bu, nefretin içinden filizlenen bir bağın hikâyesi. Bu, hayatta kalmanın bedelinin ne kadar ağır olabileceğinin kanıtı. Çünkü bazen en büyük savaş, kurtulduğunu sandığın anda başlar. Ve bazen... Seni kurtaran kişi, kaderini sonsuza kadar değiştiren kişidir.

"Derinlerimde düşlerim vardı benim. Hepsini sana verdim. Bana düşlerimi geri ver." Yayın tarihi: 23.09.2025

İki kişi ne kadar birbirlerinden nefret etseler de kaderden kaçamazlar.

bir gencin hayatın acılarına istinaden acılarına ve yaşanmışlıklarını anlatabileceği bir çift sözün sadece iki satır arasına hapsolmasından ibaret şiirler derlemesi... dertler deryasında çekilen her kürek celladın ipe bir ilmek...

Keçmiş hayatında unutulamayacak vakalar yüzünden aşkttan korkan Melis , bir daha aldığı darbeden dolayı hiç aşık olmayacağını düşünmüş,ama sonunda okulunu yeni gelen bir odun beyefendi sayesinde yeniden doğmuştur:)İyi seyirler

Esin, annesinin ölümünden kalan derin boşlukla; Umut, kaybettiği hayatın sessizliğiyle baş etmeye çalışırken yolları kesişir. Zor zamanlarda kurulan bağlar, en derin yaraları gerçekten iyileştirebilir mi? Bu, kayıpların gölgesinde ilerleyen; kırılganlıkla cesaretin iç içe geçtiği bir yolculuğun hikâyesi. Her adımda geçmişin izleriyle yüzleşen iki yalnız ruh, geleceğe dair yeni anlamlar arar. Ve bu yol, nerede biteceği bilinmeyen, yaşanacaklarla şekillenen bir serüvendir. Yıkılmış hayatların içinde hâlâ ışık arayanlar için... Bu hikâye, senin hikâyen olabilir.

Melez bir prenses... Sıradan bir insan... Duygularına ve heveslerine yenik düşen iki gencin mutlu sonsuz hayatı.. Alisa&Eric

Yetimhane de büyüyen 18 yaşındaki genç kız Doğu bir gün zengin ve varlıklı bir aile tarafından evlatlık edilir. Bu ailenin sadece bir oğlu vardır. Doğu bu çocukla çok iyi anlaşamaz. Hatta ondan nefret eder. Bu genç çocuk zamanla Doğunun başına çok büyük sıkıntılar açmaya başlar...

Gecenin en dibi, görünüyor bize. Belki de artık el uzatmasını beklemeden gitmek gerekir.

iki çocukluk arkadaşı... dış etkenlerin dolduruşuna gelir ve ortaya büyük bir kin ve nefret çıkar. peki yıllar sonra tekrar karşılaşırlarsa ne olur? peki ya her şey o sırada sarpa sararsa... ya tek güvenecek, sırtlarını dayayacak birbirleri kalırsa... peki bu durumu onların gururu kabul edecek mi. kalpleriyle mi yoksa mantıklarıyla mı hareket edecekler... yada bir çıkmazda hapis kalacaklar kim bilir...

Cansu diye bir kız ilkokuldan beri bı çocuğa aşık o çocuk Cansu'nun en yakın arkadaşına aşıktı Cansu'nun yakın arkadaşının ismi Ceren'di Ceren'de Mert'e aşıktı (Mert Cansu'nun ilkokuludan beri sevdiği çocuğun ismi) Acaba bu İmkânsız aşk olucakmıydı?

İnsanlar ne zaman bu kadar kötü olmuştu ? Bunu bilmiyorum ama galiba tek gerçek insanlardan beklediğim kötülüğü babamın yapmasıydı benim babam beni bakın öz kızını yani beni . Benim babam beni düşmanlarının ayaklarını altına bırakıp kaçtı . İnsanlar ne zamandan berli mutlu'dur ?.Ben en son ne zaman mutlu olmuştum ?. Bunları bilmiyorum ama mutlu olmayı çok isterdim . Benim hayatım hiç bir zaman toz pembe olmadı hiçte olacağını sanmıyorum . İnsanlar bazı sevgilere inanır , güvenir ve o sevgiye bağlanır ben hiç bir zaman sevgi ve duygusunu tatmadım . Ben bir katildim nedenmi çünkü babam öyle hitap ediyordu benim babam öz ve tek kızını katil olarak görüyordu belkide haklıydı neden mi ? Çünkü ben hayata gözlerimi açarken bir başkasınında ilk gözlerini kapatıyordum evet ben daha doğar doğmaz katil olmuştum . Ben hiç sevilmedim genelde dışlanan çocuktum . Belkide sevilmeme sebebim gerçekten "KATİL" olduğum içindir... Ben bu hayatda bütün acıları tatdım babam sağolsun ama bana dem vuran asıl acı beni bir kan davası nedeniyle satması olmuştu bu benim bozgunumdu bu benim gerçeğimdi . Kimse hayatını seçmez benimde hayatımı ben seçmedim ama eğer seçme şansım olsaydı hiç doğmamış dilerdim...

Daha bebekken, Mardinde başladı bizim kızımızın hikayesi. Daha doğalı belki bir iki saat oluştur lakin kız olduğunu öğrenen aile kızı istemediler ve onu çok uzaklara sattılar. Daha bebekken başlayan bu hikayeyi gelin hep birlikte okuyup neler olucağına bakalım. Kızımızın yaşayacağı hayat nasıl olucak? Küçük minik kızımızı kimlere verdiler? Bir aile; erkek çocuk olmadı diye nasıl vazgeçer bebeğinden. kendi canından? Hani babası geçti diyelim peki annesi? O nasıl vazgeçebildi 9 ay boyunca taşıdığı bebeğini, canından bir parçaya nasıl kıyabildi.