Paano Stories

Tips and advices for beginners! Para sa mga tamad na may pangarap, sa mga poorita (like me) na walang makapitan, dito tayo. I am so sure na natututo kayo. Baliw man ang author ngunit may pusong mamon. Tutulong sa inyo saan man sa mundo- charr lang. Basta. This is not-so-famous book with weird tips and advice na nagwowork naman at lahat ng nandito? Gawain ko. Mas nangangailangan nito ang mga nangangapa pa sa pagsusulat, mga walang makausap tungkol sa mga bagay na hindi common tanungin at sa mga baguhan na nagsisimulang mangarap tulad ko. Lahat ng tips and advices dito ay purong galing sa karanasan at kaisipan ng nagsulat. Sana ay maintindihan. Nasa inyo kung susundin o banaliwalain. Salamat!

Dedicated by Jeymie Jade Nam

Have you heard about the SPOKEN WORD POETRY? If yes.. Ganung style mo basahin itong mga isinulat ko. Para maapreciate mo ha? If no... Basahin mo parin. Kasi maiintindihan mo naman siguro ha? Pagkatapos mong basahin, magcomment ka. Bigyan mo ako ng ideya. Para masagot na lahat ng tanong sa isip ko ha? THANK YOU:)) Godbless^^ >Special Thanks to Kuya Juan Miguel Severo for being my inspiration:)) "ubos na ubos na ako" -Favorite line:)) _MAKiee

"Lahat pwedeng mag bago at lahat kayang magbago "

Para sa manhid

Halos lahat tayo nakakaranas ng love at halos lahat tayo familliar sa salitang MOVE ON pero may tanong sa isip ng mga tao na iilan lang ang nakakaunawa o nakakagawa. -Paano ba mag move on? Para sakin ang move on ay hindi para makalimutan mo ang taong nagmahal, nagpasakit, at nag alala sayo kundi ito ay isang proseso kung saan gagamit ka ng oras para gamutin ang sariling sakit sa iyo, isang desisyon kung kakalimutan mo ba o mananatili siya sa isipan mo kase ang tao hindi basta basta nakakalimot kapag labis na mahalaga ang isang tao o bagay sa kanya. Pero paano ka ba makakamove on? kapag ang mismong taong gusto mong kalimutan ay siyang tumutulong sa iyo upang mag move on? makakamove kapa ba pagkatapos maging manhid ang puso o babalik ka sa kanyang mga kamay ngunit maraming bumabagabag sa iyo. Tuklasin ang kwento nina Ange at Philip na dating close na close sa isa't isa at tuluyang nagbago ang lahat ng dumating ang tinatawag nilang LOVE.

Kung sinabi ko ba ang nararamdaman ko sayo, sa tingin mo meron kayang tayo?

Mga bagay na tumatakbo sa aking isipan, sa titik at salita ko maipaparamdam.

SPG (pero piling parte lamang) Ang magmahal nga ba ay mali? Ang mahalin ka nga ba ay mali? Ang makasama kita ay mali? Ang gustuhin kong makita ka ay pagkakamali? Ang magkakilala tayo ay isa nga bang pagkakamali? Tanong sa sarili ni minda. Nagumpisa ang lahat sa salitang "Hello". Nakakagulat para sa akin ang mensahe mo kasi hindi kita maalala. Naging kaklase pala kita noon at hindi ko lubos maisip kung bakit at ano ang dahilan at nagparamdam ka. Ang inisip ko noon baka trip mo lang kasi nga isa akong alagad ng ampalaya. Di ako naniniwa sa pangako at sa mattamis na salita. Nasanay ako na binabakuran ko ng malamig na yelo ang puso ko wag lang ako masaktang muli. Ngunit dumating sa punto na naging komportable na ako na nariyan ka pilit ko nilalayo ung sarili ko ngunit lagi tayong pinagtatagpo. Nagagalit ako sa sarili ko kasi alam ko sa sarili ko na nahuhulog na ako. Dumating sa punto na napapansin mo na siguro na nahuhulog na ako. Doon nagumpisa ang lahat. Hindi ko na alam ang gagawin ko.

This story was only a fiction. Characters , place and scenes you might read are just coincidence

A journey of love, hate, suffer and trust.

Kaya nga ba kitang kalimutan? -Sammy

Isang ambisyosong tao si Allen Lau; nais niyang gumawa ng isang produktong libre para sa lahat. Nasagawa kaya niya ito? Umasenso ba siya?

This wouldn't be a story but a Tagalog and English thoughts of the writer about what is happening around. Some of you can relate to this and some aren't but still this were only my random thoughts and opinions. The main objective is to find an answer on things that we are always asking that is keep on running in our heads and the ones who are keep us awake at night. Please Enjoy!

poetry is not always be ordinary it teach us so many poetry is not temporary and it's my best buddy.♡♡♡

hi ako si angel 18 years old at may gustong gusto akong lalaki kaso sobrang layo ng distansya ko sa kanya sya mayaman ako mahirap paano nmn kaseng di ka mahuhulong sa isang tulad ni kurt mayaman matalino at higit sa lahat may mga companya sila isa na nga rito ang school kung saan ako nagaaral high school pa lng ako dito na ako nagaaral 4th year na ako ang bilis ng taon dati naguumpisa pa lng ako dito sa school na toh"angel tara punta tayo canteen alam mo na libre ko"nga pala sya nmn si joy ang matalik kong kaibigan simula elementary pa lng ako "sige basta libre mo sabihi mo yan huh"lagi kameng magkasama papasok sa school at uuwi ng bahay btw nasa iisang room na lng kame kase sobrang layo na ng mga magulang ko sa paaralan ko kaya lagi akong hagul sa oras and working student nga pala kame and iisang work lng din kame diba di kame mapaghiwalay akala mo kapatid ko hehe"oppss sorry akala ko kase basurahan"sya nmn si nathalie ang crush ng campus "hey nathalie are you blind or you are stupid blind hahaha","hayaan mo na joy ok lng yan karma is real nmn diba",hey who you are to talk to me stupid blind lm not blind yang kaibigan mo stupid di na nga maganda bobo pa"sabay alis ko na lng ang sakit pumunta muna ako sa tambayan namin ng kaibigan ko si joy sa likod ng school diko nmn alam na may tao sa likod ko... tobe continue

Masasagot ba ang pinaka matagal nang bumabagabag sa isip? Paano nga ba kung hindi niya siya iniwan? Paano kung sila pa rin hanggang ngayon? Paano kung mas pinili niya manatili sa laban nilang dalawa?