Postapo Stories

Po upadku ludzkości życie w Układzie Słonecznym odrodziło się w nowej formie - tak powstał układ Ordon Prime. ZK9 jest myślącą maszyną, która miała tylko wykonywać rozkazy i nie zadawać pytań. Jednak gdy imperator Edgartron VII rusza z bezwzględną inwazją imperium Interidów, robot staje przed największą próbą swojego istnienia. Aby obronić swój świat i udowodnić, że jest kimś więcej niż zbiorem algorytmów, ZK9 musi sięgnąć po nowo odkrytą, mistyczną moc. Pomogą mu w tym sojusznicy, których nigdy by się nie spodziewał - w tym zbiegły Interida, który odwrócił się od własnego narodu. Zanim imperator przejmie cały układ i wcieli w życie swój niszczycielski plan, ZK9 i jego sojusznicy będą musieli zaryzykować wszystko. Przygodówka space opera sci-fi z elementami fantasy napisane przez: Mateusz Parchimowicz Okładka: Martyna Lemieszewska korekta i uwagi: Piotr Krzetyński Nowy rozdział w każdą niedziele o 18

Postapo rozepsané

110 years ago, when the virus infection started, last survivors on earth boarded the Great Ark Train. The visonary Mr.Jones foresaw the future and he built this train to preserve what remains of humanity. It's engine, that releases a magnetic field, protects people from infected air. Now all the rich and poor, need to survive on LandPiercer - 1001 cars long. (If you like the book you can leave a like! :) )

Dans un futur proche, l'humanité est condamnée. La Terre est à bout de force et la vie s'éteint sur la planète bleue. Le dernier espoir d'espèce humaine repose sur le Projet Oméga, un immense vaisseau spatial permettant de stocker le plus d'humains possibles dans l'attente d'une recolonisation. Pendant que ses congénères dorment paisiblement en cryogénisation, un seul humain reste éveillé le temps d'une vie pour surveiller la Terre, et programmer leur retour. Un jour, dans un futur lointain, la tâche incombe à Erin de devenir cet humain. L'humain le plus important de l'univers. Sera-t-elle celle qui mènera les Hommes à nouveau sur Terre ? Ou sera-t-elle poussé à trouver une toute nouvelle solution à laquelle personne n'avait encore songé ?

In a postapocalyptic world, a young man sets out on a journey to the mysterious Sea-the worship around had killed his mother, and he's trying to understand it. He doesn't suspect that meeting a mysterious man in the wasteland will not only change his life, but also the world.

A story behind closed doors, between Armin and Levi Where the Rumbling tells a more intimate wrench « With Eren, everything always goes too far, too soon, He has always been like this, I didn't see it I followed him like I had no choice. » All the stories begin in the sea (This is a translation, English is not my native langage : some mistakes might remain then, please feel free to tell me so I can fix them. A thousand thanks to Mallory and Raphael for their help) Pic : Paul Milvain/Astronomy Photographer of the Year 2022

Moje krótkie wyobrażenie z 12 rozdziału (Polis) części Metra 2033... czyli po prostu....co było gdyby przy rozmowie u Daniły nasi dwaj bohaterowie zachlali się do takiego stanu iż nie wiedzą co robią ^^

Ten pokiereszowany, zniszczony i porzucony przez los świat, gdzie ludzie zaczęli zabijać się o żywność i rozpaczliwie starać się przeżyć, plądrując i walcząc nawzajem, świat na któym zapanowała wszechobecna apokalipsa, świat w którym żyją odludki, mutanty i niedobitki, a władzę nad nimi sprawują coraz to sprytniejsi i chciwsi politycy, może uratować tylko jedna osoba- Nate

A story about two young women, with two completely different backgrounds, living in an anti-utopic world, where differences between people are something more than skin shade.

Zraniliśmy swoją Ziemię i siebie nawzajem. Natura nie uroniła łzy, a my płakaliśmy. Ziemia zasnęła, a my nie możemy spać. Chcielibyśmy żyć tak jak kiedyś, a musimy żyć, tak jak teraz. Tęsknota doprowadza do szaleństwa, a szaleństwo pozwala przetrwać. okładka autorstwa Mero: https://www.facebook.com/MmerooArt/

Zwyczajny dzień, zwyczajni ludzie, spokojny świat. Dzień taki jak zawsze. Do momentu wybuchu dziwnej pandemii. Nikt nie wiedział, co się dzieje. Wszystko potoczyło się błyskawicznie. Wystarczył niecały tydzień by świat, jaki znamy, przestał istnieć.

The last teacher on earth, and her last day at school.

Po zagładzie atomowej zmieniło się wszystko, nasz styl życia, nasze pragnienia i troski. Jedynym co wcale się nie zmieniło jesteśmy my i nasza chęć zabijania.

Zbiór opowiadań o ludziach, którym udało się wyjść "cało" z apokalipsy.

"Świat skłania się ku samozagładzie. Czy to może być pewnego rodzaju "koniec świata"? ". Żyjemy w świecie internetu i ogólnodostępnej komunikacji. Co gdyby nagle jej zabrakło? Czy potrafiłbyś zachować zimną krew? Opowieść przedstawiająca wizję świata po apokalipsie.

Wojna wygnała ludzi z ciepłych domowych łóżek. Teraz przyszło mieszkać w zimnych, wilgotnych i cuchnących schronach każdego dnia tocząc walkę o przetrwanie. Musimy zmierzyć się nie tylko ze sforą głodnych psów i nieprzyjaznym otoczeniem - musimy spojrzeć w głąb siebie i pokonać nienawiść. Naszym największym wrogiem stał się mieszkaniec innego schronu. Gdy od kilku tygodni do Federacji nie docierają zapasy żywności - Major Jaworski zmuszony jest wysłać ekspedycję ratunkową, inaczej skaże na zagładę setkę ludzi. Tym czasem ginie jego najbardziej zasłużony dowódca.

Dwaj przyjaciele zmagający się z życiem codziennym podczas apokalipsy zombie. To chyba najlepszy opis tego opowiadania, a raczej zbioru luźno powiązanych ze sobą historyjek. Spora dawka humoru i absurdalne sytuacje z pewnością choć trochę umilą wam dzień. Mimo, iż temat oklepany, mam nadzieję, że się spodoba. ;)

Świat stał się cieniem siebie samego. Wszystko zostało zrównane z ziemią i pozostała tylko pusta przestrzeń po której ci którzy ocalali, szukają przeżycia Start około 1 czerwca (Może wcześniej ;) )

By przeżyć, musisz wykazać się największym okrucieństwem.

Świat po erupcji kaldery Yellowstone, w którym bohaterem nie są ludzie a ostatni papierowy pamiętnik.