Romantizm Stories

Yanlışlıkla gönderilen bir mesaj, hiç beklenmedik bir kapıyı aralar. Üst komşusuna yazacağını sanarken başka bir komşusuna mesaj atan genç kız, bu küçük hata sayesinde yeni tanımaya başladığı birinin hayatına adım atar. Komşuluk ilişkilerinin masumiyeti, tesadüflerin sıcaklığı ve doğan ilk duygularla şekillenen bu hikaye, aşkın bazen en beklenmedik anlarda çıkabileceğini anlatıyor.

"Benim gibi bir beceriksizi ne yapacaklardı?" Ayaz Sayer için hayat o yangında bitmişti. İhanetle diz çöktürülmüş, her şeyi elinden alınmış bir adamın artık kaybedecek hiçbir şeyi yoktu. Ta ki o gizemli siyah araba önünde durana kadar. O gece bir anlaşma yapıldı. Bir adam ruhunu teslim etti, bir kadın ise ona intikamı vaat etti. İsimler silindi, geçmiş yakıldı. Karanlığın kollarında yeniden doğan bir adam ve sırlarını siyah bir pelerin gibi kuşanan bir kadın. Onlar artık sadece birbirlerine değil, Geceye Emanet.

"Bu şehirde aşk, en ağır suçtu." Hisslerin "biyolojik bir hata" olarak görüldüğü, kalbi normalden hızlı atanların "arıza" koduyla sistemden silindiği buz gibi bir dünya... Duyguların yasaklandığı bu rəngsiz düzende herkes birer robot gibi yaşamaya mahkumdu. Ben Mira; sistemin kusursuz, sessiz ve itaatkar bir vatandaşı olmaya çalışırken, onunla tanıştım: Alaz. Bilgeliğin ve mantığın bittiği yerde, o karanlık tünellerde ellerimiz birbirine uzandı. Bileklerimizdeki sensörler kıpkırmızı yanıp bize "ölüm" diye haykırırken, biz imkansızı seçtik. Dokunmanın yasak olduğu bir dünyada ruhlarımızı birbirine bağladık. Şimdi sistem peşimizde, sensörler nabzımızı avlıyor. Kaçacak yerimiz yok ama teslim olmaya da niyetimiz yok. Çünkü bu kabus şehirde tek gerçek şey, bizim yasak nabzımız. Soru şu: Nabzın seni ele vermeden ne kadar uzağa kaçabilirsin?

Ilgaz, henüz on yaşındayken bir arabanın arka camından babasının gidişini izlemiş ve o günden sonra kendi dünyasını sarsılmaz duvarlarla örmüş bir genç kızdır. Voleybol onun nefes kaynağıdır. Hayatını "tek kişilik bir kale" gibi yönetmeye alışkındır. Ancak lise son sınıfta karşısına çıkan bir proje, tüm planlarını altüst eder. Okulun futbol takımıyla ortak yapılacak 19 Mayıs gösterisi için, okulun en kapalı kutusu ve mesafesiyle tanınan Demir ile eşleşir. Demir, tıpkı Ilgaz gibi kendi karanlığına hapsolmuş, geçmişin ağır yüklerini omuzlarında taşıyan biridir. İkilinin arasındaki zorunlu ortaklık, başta büyük çatışmalara ve sarsıcı tartışmalara neden olsa da; zamanla birbirlerinin "duvarlarının" ardındaki gerçekleri görmeye başlarlar. Ilgaz, yıllardır bildiği gerçeklerin aslında göründüğü gibi olmadığını fark etmeye başladığında, Demir hem sığınacağı bir liman hem de yüzleşmesi gereken en büyük aynası olacaktır. "Siyahın içine beyaz karışır ama ne kadar görünür?"

Babalarının geçmişte yaktığı canın bedeli, Efsun'un annesinden ödenir. Bir cinayet, iki aileyi savaşın eşiğine getirir. Barış için seçilen iki isim vardır: Efsun ve Yaman. Bu Hikâye; acıyla büyüyen kızın. öfkeyle yoğrulmuş adamın, kinle başlayan ama aşkla alevlenen kaderin hikâyesidir. Bazı hesaplar kanla kapanır. Bazılarıysa... aşkla cezasını çeker.

Kim av, kim avcı? Lerzan, Pamir'in gölgesinde yürüyordu ama ne zaman avcı, ne zaman av olacaklarını bilmiyorlardı. Gücün, ihanetten ince bir çizgiyle ayrıldığı bu dünyada, herkesin bir sırrı vardı. Kan kokan sokaklar, sessiz çığlıklar ve karanlığın içindeki bilinmezlik... Lerzan, geçmişin izlerini sürerken, kendisini bir ölüm kalım oyununun içinde buldu. Ancak unuttuğu bir şey vardı: Bazen gölgeler bile kendi varislerini kendileri seçerdi. Gerçekler gün ışığında mı saklıydı, yoksa karanlığın içinde mi? ➡ İhanet, intikam ve güç savaşlarının iç içe geçtiği bu hikâyede, Lerzan ve Pamir'in kaderine tanık olmaya hazır mısın? Onlarla bir yolculuğa çıkmaya hazırsan, BAŞLIYORUZ... {Gölgelerin Varisi adına sahip ilk kitaptır.} Not: Bu eser, tamamıyla şahsıma ait olup tüm hakları saklıdır. İçeriğinde yer alan karakterler, olaylar, diyaloglar ve mekânlar tamamen hayal ürünüdür. Gerçek kişi, kurum veya olaylarla herhangi bir ilişki kurulması mümkün değildir. Eserin izinsiz olarak kopyalanması, paylaşılması, alıntılanması ya da başka platformlarda yayımlanması 5846 Sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu kapsamında suç teşkil eder. Böyle bir durumun tespiti halinde yasal yollara başvurulacaktır.

Gerçeklik, bazen en sevdiğiniz insanın yüzündeki o kusursuz maskedir. Hakikat ise o maskenin altındaki derin, hiç iyileşmemiş yara... Bir imparatorluğun temelleri yalanlarla atılmışsa, yıkımı ancak bir dürüstlükle başlar. Kan bağının sizi koruyacağına inandığınız o an, en büyük darbeyi alacağınız andır. Burada anlatılanlar bir masal değil; her harfi ağır bir bedelle ödenmiş, sessizlik yeminiyle mühürlenmiş bir yüzleşmedir. Kimin kimi koruduğu, kimin kimi avladığı belirsiz. Seans başlıyor ve bu sefer kimse masadan masum kalkamayacak.

lila küçük krallığın küçük prensesiydi. Taki zalim bir krallık küçük krallığı yok edene kadar. köle olan küçük prenses, intikam yemini ile kavruluyordu. Lila renkli kişiliğe sahipti, Arel ise karanlığa gömülü bir savaşçıydı. Babasının intikamı uğruna küçük krallığı yok etti. Buna rağmen intikam için halen yanıp kavruluyordu. İntikamı en ağır şekilde küçük prenses Lila ile evlenerek aldı. Alıntı "Seninle evlenmiycem!" Ayağımı demir zindanın kapısına atarak ona bağırıyordum. "Fazla çırpınma küçük hanım çünkü gerçekleri değiştiremezsin." Neden herkes bana küçük diyordu. "Ben küçük değilim!" Ona bağırdığımıda sadece gülerek beni izliyordu. Bu kadar katliam sahibi iken nasıl bu kadar sakindi. Aklım almıyor.

Hazan kaçırıldığında bunun sadece bir insan ticareti vakası olduğu sanıldı. Oysa o, farkında olmadan bir savaşın tam ortasına sürüklenmişti. Gemi karanlığında başlayan işkenceler, denizin kıyısına bırakılan yaralı bir beden ve her şeyin bittiği sanılan bir an... Asıl hikâye tam o noktada başlıyordu. Onlar birbirine düşman olarak başladılar. Birbirini suçladılar. Birbirine sırt çevirdiler. Ve yıllar sonra... Küllerinden doğan bir gerçeğin içinde yeniden karşılaştılar. Bu hikâye sadece bir kaçırılma değil. Bu, güç ile adaletin çarpışması. Bu, nefretin içinden filizlenen bir bağın hikâyesi. Bu, hayatta kalmanın bedelinin ne kadar ağır olabileceğinin kanıtı. Çünkü bazen en büyük savaş, kurtulduğunu sandığın anda başlar. Ve bazen... Seni kurtaran kişi, kaderini sonsuza kadar değiştiren kişidir.

"Ben kainat 16 Yaşında Kendimden yaşça büyük Uzay'ımı Ararken Rastlamıştım ona. "Ben kainat" 16 yaşında Denizden Korkan ama Uzayın'ın sularında aşkıyla boğulan "Kainat" Ben "Kainat" Evrenimde kaybolurken Uzayımı Bulan, Denizden korkup Onun aşkının sularında boğulan kainat."

Geçmiş bazen geride kalmaz. Sadece sessizleşir. Yıllar önce yaşanan bir kayıp, üstü örtülmüş bir gerçek ve boş bırakılan bir yer... Herkesin kapandığını sandığı bir defter, beklenmedik bir anda yeniden açılır.

Evet bu hikayeyi uzun zamandır yazmak istiyordum ama ilk defa yazdığım için okunmayacağını düşünüyordum ve yazmıyordum fakat artık öyle düşünmüyorum sonuçta herkes aynı şeyi düşünüyordu :)bi yerden başlamak gerekiyor artık...umarım beğenirsiniz sizi seviyorum unutmayın✨

"Neden her baharda şu festivali yapıyoruz" "Geri döner belki. Beraber eğlenmeyi severdi."

Yerime geçtim ve sadece bekledim. Yağız'ın fısıldamasını duyunca önce irkildim, sonra o sinirden ve kitaptan kızarmış yüzüne baktım. Çenesini sıkarak konuştu. "Ateşle oynuyorsun, ve bu ateş tutuştu. Sen ve senin olan her şeyi yakacağım Livay." Alayla sırıttım ve önüme döndüm. "Bok yakarsın, sen bir çakmak yakmayı öğren. Sonra gelip milleti yakarsın." Onunda güldüğünü işittim.

The story titled "The Tale of Malavar," written by the author, revolves around the life of Bashir, who lives in a small village during the Soviet era. Written in a captivating and fluent narrative style, "The Tale of Malavar" is sure to be appreciated by readers.

Sen benim her şeyim olarak her şeyden daha güzelsin.

"o gece gökyüzü karardı.Ama karanlık yalnızca gökte değil,insanların kalbindeydi." Lerena velor,son güneşi görenlerden biriydi. O sabah güneş normal doğmuştu.Sarı,sıcak ve sakin.Dağların ardından turuncu bir sessizlik süzülüyordu.Ama öğlen olamadan güneş çatladı. Bir ses gelmedi.Kimse bir şeylerin ters gittiğini anlayamazdı çünkü ne bir patlama veya şimşek ne de bir fırtına vardı... sadece sessizlik.O kadar derindi ki,lerena'nın kulakları çınlamaya başlamıştı. Sonra gökyüzü karardı. Gölgeler yavaşça köyün etrafını sardı.Sanki gece,günün içinden sürünerek çıkmıştı.Güneş bir daha hiç doğmadı,o gün dünya sonsuz geceye gömüldü. Lerena'nın köyü Valdren,o gecenin ardından yok oldu

beni hiçbir zaman dinlememiş olan ve hiçbir zaman dinlemek istemeyen, benimde sana olan aşkımı sana hiç anlatamamış olduğum "sana"

Arkadaşının kuzeni olan yiğitten hoşlanan esin arkadaşından numarasını alıp ona yazar ve aralarında olan çekişmeli iletişim başlar. ALINTI "Kafamı karıştırmayı bırak yiğit artık!" Sesimin titremesine engel olamamıştım. Tek titreyen de sesim değildi ellerimi arkama saklamış beni bu hale soktugunu görmesini istemiyordum. "Git o zaman Alin." Derken sesi çok sertti. "Yoksa Esin mi demeliydim?" Beni öğrenmiş miydi uzun zamandır anonim konuştuğu o kız olduğumu biliyor muydu gerçekten.