Romantizm Stories

053***; Yağmur hanım, ben lafı uzatmayı pek sevmem. 053***; Sevgili olayları felan da çok ters bana, size de öyle olduğunu düşünüyorum. 053***; Ben sizi gördüm beğendim. 053***; Bence siz de beni beğenirsiniz. 053***; Haftaya müsaitseniz sizi Allah'ın emri, peygamberin kavli ile istemeye gelelim? Siz; Ha?

Yazdığım kitapta hyunjin ve felix okul kolidorunda birden sevişmeye başlamaları

Çantamı sınıfa bırakıp Melek'i aramaya başladım. Tam koridora Melek'e bakmak için çıktığımda Emir'in geldiğini karşıdan görüp sınıfa geri girdim. Çöp kovasının yanında onunla çarpışmak için bekliyordum. 3, 2, 1 ve birden kapıdan dışarı çıkıyordum ki çarpıştık. İstediğim sahne, kurgu benden 😉 Yavaşça geri çekilip kime çarptığımı bile anlamamış rolü yaptım. "Ayy" dedim kafamı tutarak. Kafamı kaldırdığımda Emir'i görünce şaşırmış gibi yaptım. "Aaa Emir" "Garip bi günaydın deme yolu Çağla." dedi göz devirerek. Öküz davar! Koluna vurduğumda gülerek kafa salladı. "Tamam, tamam. Önüme bakmıyordum özür dilerim." bilinçli değildi canım asla.

"Bazı insanlar hayatına ansızın girer... ve her şeyi değiştirir." Yağmur yeni taşındığı şehirde kimseye bağlanmamaya kararlıdır. Ege ise insanları kendinden uzak tutmaya çalışan, geçmişini saklayan bir çocuktur. Ama bazı melodiler vardır... Ne kadar kaçsan da peşini bırakmaz. 🌧️🎸 Birbirine yavaş yavaş alışan iki yabancının hikayesi...

Annesinin kaybının ardından uzun bir süre toparlanamayan Güneş, ablası ve eniştesinin evinde yaşamak zorunda kalır. Annesi tarafından eniştesinin ailesine fazlasıyla öfkeyle büyütülen Güneş, bir yandan bu evde geçmişe dair bir çok soruya yanıt ararken, diğer yandan eniştesinin kardeşi Taner'le tesadüf eseri karşılaşır. Taner'inde aynı aileden olması ve geçmişle ilgili çözülemeyen sorular, Güneş'in hayatını iyice karmaşık hale getirir. *Yetişkin ögeler bulunabilir. Kurgu tamamıyla bana aittir.

Yeraltının dünyasının en karanlık denizlerinde adı korkuyla fısıldanan efsanevi suikastçı: Vesper. Sıradan insanların hayatınan tamamen uzakta, gecenin gölgelerinde avlanan bu ölümcül kadının hayatında tek bir amacı vardır: dokuz yaşındayken gözlerinin önünde zehirlenerek öldürülen babasının intikamını almak. hedefindeki insan ise yeraltının en tehlikeli, en zengin ve en acımasız mafya lideri: Damon Morretti Vesper,babasının ölümünde parmağı olan bu adamı gölgelerin arasından,adım adım uzaktan takibe alır . Ancak karşısında sadece acımasız bir mafya lideri bulmayı beklerken, bambaşka bir gerçekle sarsılır. Damom Morretti; üç yıl önce eşini kaybetmiş,geçmişinin karanlık hesaplarıyla boğuşurken bir yandan da canından çok sevdiği oğlunu bu vahşi dünyadan korumaya çalışan yaslı bir babadır. Damon, henüz on altı yaşındayken n-babasının gözüne girmek için işlediği ilk cinayetinden yıllar sonra karşısına koca bir felaket olarak dikeleceğinden habersizdir, O, geçmişin intikamı ile kavrulup oğlunu korumak için aşılmaz duvarlar örerken; Hayatına bir fırtına gibi giren Vesper bildiğibildiği tüm doğruları ve yeraltındaki tüm dengeleri değiştirecektir. Geçmişin kanı, Geleceğin ateşiyle yıkanacak. Peki av, avcısına merhamet duyduğunda bu masal nasıl bitecek

Günlük hayatında çevrende hep bir sk olduğunu bilerek yaşayabilir misin?

Efsun için her şey bir yalandan ibaret olabilirdi.

Asel stajyerlik başvurusu yapmak isterken en yakın arkadaşının dalgınlığıyla kendisini ülkenin en büyük mimarlık şirketlerinden olan Yükselen Holding'in CEO'su Aras Karan Yükselen'in özel hattında bulur... (Tuğçişkomm💘)= Şey kanka... (Siz)= Nolduu?? (Tuğçişkomm💘)= Bu bizim şirketin CEO'sunun yani Aras Karan Yükselen'in numarasıymış😭😭 (Siz)= NE!!!

Bir tarafta annesi tarafından terk edilen küçük Yağız. Diğer tarafta onu hiç tanımadığı halde her gece rüyalarında emziren Çiğdem Kader, yolları hiç kesişmemiş üç insanı aynı isim etrafında buluştururken, bazı bağların kanla değil, kalple kurulduğunu gösterecekti BAZEN KADER ÖNCE RÜYALARDA GELİR

Birbirlerine karşı olan hislerine bir isim koyamayan Rindou ve Sanzu ile çöpçatanlık peşinde koşuşturan Ran ve Kokonoi.

Melis, şehrin arka sokaklarında, terk edilmiş eski bir operayı fotoğraflarken, karanlığın içinden gelen soğuk bir ses duyar: "O makinede gördüğün şey, son gördüğün şey olabilir." Karan, onu öldürmek yerine, geçmişteki karanlık sırlarını aydınlatmak için bir "şahit" olarak yanında tutmaya karar verir.

Güzel ve zeki kızımız, mafya tarafından kaçırılır.

Masallar... Ah... Hani şu ölü çocukların bile sevimli hayaletler kılığına sokularak tatlılaştırıldığı, yazarların zihninde dolaşan; anı bahçelerinden bir üzümmüşçesine tane tane dudaklarına bulaşan zehirli aroma tadındaki vahşeti, ruh hapishanesinin içindeki karanlık bir hücreye kapatmayı başaramayıp kalemlerine bulaşan kanla kâğıda döktükleri şu dandik öyküler mi? Tanrım... Hâlâ onları okuyan kaldı mı? Bence artık çocuklarımızı uyutmak için daha yaratıcı yöntemler denemeliyiz. Ya da daha gerçekçi hikayeler uydurmalıyız. Mesela... Ya Kırmızı Başlıklı Kız, kurtla bir olup büyükannesini yeseydi? O zaman ne olurdu? Yaşlı bir kadının birkaç gün fazla yaşaması, gerçekten Kırmızı Başlıklı Kız'ın açlığını dindirmesinden daha mı önemli? Ben... Pek sanmıyorum. Eğer Kırmızı Başlıklı Kız ben olsaydım; muhtemelen sivri bir bıçak alır ve büyükannemin kalbini sökerdim. Sonra da etiyle güzel bir ziyafet çeker ve hayatıma hiçbir şey olmamış gibi devam ederdim. Ta ki açlık yeniden bastırana kadar. Peki... Ya sen? Sen ne yapardın? Karanlığın Prensi, AshLupin Katili yıllar sonra tekrar sahada. Ancak bu sefer kurallar, alışılmışın dışında. Günah çemberine eklenen yeni bir halka, her şeyi değiştirdi. Bu kitapta çeşitli rahatsız edici öğeler bulunmaktadır. Yaşınız küçükse, lütfen es geçiniz. Öykünün tamamı yazar Judgement Lane tarafından kaleme alınmıştır. İzinsiz herhangi bir alıntı veya kopyalamada yasal işlem başlatılacaktır.

Ilgaz, henüz on yaşındayken bir arabanın arka camından babasının gidişini izlemiş ve o günden sonra kendi dünyasını sarsılmaz duvarlarla örmüş bir genç kızdır. Voleybol onun nefes kaynağıdır. Hayatını "tek kişilik bir kale" gibi yönetmeye alışkındır. Ancak lise son sınıfta karşısına çıkan bir proje, tüm planlarını altüst eder. Okulun futbol takımıyla ortak yapılacak 19 Mayıs gösterisi için, okulun en kapalı kutusu ve mesafesiyle tanınan Demir ile eşleşir. Demir, tıpkı Ilgaz gibi kendi karanlığına hapsolmuş, geçmişin ağır yüklerini omuzlarında taşıyan biridir. İkilinin arasındaki zorunlu ortaklık, başta büyük çatışmalara ve sarsıcı tartışmalara neden olsa da; zamanla birbirlerinin "duvarlarının" ardındaki gerçekleri görmeye başlarlar. Ilgaz, yıllardır bildiği gerçeklerin aslında göründüğü gibi olmadığını fark etmeye başladığında, Demir hem sığınacağı bir liman hem de yüzleşmesi gereken en büyük aynası olacaktır. "Siyahın içine beyaz karışır ama ne kadar görünür?"

"Ben dünyadan kaçmak istemiştim, kendimi kaybetmek değil." Yirmi bir yaşındaki Vera, Güzel Sanatlar Fakültesi'nin mat griliğinden ve insanların katlanılmaz gürültüsünden kaçmak için her gece zihnindeki o mavi sessizliğe sığınıyordu. Ağır bir panik atak anında evrenin kuralları esnedi ve Vera gözlerini okyanusun en derininde açtı. Karşısında ise suyun bizzat kendisi olan, onu nadide bir sanat eseri gibi bencilce sahiplenen kadim irade duruyordu: Altum. Burası ilk başlarda kusursuz bir rüyaydı. Ta ki Vera, aynaya her baktığında parmaklarının arasında beliren o şeffaf perdeleri ve boynundaki pulları fark edene kadar. Okyanusun büyüsü bedenini dönüştürüyor, onu yavaş yavaş insanlığından koparıyordu. İçinde uyanan devasa kapana kısılma korkusuyla yukarıya, o nefret ettiği dünyaya dönmek istediğinde ise Altum'un bencil esareti ve okyanusun hırçın girdapları onun en karanlık zindanı olacaktı. Çünkü okyanus, kendine hayran olanları asla kolayca serbest bırakmazdı.

Mizahtan ibarettir binlerce yazim hatalari olacaktir ki mizahtan ibaret olmasi nedeniyle normal bence. Tdk olanlar okumasa daha iyi. Tanimadigin kisilerle dolu bir gruba birisi numarayi yanlis yazdigi icin farkli bir kiz adina alindiysan neolur falan

Alin: Karan abiii nerdesin ya sen Alin: annenler bizde bir sen yoksun Alin: böyle önemli bir günü unutmadım de bana çabukk Karan abi: önemli mi ? Karan abi: birkaç gündür kafam çok dolu unutmuşum galiba Karan abi: söyle bakalım neden önemliymiş bugün Alin: yaa nası unutursun Alin: neyse çok heyecanlı olduğum için tribimi sonraya saklayacağım Alin: bize gel öğrenirsin Alin: geç kalma ama Alin: hadi öptüm byee 🤩 Karan abi: bende. (Gönderilemedi) Karan abi: ne zaman geç kaldığımı gördün ? Karan abi: geliyorum.

Öfkesiyle yoğrulmuş bakışları, dudaklarımda bir an takılı kaldı. Bana öyle bir baktı ki, sanki onun zaafıydım, bu dünyada sahip olmak istediği tek şeydim. O, bu dünyada kimsenin önünde eğilmemişti. Ama şimdi, dizleri benim ayaklarımın önündeydi. Diz çökmesi bir zayıflık değildi. Hayır. Barlas Ilgar, boyun eğmiyordu. O, sahipleniyordu. Sahip olmak için diz çöküyordu. "Bana ait ol. Beni tamamla." 【Bu kitapta geçen karakterler ve olaylar tamamen hayal ürünü olup, kurgudan ibarettir】