Romantizm Stories

Sadece yorucu geçen 1 yılın ardından kafamı dinlemek için kampa gitmiştim. Ama kaybolan köpeğim angel yüzünden sıradan hayatımın sıra dışı olacağı aklımın ucuncan dahi geçmemişti... KİTAPTA +18 SAHNELER BULUNACAKTIR LÜTFEN KİTABA BUNU BİLEREK BAŞLAYINIZ.

Selamlar öncelikle... Geçenlerde "Sensei!" adında bir J-drama izledim ve dedim ki: neden Hawks sensei olmasın? 😭 Gerçekten en uygun kişi o gibi geliyor bana, adam zaten aşırı yakışıklı... Aizawa da olabilir aslında ama önceliğim Hawks 👀 Yine de Aizawa için de böyle bir öğretmen-öğrenci hikayesi yazmayı düşünüyorum. Sağlıcakla kalın, umarım beğenirsiniz 🫶

yaşanmış bir hikaye

Bu hikâye ünlü Thailand aktörleri Engfa Waraha ve Charlotte Austin'in birbirlerine gerçek duygular beslemesi sonucu ortaya çıkmıştır. Engfa gerçek hayatta bir kafe sahibi olmak istediğini söylemiş ve uygulamaya geçmiştir. Charlotte ise çocuklara olan sevgisiyle bilinir. Bu yüzden hikâyede Engfa zengin bir kafe sahibidir. Charlotte ise herkes tarafından sevilen bir çocuk öğretmenidir. Hikâye ilerleyen zamanlarda iki kadın arasındaki saf ve gerçek aşkı anlatmaktadır. (Kişiler gerçek ama hikâye kurgudur, gerçeklikle ilgisi yoktur.)

Bazı gidişler veda değildir, Sadece ertelenmiş bir başlangıçtır. ^Mahalle kurgusu^

Ensemdeki baskıyı hissettikce kalbim hızla atıyordu. Ensemdeki soğuklukla donup kaldım. Bu bir silah namlusuydu. Nefesim kesildi. "Yüzünü dön, Feryal Karza." Sesini tanımam saniyeler sürdü. Ama unutmamıştım. Döndüm. Çelik Demir Soykırımlı. Namlunun ucundaki eli tetikte kasıldığında biraz daha ürperiyordum. Namluyu tutan kişinin ılık nefesini ensemde hissettim. Sertçe yutkunduğumda nefesimin kesildiğini fark ettim. Namlunun baskısı arttıkça ellerim titriyor kalbim her an duracakmış gibi atıyordu. Ama bu namlu bana bir yerden tanıdık geliyordu. Çünkü bu namlunun soğukluğunu hissedip de hatırlamamak mümkün değildi. Namlunun ucundaki adam dişlerinin arasından tekrar "Yüzünü bana dön Feryal Karza!" Dediğinde şaşırmıştım. Adımı nereden biliyordu ki yoksa beni tanıyor muydu? Tabii ki tanıyordu. Yavaşça yüzümü ona döndüğümde gördüğüm yüzle yıkıldım. Bu oydu...Çelik Demir Soykırımlı. Çelik'i en son kaçtığımda görmüştüm. Bana hâlâ kızgın olmalı ki yüzündeki sert ifadesinden zerre azalma olmamıştı. Bende o da değişmiştik ama onda değişmeyen tek şey o Deniz yeşili gözleriydi. Hâlâ aynı kararlılıkla ve sertlikte bakıyordu bana. Ama bakışlarında alışık olduğum o kırgınlığı gizleme gereği duymadı. Bana sanki neden yaptın dercesine bakıyordu. Fakat istemediğim hiçbir şeyi yapmak mecburiyetinde değildim. Artık eski Feryal'i gömdüm ben. Korkak ve pasif Feryalin gitme zamanı gelmişti. Bundan sonra Feryal Karza olma vaktiydi. Madem o evlilikten kurtulmak için evlenmem veya ölmem gerekiyor pekâlâ oyunu bu kez de ben kuruyorum. Ama bir şartla kendi kurallarıma göre oynayacak ve kendi kurallarıma göre savaşacaktım. Onların anladığı tek şey buysa bende ona göre Bir cevap veririm. "Ne istiyorsunuz benden? Beni nereden tanıyorsunuz?" Diye sorduğumda tetiği alnıma yaslamıştı. Korkuyordum ama bunu gizlemem gerekiyordu. Babam

Alin: Karan abiii nerdesin ya sen Alin: annenler bizde bir sen yoksun Alin: böyle önemli bir günü unutmadım de bana çabukk Karan abi: önemli mi ? Karan abi: birkaç gündür kafam çok dolu unutmuşum galiba Karan abi: söyle bakalım neden önemliymiş bugün Alin: yaa nası unutursun Alin: neyse çok heyecanlı olduğum için tribimi sonraya saklayacağım Alin: bize gel öğrenirsin Alin: geç kalma ama Alin: hadi öptüm byee 🤩 Karan abi: bende. (Gönderilemedi) Karan abi: ne zaman geç kaldığımı gördün ? Karan abi: geliyorum.

Nasıl bu kadar sustuk, nasıl bu kadar uzaklaştık bilmiyorum. Kırıldık ama kıpırdayamadık. Birimiz gitmeye cesaret etti, diğeri tutunmaya...

!!!Küfür, argo içerir. Rahatsız olan okumasın!!! - Asya kanka annen adını niye asya koymuş? Asyalıları çok mu seviyormuş muhahahha - Yeter mal sıkılmadın mı şunu söylemekten... -Yiooo

Mafya romantik aksiyon

- O kadar uzun yaşayacağımı sanmıyorum, Yankı. Bu evlilik annemin yaptığı ikinci en büyük hata ve onun tarafından yapılan her hata gibi bunun bedelini de ben ödeyeceğim. Ama bunu canımla ödeyecek olmak pek de adilmiş gibi gelmiyor, dedi monoton bir sesle. Sonrasında yerinden kalktı ve ağaçlık alana doğru yürüdü. Arkasından bakarken donmuş kalbinin bir parça buzunu yanıma bırakıp gitmişti sanki. Ve bu parçayla Arya Nil hakkında iki şeye netlik kazanmıştı. Bunlardan ilki Aryanın bildiğiydi: Tehlikede olduğunu en başından beri biliyordu. İkincisi ise Aryanın bilmediğiydi: Bu evlilik onu öldürmek için değil yaşatmak için kurgulanan basit bir tiyatroydu.

*Çeviridir. *** Kıyametin ölüm meleği, istemeden de olsa ölüme mahkum aşağılık bir prensin bedenine girmiştir. Yeni hayatını en iyi şekilde geçirmenin yolunun amaçsız ve özgürce yaşamak olduğuna karar verir. Sorunsuz, rahat bir hayat, işte geliyor! Ama elbette, okuduğu romanın sayfalarından, kahraman tam karşısında durmaktadır. "Soren Rosenbaum," dedi adam, kılıcı altında parıldayarak. "Sen de kimsin be?" ***

Annesinin ölümünden sonra tüm hayatı altüst olan İzel, içindeki şüpheye daha fazla dayanamayarak babasına karşı bir oyun oynamaya karar verir. Bir yandan babasının yeraltındaki pis işlerini araştırırken bir yandan da yeni korumasından bunları saklamaya çalışır. Ancak beklemediği şeyi korumasının bir korumadan fazlası olmasıyla ortaya çıkar ve oynadığı oyun onu zehirlemeye başlar. Zehirli yalanlar matemine hoşgeldiniz 🃏🎭

Babalarının geçmişte yaktığı canın bedeli, Efsun'un annesinden ödenir. Bir cinayet, iki aileyi savaşın eşiğine getirir. Barış için seçilen iki isim vardır: Efsun ve Yaman. Bu Hikâye; acıyla büyüyen kızın. öfkeyle yoğrulmuş adamın, kinle başlayan ama aşkla alevlenen kaderin hikâyesidir. Bazı hesaplar kanla kapanır. Bazılarıysa... aşkla cezasını çeker.

In this story, I'm trying to tell you that everyone meets for a reason. And these encounters can be both good and bad. I hope you enjoy reading my story. By the way, this is my first Watt-pad story so I hope you like it. Have a good reading:)

Kaybettiği ailesinin izinde, ölümle dans eden gizemli bir gencin hikayesi.

Canı sıkıldığı için snapten insanları ekleyip alay eden İsra sert bi duvara çarptı bu duvarın ismi Emre "eğlenmek istemiştim" ~İsra "Bende eğlenmek istiyorum,eğlendir beni"~Emre

Yanlışlıkla zengin olmak mııı???

Günlük yazdığım şiirleri sizlerle paylaştığım ufak bir not defteri. Yorumlarınız sizin kadar kıymetli. Okuyup beğenen ve gerçekten içten eleştiriler ile gelişmeme yardımcı olan insanlara şimdiden teşekkürlerimi sunuyorum.

Çevremizde bizi seven bir sürü insan varken bazen nankörlük edebiliyoruz o insanlara peki ya kendimizi düşünmek bu nankörlüğü masumlaştırır mı? Bence farklı farklı yanıtları var bunun. Mesela Devin... Acaba Devin gerçekten nankör mü yoksa...