Sevgi Stories

KİRAZ MAHALLESİ 🍒 Her mahallenin kendine özgü bir kokusu, bir rengi, bir sırrı vardır. Kiraz Mahallesi ise, umutla acının, sevdayla mücadelenin, geçmişle geleceğin kesiştiği bir yerdir. Yaren Çetinsoy, hayatın yükünü sırtında taşıyan genç bir kadındır. Bazen suskunluğu ile konuşur, bazen gözlerindeki derinlikte sakladığı sırlarla... Onun hikâyesi yalnızca kendi kalbinin değil, bir mahallenin kaderini de fısıldar. Çünkü kimi insanlar geldikleri yeri değiştirmez; varlıklarıyla oraya yeni bir ruh kazandırırlar. Kiraz Mahallesi'nin taş sokaklarında yankılanan her adım, aslında insanın kendi iç yolculuğuna da ışık tutar. Burada küçük görünen anlar, büyük anlamlar taşır; sıradan bir tebessüm bile yeri geldiğinde bir kalbi iyileştirir. Bu kitap , bazen en büyük gücün sessiz kalmakta değil, kalbini açabilmekte saklı olduğunu hatırlatır. Ve Kiraz Mahallesi, her satırında bize şunu söyler: "İnsan, en çok kendine tutunarak ayakta kalır... ve bazen kader, hiç ummadığın bir sokak başında seni bekler."

Yıkım ve Yara. Bu iki dost insanoğlunun hayatını ne kadar etkileyebilir? İki doktor. Beş hasta. İki Psikiyatrist yarası derin beş hastasını özel bir eve yerleştirir. Zaman geçtikçe hastaları inceleyen ve gidişatlarını basına yollayan doktorlar evde çıkacak karmaşalardan ve aşk meselelerinden bir haberdir. Zaman ilerledikçe iş yalnızca bir psikiyatrik deney olmaktan çıkar. (...) "Yetişkinlik çocukluğun eseridir." Demiştim zamanında. Kimse ciddiye almamıştı. "Yaralı insan çabuk bağlanır." Demiştim sonra. Bu kez herkes ikna olmuştu. Bu evdeki herkes içinden bir şey bulmuştu çünkü...

Estetik kaygılardan uzak, gülmeli, eğlenmeli bir sanat eseri.

Bu hikaye gitmek zorunda kalan kadının kalmak isteyen kalbinin hikayesi.

Liva: Poyraz, neden kaç gündür benden uzak durmaya çalışıyorsun? Liva: Farkında olmadan bir şey mi yaptım yoksa? Poyraz: Yok öyle bir şey Liva Poyraz: Kafanda kuruyorsun Liva: Aptal bir sarışın değilim Liva: Bal gibi de var öyle bir şey Yazıyor... Çevrimiçi... Yazıyor... Çevrimiçi... Yazıyor... Poyraz: Sen bana bir kez daha öyle bakarsan Poyraz: Susamam diye korktum Liva

ÖMER ENSAR KARA & EFNAN DEMİR ... Bütün uzvlarım zangır zangır titriyordu. Yağmurun şiddeti o kadar çoktu ki tanelerini her bir zerremde hissediyordum. Gözlerimi kırpıştırdım birkaç kere, o ise sakince beni izliyordu. " Neden veda etmedin? " Uzun uzun baktı bana sonra derin bir nefes aldı ve başını sağa çevirdi. Gözlerini yumdu, gördüğüm görüntü bir şiirin en can alıcı mısrası gibiydi. İçim gitti, ama sustum. Sustum ve yeşilin en güzel tonu olan gözlerini bana çevirmesini bekledim. Kalbimin büyük bir bölümünde bıçak darbeleri vardı ve kalbim her şeye rağmen atıyordu. O bana bakmadıkça bıçak darbeleri usulca bütün kalbimi harmanlıyor beni yavaş yavaş öldürüyordu. Başı bana doğru döndü. Yumduğu gözlerini açtı ve bir cevap alacağıma inandığım için hevesle gözlerine baktım. " Cevabım hiçbir şeyi değiştirmeyecek, Efnan. Senin kızgınlığın geçmeyecek. Çünkü sen kinli birisin. Yaşanılanı unutmuyorsun sonucu ne olursa olsun. Bu yüzden yapma, neden vedasız gittiğimi öğrenmek sana hiçbir şey katmayacak. Birazcık inansam, " dedi hayal kırıklığı ile. " Bir şeylerin değişeceğine birazcık inansam bir dakika düşünmem söylerim. Ama biliyorum değişmeyecek, senin yüreğini benim cevaplarım değil sen soğutacaksın. Çünkü sen hep böyleydin. " Gözlerim dolu dolu baktım. Haklıydı, cevabı benim ona olan kırgınlığımı alıp götürmeyecekti. Ben kendi yüreğimi kendim soğutacaktım. Hep böyleydim zaten. Değil mi? Yutkundum ve hiçbir şey demeden arkamı döndüm. Karanlık sadece gökyüzüne çökmemiş gibiydi. Evlerin çatısına, arabalara, denize ama en çok, en çok benim gölgeme çökmüştü. ...

Karanlık bazen dışarıda değildir insanın içindedir. Alara, her gece aynı kâbusun içinde boğulurken, gerçeğin rüyalar kadar ürkütücü olabileceğini öğreniyor. Çizimlerinde huzur ararken, ellerine sinen mürekkep artık bir sığınak değil, geçmişin izlerine dönüşüyor. Babasının gölgesiyle dolu bir evde, sessiz bir savaş veriyor. Her kelimesi susturulmuş, her hayali yargılanmış bir kız... Ama içindeki ses artık susmak istemiyor. Karanlık onu çağırıyor - belki yok etmek, belki de özgür bırakmak için. Bir gün her şey değişiyor. Bir yabancının sesi, alışık olmadığı bir sıcaklık ve kalbinde uzun zamandır hissetmediği bir titreşim... Belki bu kez kader, sadece acı yazmak istemiyor. Ama aşk, bazen bir kurtuluş değil; yeni bir sınavdır. Ve Alara, karanlığın içinde bir ışık bulduğunda, o ışığın her şeyi yakabileceğini çok geç fark edecek. Karanlık başlıyor ama bu kez içinde bir kalp atıyor.

onca yıl tek yaşayıp her şey aynı anda olması ayrı bi şey

Çocukluğundan beri hislerini, hevesini ve kişiliğini gizleyemeyen Violet, iyi niyeti sayesinde duygularını insanlara anlatmayı öğrenmişti. Ancak bir gün suçlanıp krallığından sürgün edildiğinde hayatı tamamen değişti. Tabiri caizse bir cadı hâline gelen Violet, ne yapacağını bilemeden günlerce beyaz atıyla tanımadığı yolları kat etti; aç ve susuz kaldı. Geceleri geniş ağaçların gölgesinde saklanarak uyusa da, en yakın dostu atına yardım edememenin çaresizliği içini kemiriyordu. Umutsuzlukla boğuştuğu bir anda, ilahi bir sistem ona asla hayal edemeyeceği bir şey bahşetti... ❗ Bu kitap karanlık psikoloji ve 18+ unsurlar içerir.

"bu okul bilindiği gibi bir okul değildir. aksi takdirde kimse burayı anlayamaz. Bazı öğrenciler bu olayları bulmaya çalışsalarda, bulamazlar. ama bunu çözecek tek bir kişi vardı; Darya Volkova".

Yılser den nameler .. 🫠

Bu kitapta ki olaylar kısaca şöyledir; -Üvey abisinin kardeşine olan hoşlantısı. -Üvey abisinin arkadaşının kıza olan aşkı ve iki tarafında dostluğunun bu nedenle bozulması.

Arkadaşının kuzeni olan yiğitten hoşlanan esin arkadaşından numarasını alıp ona yazar ve aralarında olan çekişmeli iletişim başlar.

#yarıtexting #çerezlik "Bugün onunla tanışmamı neden engelledin?" diye sordum ben de ona diklenerek. "Engellediğimi de nereden çıkardın?" Ses tonu keskinleşmişti. "Her seferinde lafa atlayarak gerek yok diyip durduğun için olmasın?" dedim öfkeyle. "Öyle bir şey olmadı, Şirin. Sen de ne tanışmak istiyormuşsun kusura bakma aranıza girdim." "Laflarına dikkat et lütfen, neden tanışmak isteyip durayım? Sana sadece sebebi sordum, neden engelledin diye." Birden arabayı kenara çekerek el frenini sertçe çekti ve bana döndü: "Çünkü seni-"

"Yaralarını ben sarmak istedim hep," "Çünkü en çok sen açtın..."

Biz üç arkadaş. Sevgi,bağ ve daha fazlası. Biz üç dost. Kalp, acı, kader olan kısacası her şey. Biz üç aile. Birbirimize, güven, sadakat koruyucu olan gene her şey. Birbirimizden hiç ummadığımız anda olan hayatlar. En yokuşu, en ağırı, en mutlusu. Yaşanabilecek her şey.

05***: Bir hayalin en uzun kaç dakika yıkılmadan kalabildi? ~~~ • Tüm hakları saklıdır • Kapak tasarımı şahsıma aittir • Yarı textine

Hayatı öylesiye yaşayan iki gencin bir-birini bulmasıyla olan olaylardan bahseden bir kurgudur.Peki iki genç yeniden hayat sevinçlerini geri kazana bileceklermi?

bülentersoyunkürkü : ben motorunla evime bıraktığında ileride evleniriz sanmıştım.

Sadece sevmek istedim, ölmeden. Sadece hissetmek istedim, dokunmadan. Sadece nefes almak istedim, gözlerine bakarak..