Uzak dzieła

Kintsukuroi is the art of repairing broken pottery with gold, honoring faults instead of hiding them, and my inspiration for this piece. After the bloody wedding, Albora falls silent, Alya and Deniz disappear, and Cihan searches until the trail suddenly disappears. This is a S3 AU about loss and the kind of love that's strong enough to embrace flaws, instead of trying to erase them.

رواية رومانسية صيفية تحكي قصة عليا وجيهان، اللذين جمعتهما الصدفة لتبدأ بينهما رحلة مليئة بالمواقف المضحكة، المشاعر المتخبطة، واللحظات التي ستغير حياتهما إلى الأبد..🌝🌷

açıklama yok girip okuduysan zaten bitmişsin

İlk deneyimim,eğlenceli değil bir nevi günlük gibide düşünebilirsiniz.Kötü yorum yapmayın lütfen.Baştan söylüyorum sıkıcı diye istemeyen okumasın.

yazım yalnışları olabilir, ilk defa yazıyorum kusuruma bakmayın.

Gittin... ardından kapı bile yavaşça kapandı, sanki gürültü bile incitmek istemedi beni. O an anladım ki, sen bende bir mevsim değil, ömür boyu sürecek bir kış bıraktın. Ve ben, ısınmak için değil, üşümeyi unutmayayım diye o kışta yaşamaya devam edeceğim. Çünkü bazı soğuklar, insanın içine işleyince, bir daha asla ısınamaz.

Murat: "Birini iki kez gördün ve hâlâ aklında... Bu ne demek, hiç düşündün mü?"
Ece: "Evet, düşündüm. Demek ki biri kafamın içinde çok gürültü yapmış." Bir hata her şeyi mahvedebilir mi? Ya da... işler daha da eğlenceli hale gelebilir mi? Ankara'da okuyan Murat ve İzmirli Ece'nin yanlış anlamalar, bolca kahkaha ve bir tutam romantizmle dolu hikayesini okurken gençlik aşkının bazen ne kadar tatlı ve karmaşık olabileceğini keşfedeceksiniz.

"Ben o şarkıların hepsini sana yazdım, belki bulursun beni diye.." "İyide giden sensin Han.. Ben seni niye buluyorum? Söylsene sen niye gittin han?" Sessiz kalınca yüzümde kırık bir tebessüm oluştu.

Yarı alternatif Cihal evreni

The angry girls are always the loneliest.

Ablası için Kanada'dan Mardin'e giden ve aynı ablası gibi doktor olan arin simit'in yolu , kaya Albora'yla çakışır

Cihan's thumb brushed across the paper, wiping away the tears that had soaked into it. His tears kept falling, yet a smile spread across his face. Anyone watching would think him mad. Who would smile and cry from happiness when faced with the grim reality of spending the rest of their days in prison? But it didn't matter now, not when he wasn't the one lost in this madness.

Or it was his hand, innocently guiding her through the crowd, grazing her bare back, a touch so devilish, it burned not just her skin but her very soul. Whatever the reason, Alya shouldn't have been standing so close to him-shouldn't have been shoulder to shoulder, almost touching. She shouldn't have found herself admiring his profile, the sharp lines of his jaw. And, as the last domino fell, Alya shouldn't have closed her eyes. Because in that exact moment, with her eyes shut, her senses sharpened. His scent-wood, whiskey, and something unique, something belonging only to Cihan-flooded her nose. That was when all hell broke loose.

this is purely my imagination on how the scene can develop since we have to wait for 3 months for season 2... I just let my imagination run wild...

"If Loving You Is A Sin, Then Let Hell Be My Paradise"