Umut Stories

05***: Bir hayalin en uzun kaç dakika yıkılmadan kalabildi? ~~~ • Tüm hakları saklıdır • Kapak tasarımı şahsıma aittir • Yarı texting • Bölümler okunmaya bağlı gelecek Başlangıç tarihi:『13.02.2026』 Tamamlandığı tarih:『xx.xx.xxxx』

Tuvana, yedi uzun yıldır, tek bir korkunç rutinin gölge düşürdüğü terk edilmiş bir araştırma kasabasında kapana kısılmış halde yaşamaktadır: Her gece, kayıp eşi uzak sarı bir ışığın altında beliriyor ve eski bir osiloskop aracılığıyla fısıldıyordu: "Kapıyı aç sevgilim... Üşüyorum." ​Anıları çalan Yankıların ve akılsız Yırtıcıların paramparça ettiği bir dünyada hayatta kalma kuralları kesindir: Geçmişten bahsetme, seslere cevap verme ve asla kapıyı açma. ​Fakat bu gece, yedi yıllık rutin bozuluyor. Görünmeyen bir varlık Tuvana'nın zihnine nüfuz ederken, yoğun sisin içinden omuz omuza duran binlerce sessiz siluet ortaya çıkıyor. Bu bir geri çekilme değil... bu bir davet. ​İnsan hafızası ile canavarca gerçeklik arasındaki sınır çöktüğünde, Tuvana uçurumda bir çare mi bulacak, yoksa sesler mezarlığındaki sıradan bir sese mi dönüşecek?

Altın bir kafeste büyüyen Prenses Eira'nın tek bildiği, kurallarla çevrili, kusursuz ve sessiz bir hayat. Ta ki bir sabah, ailesinin evrenin özüne -yaratıcının kendisine- savaş açma planlarını duyana kadar. Bu, sadece onların değil, tüm evrenin sonu olabilir. Saray duvarları, artık onu korumaktan çok susturmak için var gibidir. Eira, varlığından bile emin olamadığı bir güce, efsanelerde adı geçen Kader Yazarı'na ulaşmak için yasakları yıkmak zorunda kalır. Ama kaderle oynamak, yalnızca değişimi değil, en karanlık sırları da açığa çıkartacaktır. Peki Prenses Eira ve evren bu gerçekleri öğrenmeye hazır mıdır?

Kardelen üniversite okuduğu şehirde ailesi yüzünden kuzeni ile yaşamaya başlar. Fakat kuzenin arkadaşı, tehlikeli bir tip olan Hazar'ı sürekli görmesiyle hayatı artık tek düze olmaktan çıkar. Neticesinde kendini hayata kızgın ve kırgın bir çocuğun ela gözlerinde bulur.

Engel ne demek ?

Tam 'her şey bitti' dediğiniz anda aslında her şey yeni başlıyor olabilir mi? Karina Stamford için hastalığını öğrendiği gün o gündü işte. Ölümle yaşamı aynı anda hissettiği gün...Tüm hayatını bir anda değiştirecek olan esrarengiz yabancıyla karşılaştığı gün...Bu bir tesadüf müydü yoksa kaderin bir oyunu mu bilinmezdi elbet ama onun için bir mucizenin ,mutluluğa giden yolun başlangıcı olduğu kesindi. Tumaini Menes...Sisten gelen yabancı...İlk başlarda garip bir adam gibi gelmişti. Ama tanıdıkça birçok ortak yaşantıya sahip olduklarını anlayacaktı. Çünkü geçmişlerinin hatta geleceklerinin bile aynı yazıldığını görecekti. Bu adam ona şu ana kadar aslında yaşamadığını fark ettirecekti. Ve bundan sonra yaşaması için bir amaç olacaktı. Hastalığını yenmesi için bir neden...Bir umut... Ama hiçbir acı sonsuza dek sürmeyeceği gibi mutluluğun da bir sonu olabilirdi. Öyle bile olsa onu ebedi kılmak bizim elimizde değil miydi?

Bu hikaye küçük ayının, her bir canlının deneyimlemiş olduğu 'hayatı anlamlandırma' sürecini düşündürücü bir anlatımla konu alıyor.

eğer nasipte yoksa su bile boğazında kalır insanın.

İnsanların hayatı bir anda değiebilirmiş. Oysa planlarının arasında dünyasının değişmesi yoktu . İnsanın bilmeden yaptığı hatalar olurdu hep olmalıydı da. Emet daha 17 yaşındaydı, her genç çocuk gibi onun da hataları olmalıydı, kimse hatasız değildi sonuçta.Lakin onun yaptığı basit bir hata öyle bir karanlığa attı ki uzun zamandır güneşi görmedi .Çünkü bu ülkede güneşi görmek için niyetini değiştirmen gerekiyor ...

the day i got grounded by mostly my mom #stupid and some of my dad is in it

İşinde başarılı olan bir doktorun tedavisi olmayan bir hastalığa kapılmasından sonra kalan günlerini neler yapacağına dair planlar yapmasıyla geçer. Tek düze sıradan ve yalnız bir yaşama sahip olan doktorun başından geçenler onu hayli sarsacak. İlk başta ölmeyi iple çekerken yavaş yavaş ölümden korkmaya başlayan doktor düşünceleriyle savaşamaz ve aklıyla mantığı arasında gidip gelir. Her zorluğa tek başına katlanan doktorun simsiyah karanlık hayatına ışık olmak isteyen biri var. Önyargıyla dolup taşan bu hikayenin sonu asla tahmin edemeyeceğiniz bir raddeye varıyor. umutsuzluğun içinde umut arayan tüm kadınlara ithafen yazılmıştır...

i love you, forever and always

Hazal ve Cihan🤍 peki ya sevgi neydi, sevgi emekti

Bir Perşembe günü yazdım ben ona. O ise bir Perşembe günü terk etti beni. Yılların arada geçirdiği Perşembelerin hepsinde aradım ben onu. Ama o beni hatırlamayacak kadar unutmuştu. -Artık istesek de Perşembeler bizim değildi.- *** Cevapsızkişi: Gül Karaşan. 18 yaşında lise öğrencisi. 13 gün önce aileni trafik kazasında kaybetmişsin. Siz: Nasıl anladın? Bunları anlatmadığıma eminim. Cevapsızkişi: Benimle dalga geçen biri mi yoksa bunu planlı yapan birisi mi olduğunu merak ettim sadece. Cevapsızkişi: Görüyorum ki öylesine birisin. Siz: Polis misin? Cevapsızkişi: Askerim. Cevapsızkişi adlı kişiyi engellediniz. *** Gül Karaşan & Yamaç Atabey

Geçmişinde yaşadığı acı dolu anıların etkisinden bir türlü kurtulamayan ve belkide bu dünyada ölümü arzuladığı kadar yaşamayı da arzulayan Saffan'ın gerçek hayatı.

...