Umut Stories

"Her zaman parlamak...yorucu."

"Biz Ne Yaşadık?" Sorusu Kitap boyunca herkes bir masalın içinde. Gerçek ortaya çıktığında o terasın çökmesi, aslında koca bir imparatorluğun yalanlar üzerine kurulduğunu gösteriyor. "Gerçek, ne kadar gizlenirse gizlensin, bir gün sahibini bulur" temasını iliklerine kadar hissettiriyor.

Bu bütün sevdikleri elinden alınmış masum, çaresiz ve bir o kadar da kendi üzüntüsünde boğulmuş bir kızın bol acılı ama bizlere bir umut olacak hikayesi. Bu genç 5 çocuğun hayatlarının değişmesinin hikayesi...

Yıldızlarımız tekrar göğüne gelene dek, buralarda bir yerde olacağım.

Bir köyde, sessizliğin içinde kaybolan bir çocuk ve hayata dair soruları olan bir kız... Ela, ailesiyle tatile geldiği köyde, kimsenin fark etmediği Yusuf ile tanışır. Tekerlekli sandalyede hapsolmuş olan Yusuf, kendisini ifade edemese de gözleriyle dünyayı anlatırken, Ela, hayatın anlamını ve güzelliklerini keşfetmeye başlar. İki farklı dünyadan iki farklı insanın kurduğu sessiz bir bağ, hayatın en değerli anlarını ve kaybolmuş sevgiyi yeniden anlamalarını sağlar. Ama bazen, güzelliklerin kaybolduğu anlar, bir ömrün en derin izlerini bırakır.

Geçmişinde yaşadığı acı dolu anıların etkisinden bir türlü kurtulamayan ve belkide bu dünyada ölümü arzuladığı kadar yaşamayı da arzulayan Saffan'ın gerçek hayatı.

Merhaba okuyucu; Bu satırlar ASLA senin için yazılmadı.! Bu satırlar sadece yazılmak için yazılmış..) Hüzünlü okumalar. ARİSTOKRATTAN SEVGİLERLE.

eğer nasipte yoksa su bile boğazında kalır insanın.

İnsanların hayatı bir anda değiebilirmiş. Oysa planlarının arasında dünyasının değişmesi yoktu . İnsanın bilmeden yaptığı hatalar olurdu hep olmalıydı da. Emet daha 17 yaşındaydı, her genç çocuk gibi onun da hataları olmalıydı, kimse hatasız değildi sonuçta.Lakin onun yaptığı basit bir hata öyle bir karanlığa attı ki uzun zamandır güneşi görmedi .Çünkü bu ülkede güneşi görmek için niyetini değiştirmen gerekiyor ...

Bazen ne kadar inanmasak da bu tür şeylere, bir yıldız kaydığında dilek tutarız. Son kalan umudumuzu o yıldızın kuyruğuna bağlar, sonra sessizce gökyüzünden kayışını izleriz. Hatta belki sonraki gün bu yaptığımızla kendi kendimize alay eder, sonra gülüp geçeriz. Ama ben öyle yapmadım.. İnsanlar hatıralarını günlüklerine, telefonlarındaki notlar kısmına yazarlar. Bense bir yıldıza anlattım. O yıldızın o gün kayabileceğini hiç düşünmeden dakikalarca içimi döktüm ona.. Ve şimdi yıldızım kayıyor, bense uzatıp elimi tutamıyorum, öylece izliyorum gidişini.. Sanki giderken bana bir dilek hakkı sunar gibi usul usul, yavaş yavaş kayıyor üstelik.. Oysa benim aklıma ne bu sona yakışır bir dilek ne de herhangi bir hayalim geliyor, sadece susup izliyorum.. Onunla beraber hatıralarım da ellerimden kayıp gidiyor sanki.. Ama yine acıları ve izleri benimle kalıyor.. - Dileğini tutacak mısın? Yoksa boşa mı gidecek bu intihar? Ben sessiz kalınca o devam etti.. - Peki.. O zaman ben dilek tutarım bu Hatıra Yıldızı'nın gidişine yaraşır bir şekilde.. Dilekler söylenirse kabul olmaz derler. Ama bende işe yaramayacak. Çünkü ben, dileğimi dileğime anlatacağım.. Dileğim; yaralarını sarmama izin vermen Yaralı Prensesim, dileğim sensin. Umarım bir gün yaralarını sarabilir, seni hiç olmadığın kadar mutlu ve evinde hissettirebilirim. Artık Hatıra Yıldızın ben olabilir miyim?

Hayatı hep sorunlu yaşamış bir genç kız ve içinden çıkamadığı bir girdap. Ailevi bahtsızlığının yanı sıra ilişkilerinde de yaşadığı hayal kırıklıkları ve sonunda hayatının daha da alt üst olduğu bir döngü. Belki de alt üst olmamıştı. Klişe olduğu kadar da güzel bir cümledir ki belki altı üstünden daha iyidir.

Bugün, 24 Ağustos itibariyle sadece 13 yaşında bir genç kız var. Kim olduğunu bilmeyen, aşağılanan ve ailesinin bile kendini umursamadığını düşünen bir kız. Ve bu o kızın günlüğü. Hayat anlaşılması zor şeylerle, yalanlar ve sahtekarlıklarla doluyken bunca şeyin arasında sana gerçek hislerimi, düşüncelerimi vadediyorum, sevgili Valoa. O kız benim Valoa. Adımı bilme, adım yok benim. Ben, daha kendisinin kim olduğunu bilmeyen biriyim. Ben, kendisine bile dürüst olamayan biri olmayı kendisi seçmişken geleceği için kaygılanan biriyim. Fakat yine de bu koskoca evrende ben de bir bireyim. Sevgili Valoa, İsmin Fince "Işık" anlamına gelmekte. Sen yalnızca bir defter, bir günlük değil de, aynı zamanda yeni doğan umutlarımın bir göstergesisin. Eğer kendime dürüst olmayı öğrenirsem belki kim olduğumu da bilebilirim. Değerli Valoa, Kendimi bulma yolumda bana eşlik eder misin? Hiçbir şeye layık olmadığını düşünen bana bu şerefi lütfeder misin? Cevabın ne olursa olsun yine de teşekkür ederim. Ve bir şey biliyorum: Bir dilin yok, fakat bir gün herkes susacak ve sadece sen konuşacaksın. Bir insan değilsin ama diğer herkesten daha çok anlıyorsun beni, insanları. Bir tanecik Valoa, Benim değerlim, hazinem olur musun? Adının anlamı gibi, bu yolda bana ışık tutar mısın? Valoa, Fince "Işık" anlamına gelen Valoa.

Umutla başlayan her şey büyüktür umudunuzu kaybetmeyin... Bu hikaye farklı kanlardan abla kardeşin hikayesi...