Vatan Stories

Bazı dosyalar kapanmaz. Sadece susturulur. Ve bazı isimler... unutulmaz. Unutturulur. Yedi yıl önce kaybolan bir kız çocuğunun ardında ne bir iz kaldı ne de resmi kayıtlara geçen bir son. Sanki hiç var olmamış gibi silindi. Ama bazı kayıplar, yoklukla değil... geride bıraktıklarıyla yaşar. Yüzbaşı Yağız Alp Türkyılmaz bunu biliyor. Çünkü o gece yalnızca kardeşini kaybetmedi. Bir sesi, bir bakışı, bir ihtimali değil... gerçeğin kendisini kaybetti. O günden sonra konuşmadı. Sormadı. Sadece bekledi. Ve beklemek, zamanla bir cezaya dönüştü. Herkes onun sertleştiğini söyledi. Kimse nedenini anlamadı. Hakkari'ye atanan Savcı Hazan Soyer ise anlamak için gelmedi. O, bulmak için geldi. Ama bazı şeyler bulunmak istemez. Özellikle de yıllardır karanlıkta saklananlar. Bir dosya açıldı. Toz kalktı. Ve gömülü olan ilk kez nefes aldı. Bu bir kayıp hikâyesi değil. Bu, kaybolanın geri dönmeye karar verdiği anın hikâyesi. Ama her dönüş... kurtuluş değildir. Bazıları sadece başlangıçtır. Ve bazı başlangıçlar, sonlardan daha karanlıktır.

Hayatta çoğu kez darbeler almış bir askerdi Alparslan. Ve bir gün karşısına yaralarına ilaç olacak o doktor çıkar...

art arda bahçeye giren 5 siyah araba ile herkesin bakışları arabalara dönerken sanki ölüm sessizliği vardı bahçede .Sakince arabaların kapıları açıldı ayaklarını uzatıp bir bir arabadan çıktılar gözleri yavaşça bahçeyi tarayıp birbirlerini buldu,hepsi az çok tahmin ediyolardı neden buraya çağırıldıklarını ve kesinleştirmek için sanki senkronize gibi binadan içeri girdiler, bahçede olanlar kendi aralarında fısıldaşmaya başlamışlardı bile birbirlerine kim olduklarını soruyo tanıyanlar tanımayanlara anlatıyordu bildiklerini..

TÜRK VATANDAŞLARININ 15 TEMMUZ Z DA VERDİĞİ MÜCADELE VE GÖSTERDİĞİ VATAN SEVGİSİ

Vücudum da kuvvetli bir ağrı vardı. Sanırım bu günlerce işgence görmenin sonucuydu. Ama onlara hiçbir şey anlatamazdım. Vatanım uğruna burada canımı feda edecektim. Başka bir şansım yoktu. Gözlerimi araladım. Odanın küçük penceresinden yayılan bir ışık yüzüme vuruyor gözlerimi açmamı zorlaştırıyordu. Sonra bir ses. Umudun sesi. Her zaman olduğu gibi Gün doğarken bulmuştuk birbirimizi.

Mustafa Kemal Atatürk ün HAYATI

KAPAK DEGISECEKTIR. "Sonra bir kadın gördüm...Bakışı, gülüşü, yüzünün her köşesi kendine hayran bırakıyor." Dudaklarının sol köşesi kıvrıldığında gamzesi ortaya çıktı. "Ama gözleri...öyle bir bakıyor ki, asla unutamazsın." "Bir bakışı var, o kadar soğuk ki, sanırsın mezar taşı. Donuk, soğuk ve sessiz, aynı mezarlık gibi. Ona bakarken üşüdüğünü hissediyor insan, ama sarılınca tam aksi...İçi sıcacık oluyor insanın." dedi gözlerimin içine bakarak. Gülümsedim dudaklarına doğru. "Bahsettiğin kadın soğuk, çok soğuk çevresine karşı. Aynı buz gibi. Ama sen bir de kendine karşı nasıl olduğunu öğren. Bahsettiğin kadın dışarısına karşı her ne kadar soğuksa, kendisine karşı da o kadar öfkeli ve nefret dolu. Öyle ki, cehennem gibi alev alıyor içi, ama tehlikeli alev. Her kese, başta da kenidisine zarar verecek türden..."

şehitlerimizin mekanı cennet olsun

Ateş timi ile görevdeyken ihanete uğrayan Saka timi..

Vatan aşkı'nın en belirgin tonuydu haki,İkilemde tutsak kalan,biçare ruh... Her nefeste aşk ateşinin daha da körüklendiği bir kıvılcım... Belkide kıvılcımdam doğan bir yangın? Bütün olan iki yürek... bir yangın. 'Я люблю тебя всем своим существом' (Seni tüm benliğimle seviyorum)

ben ve ablam şehit kardeşiyiz şehitlerimizle dalga geçiliyor buna dur diyelim @MirayYeilkr

Gerçek arkadaşlık