Xxi Stories

Ciężko westchnęłam. Podniosłam się z łóżka i usiadłam na jego skraju wpatrując się w podłogę. Wśród moich myśli panował chaos. Nie potrafiłam poskładać ich do kupy. Byłam zwykłym dzieckiem z depresją,które jak widać potrafiło kochać. Nie byłam egoistką-a wszyscy tak uważali. Gdybym nią była,nie myślałabym teraz o was wszystkich. Nie byłam hipokrytką-gdybym nią była,nikt by się do mnie nie odezwał. Nie byłam głupia-gdybym była nie osiągnęłabym tego co osiągnęłam. Jednak nie byłam też mądra-gdybym była nie spadłabym na dno. Czasem ciężko utrzymać się na powierzchni. Czasem coś ciągnie nas w dół,a my nie potrafimy się temu oprzeć. Taka jest kolej rzeczy. Takie jest życie. A przecież nic nie dzieje się bez powodu> Bez przyczyny. Nic.

Świat, którym żądzą bogowie, dobrzy i sprawiedliwi, którzy dali światu nadzieję na lepsze jutro oraz wszystko, co mogli, się skończył. Teraz światem żądzą ludzie, którzy skupiają się na przyszłości. Walczą, w imię dobrego rynku i wolności słowa. Jednak ich zamiary są mroczniejsze. Bogowie nie umarli. Wracają, by naprawić błędy przeszłości. Jednak czy to wystarczy, by przeprosić skrzywdzonych i ocalić świat przed zagładą?

Avez-vous imaginé ce que serait la vie des êtres humains dans une colonie de l'espace ? Ilan et Iris sont parmi les premiers humains à y être nés. Leurs collègues de la station orbitale sont tous tournés vers l'immensité interstellaire. Mais eux, qui ont grandi 20 ans autour de l'orbite terrestre, fantasment en secret sur cette Terre. Pour ces jeunes gens, la planète Terre les fascine par-dessus tout. Pourront-ils un jour la découvrir ?

Opowieść nie będzie pisana i wymyślana w całości przeze mnie. Chciałabym, aby czytelnicy także brali udział w przygodach bohaterów. Na końcu każdego rozdziału zadam jedno pytanie na które będziecie mogli odpowiadać. Niech poniesie was wyobraźnia. Za wszystkie błędy ortograficzne, językowe, interpunkcyjne serdecznie przepraszam i zapraszam do lektury... :)

Może kolejna opowiastka licealisty z urojoną depresją Może jednak coś więcej ale jakie to ma znaczenie I tak wszystko jedno wszystko jedno

Thinking. What a magical experience; Feeling your brain fill with awesome ideas, future plans, and incredible stories But everything has its bad side The bad side of thinking is realizing how reality is, how our world is changing, and not in a good way. And then, when you try to change something, when you try to speak, your voice gets lost, just as many had before. But that stops here I don't want my voice to get ignored I don't want anyone's voice to get ignored This is my little opinion book, where I'll get my opinion (with facts) about things that will affect our planet, and will affect us too. I will post your opinion as well, if you want to be part of this. We CAN change things. XXI Z

It has begun. 4 years before the REAL life. Why do we call it like that? It gives me the feeling that I haven't lived before. I'm sure that I did. I did a lot of mistakes, drunk a lot of beer, forgot a lot of important memories. I had life before college and I will have after this whole shit. 4 years in college, 3 for the Master's degree 3 in Post-Grad for my PhD and I will be almost 30 when I will be able to work. Let's think about it. I have lived the half of my life before I started it. Sitting in the year-opening ceremony is the most boring part of being a student. In my Senior year I just didn't go to it. It was quite funny, we drunk and smoked in the basement during the speech. Now, you are thinking about how big asshole I am really am. Smoking, drinking, giving fuck to this whole educational system, not paying enough attention to my parents, who advocated me during my twelve years. Yes, maybe you are right. Let me introduce my opinion of being a good kid. Every parent wants a perfect blonde boy with blue eyes, with long dick and 180 or higher. He should be sporty, clever, funny and he still must have a lot of free time. Polite to his parents, doing all the housework, knitting with her mother while he is doing the dinner.Believe me or not, it was me until sophomore year. Is it weird? Let's think about it deeper. A blonde boy is hot, so he will have a wife. Check. Free time helps being popular. Being popular gives the kind of "we did it right" feeling to the parent. Check. Imagine that your son, the guy who will make your name well known is like this ideology? Weird to say but like I was. That would be a perfect life. We are not China figures so then it doesn't make any sense. Let me introduce myself your grace. My name is Charles Bennington. I got jailed. Because of drugs? Raping girls? Kill a weird ant? Bullying the Freshman assholes?No. Not at all. Keep going with me and I will tell you. Remember, I have the time for my story. Do you?

It's the zombie apocalypse. Few buildings still stand. Few humans still live. Landscapes turned to barren wastelands. After a nuclear power plant explodes, 19-year old Maximilian Roamer is rendered unconcious and doesn't remember anything about his past. But as he ventures out into the unknown, he starts to discover himself, but it won't be easy. The zombies aren't the stereotypical ones. They aren't slow. They aren't weak. They aren't all the same, and they aren't common to see. The world doesn't belong to the humans anymore and Max doesn't understand that, so he develops a series of theories he keeps in his journal. Maximilian doesn't know where he is, but he knows that he shouldn't be there or the rest of his life will be lived as one of the reckless mutations that now crawl this earth.

Jedna z gorszych chorób które możesz doświadczyć. Opowieść na faktach z mojej perspektywy. Piszę to czego doświadczam. Na faktach historie uczuciowe, które przeplata okropna choroba.

A veces el amor llega de distintas maneras, pueden perderse o pueden encontrarse, eres tú quien lo decide

Relato corto, catártico. Harta de estas hyper-relaciones del siglo XXI. ¿Dónde queda uno en esta espiral de cortejo predeterminado?