Abilerim Stories

SESSİZ ÇIĞLIKLAR: İHANETİN ANATOMİSİ "Bir baba çocuklarını terk etti, bir dede gerçeği gömdü." 25 yıl önce bir adam, karısı öldü sanıp ikizlerini hastanede bıraktı ve diğer dört çocuğuyla kaçtı. 25 yıl önce bir kadın uyandı; çocuklarını kardeşi, babasını katili sandı. Şimdi Erzurum'un soğuğunda iki aile karşı karşıya. Doktor Deniz ve Savcı Güneş, "Abla" dedikleri kadının aslında anneleri olduğunu öğrendiğinde; lojmanlarda büyüyen dört kardeş hiç tanımadıkları babalarına silah çektiğinde karlar eriyecek. Mektuplar yanacak, sırlar kanayacak. Gerçekten kaçabilirsin ama kanından asla.

İlk kurgum olduğu için acemi bir şekilde yazılmıştır, yazım hataları olabilir! Öncelikle, kurgunun kapağındaki erkeklerin hepsi öz abi değil. Sonrasında minik bi spoi; Kurgu anne veya babadan olmayan üvey kardeş aşkı içerir. Karıştırılan kızımızdan kimsenin haberi yokken, karşılaşma sonucu ondan hoşlanmaya başlayan üvey abimiz var. İyi okumalar.

Klasik bir aile kurgusu. On yedi sene boyunca yetimhanede arkadaşları Su ve Zeynep ile büyüyen Ece sonunda ailesini bulur. Yeni ailesi, akrabaları ile anlaşabilecek miydi? Her şey Onun için tam bir muammaydı. Yine de her zaman yanında olacak arkadaşları onu destekleyecekti. Ece'yi bu macerada neler bekliyordu?

SEOL-HWA: Kehribar ve Kan

DUYULMAYAN SESLER "Bir annenin duyduğu o ilk nefes, koca bir yalanla susturulabilir mi?" 2001 yılının o fırtınalı gecesinde, Karadeniz'in en köklü iki ailesi aynı hastane koridorunda karşılaştı. Bir tarafta hırsı dünyayı yakan Sisimhanlar, diğer tarafta sessiz feryatların sahibi Gökçeçınarlar... O gece bir günah işlendi. Bir annenin duyduğu çığlıklar inkar edildi, gerçekler toprağa değil, başka bir ailenin kucağına gömüldü. Yirmi Beş Yıl Sonra... Poyraz ve Efulin, kendilerine en büyük düşman belledikleri evin içinde, "bücür" ve "narin" birer evlat olarak büyüdüler. Melina ise yirmi beş yıl boyunca bir deli gibi haykırdı: "Ben yavrularımın sesini duydum!" Şimdi 2026 yılındayız. Sırların duvarları çatlıyor. Kimlikler sahte, nefretler emanet. Gerçekler ortaya çıktığında, Sisimhanların o birbirine kopmaz zincirlerle bağlı 6 abisi mi kazanacak, yoksa kanın o sessiz, derin çığlığı mı? "Hoş geldin gerçek... Karadeniz'i yakmaya hazır mısın?"

Ruhun, gözlerinden sızan bir zehir gibi saklanamadığı bir hanedanda; Leo, bir 'hata' değil, gizlenen en büyük günahtı. Julian Valerius'un o buz gibi dokunuşu, oğlunu koruyan bir kalkan mıydı yoksa varlığını reddeden bir pranga mı? Bir tarafta camdan bir kafes, diğer tarafta kanla yıkanmış bir gerçek... Noel'in sahte ışığı Leo'nun karanlığını aydınlatmaya yetecek mi, yoksa babalarının mirası olan o karanlık, her ikisini de aynı mezara mı gömecek? Kavanoz kırıldı, sırlar döküldü... Şimdi kanın çığlığı, intikamın fısıltısına karışıyor."

Yıllarca annem tarafından kandırıldıktan sonra babam ve abilerimin olduğunu öğrenirsem ne mi olur zil takıp oynarım heralde

Bazı insanlar sevilmek için yanlış kapıları çalar. Bazı kalpler, ait olduğu yere ulaşana kadar defalarca kırılır. Gökçe, adını bilmediği bir geçmişin, sahiplenilmek sanılan bir esaretin içinde büyümüştür. Bir gün, hiç beklemediği bir anda, bir bakış her şeyi yerinden oynatır. Gerçekler, bazen en karanlık yerden çıkar. Sahipsiz Kalpler, yarım bırakılmış hayatların ve geç kalınmış umutların hikâyesi.

--Duru ailesi tarafından hep baskı gören bir kızdı arkadaşları ona zorbalık yapardı bir gün ailesinin gerçek olmadığını öğrendi Duru ne yapacak her şeyi bırakıp yeni bir başlangıç mı yoksa...

Yeni soyad, yeni hayat... abilerim ve sıcacık ama bir o kadar karmaşık evim beni bekliyor.

Sakin bir hayatı olup dedesiyle yaşayan Peri'nin dedesi vefat ettikten sonra ortaya çıkan gerçeklerle hayatı tepetaklak olur.

"Ben Kumsal Ece, hayatımda hiçbir şeyden korkmazdım. Taki hayatım kökünden değişene kadar." 17 yaşında olan Kumsal Ece, kötü hayat koşullarında yaşamak zorunda olan genç bir kızdır. Hayatı okula gitmek, her saat iş çalışmak ve onu zerre sevmeyen anne babasına katlanmakla geçer. Bir gün zengin bir aile iki kızların karıştığını söylerler. İşte Kumsal Ece'nin hayatı tam da orda başlar. 5 abi, bir ikiz, bir de erkek kardeş ne kadar iyi olunabilirdi? Peki ya istenmemek? Onu kaldırabilir miydi? Gururlu mu gururlu Kumsal Ece, önyargılı beş abi, bir ikiz ve erkek kardeş. *** ~Gülüşlerimizi çalan her biri için bir çiçek dikelim. Çevremiz çiçek bahçesi olsun. Acılara gül, özleme papatya ekelim. Etrafımızı güzel kokular sarsın.~ (Bir abi kitabı klişesidir. Mantık hataları, yazım yanlışları vb. olabilir. Bunun bilincinde okuyun.)

Demir Alakan, babasının düşmanı tarafından kaçırılır.

17 yıl önce bir hemşirenin hatası yüzünden karışan iki hayat, yaşadıkları ve yaşattıkları zorluklar ve gerçeklerin yıllar sonra bir kaza sonrası ortaya çıkması.. Klişe ve bir o kadarda eğlenceli bir hikaye sizi bekliyoorrr✨

Bu eser bana aittir ve tüm hakları saklıdır. İçerik tamamen kurguya dayalıdır; karakterler ve olaylar hayal ürünüdür, gerçek kişi ve olaylarla benzerlikler tesadüfidir. İçerikte küfürlü ifadeler bulunabilir; hassas okuyucuların dikkatine sunulur. Erkek başrol, gerçek ailem kurgusudur.

Yirmi yıl önce aynı sancıyla dünyaya gelen, ruhları birbirine görünmez zincirlerle bağlı üçüzler; Elias, Aris ve Lara... Aralarındaki o kutsal bağ, yirmi yıl süren kanlı bir yalanla zehirlendi. Bir vampir olarak uyanan Elias, yüzündeki o nefret dolu kurt lekesini her sabah aynada bir lanet gibi taşırken, yanında aynı gün doğduğu kardeşi Aris'in bir kurt adama dönüşmesini izlemek onun en büyük işkencesi oldu. Ailesini katledenlerin kurtlar olduğuna inanan Elias, öz kardeşi Aris'e her baktığında katillerinin yansımasını gördü. Bu iki devleşmiş öfkenin arasında, bir cadı olan Lara, solmaya yüz tutmuş bir çiçek gibi her gün biraz daha bitkin düşse de, üçüzlerini bir arada tutmak için kendi acısını kalbine gömdü. O fırtınalı gecede, Elias nefretle babası Marsel'in heykelini çamurun içine fırlattığında; üçünün de göğsüne aynı anda keskin bir ağrı saplandı. Çünkü onlar üçüzdü; birinin canı yandığında diğerleri kanardı. Ve o an, mermer heykelin gözlerinden süzülen gerçek yaşlar yağmura karışırken, yirmi yıllık devasa yalanın ilk çatlağı, bu üç ruhun tam ortasından geçti."

Ben Melek Demir. 17 yaşındayım... ve hayatım sandığınız gibi değil. Her akşam aynı kabusun içine giriyorum. Aynı acı, aynı sessizlik, aynı karanlık. Kimse bilmiyor. Kimse görmüyor. Kimse duymuyor. Ama ben... her şeyi yaşıyorum. Ve her gece, gözlerimi kapattığımda tek bir şey düşünüyorum: Bu böyle ne zamana kadar sürecek?

Kaldırımda karşılaştığı yabancı adam... kaldırım üstünde dünyanın son kapısından çıkmak üzere sonunu bekleyen ateşler içinde kıvranan bir beden. Oysa o babasının gücünü unutup evin kapısından ne umutlarla hayallerle çıkmıştı. Biraz buruktu içi bunu hak ettiğini düşünmüyordu ama yeni bir hayatın ona güzel geleceğine inanmıştı. Tabii bunlara inanırken onu güçsüz düşürecek belki de hayatın sonuna getirecek hastalığını unutmuştu. Bir baba kızının hastalığını bile umursamayacak onun ölmesini umursamayacak kadar mı nefret dolu olurdu, bir kalp nasıl bu kadar acımasız olurdu kızına karşı? Peki bu acımasız adamın gerçek kızı değilse ne olurdu?

Küçükken doğduğu hastanede karıştırılan Güneş 17 yıl sonra ailesinin gerçek olmadığını öğrenir. Gerçek ailesinde 7 abisi bir ikizi olan Güneş'in geçmişi pekte iyi değildir.Üvey ailesinden şiddet gören Güneş yeni ailesine alışabilecek mi?