Aile Stories

"Ben Kumsal Ece, hayatımda hiçbir şeyden korkmazdım. Taki hayatım kökünden değişene kadar." 17 yaşında olan Kumsal Ece, kötü hayat koşullarında yaşamak zorunda olan genç bir kızdır. Hayatı okula gitmek, her saat iş çalışmak ve onu zerre sevmeyen anne babasına katlanmakla geçer. Bir gün zengin bir aile iki kızların karıştığını söylerler. İşte Kumsal Ece'nin hayatı tam da orda başlar. 5 abi, bir ikiz, bir de erkek kardeş ne kadar iyi olunabilirdi? Peki ya istenmemek? Onu kaldırabilir miydi? Gururlu mu gururlu Kumsal Ece, önyargılı beş abi, bir ikiz ve erkek kardeş. *** ~Gülüşlerimizi çalan her biri için bir çiçek dikelim. Çevremiz çiçek bahçesi olsun. Acılara gül, özleme papatya ekelim. Etrafımızı güzel kokular sarsın.~ (Bir abi kitabı klişesidir. Mantık hataları, yazım yanlışları vb. olabilir. Bunun bilincinde okuyun.)

Hasta kalbim için fazla dayanamaz diyordu doktorlar. Ama o aşık bile olmuştu. 31.12.25

İlk kurgum olduğu için acemi bir şekilde yazılmıştır, yazım hataları olabilir! Öncelikle, kurgunun kapağındaki erkeklerin hepsi öz abi değil. Sonrasında minik bi spoi; Kurgu anne veya babadan olmayan üvey kardeş aşkı içerir. Karıştırılan kızımızdan kimsenin haberi yokken, karşılaşma sonucu ondan hoşlanmaya başlayan üvey abimiz var. İyi okumalar.

Her salı yeni bölüm! Aren ailesiyle mutlu bir hayat yaşarken birden bire gerçek ailesinin başka bir aile olduğunu öğrenir! Yıllardır beraber yaşadığı ailesinin minik bebeği olan Aren, gerçek ailesi ile nasıl anlaşacaktır? Narin ve kırılgan olan Aren'in kalp hastalığı hayatını yeterince zorlaştırırken birde gerçek ailesi ile hayatı yeterince zorlaşacaktır! Üstelik gerçek ailesi, kendi ailesi ile görüşmesine bile izin vermezken!

ANNESİ VE BABASI AYRILAN ZEYNEP EFNAN ANNESİ YENİ BİRİSİYLE EVLENEREK YENİ HAYATA ATILMAYA BAŞLAR TABİ BU SÜREÇ İÇERİSİNDE NELER YAŞAYACAK ONLARI OKUYACAĞIZ +18 İÇEREN BOL SMUTLU ŞİDDET İÇERİKLİ BİŞEYLER YAZMAK İSTEDİM:)

Volkov Hastanesi'nde hayatlar kurtarılır. Ama bazı hayatlar, kurtarılmaktan daha karmaşıktır. Denis, geçmişinden kaçıp yeniden başladığını sanırken aslında daha büyük bir çatışmanın içine döner. Mira, insanların zihnini çözmeye çalışırken kendi duygularında kaybolur. Boris, hastanenin kontrolünü elinde tutmaya çalışırken her kararın bir bedeli olduğunu öğrenir. Lena, cerrahide yükselmek için savaşırken kendi sınırlarını zorlar. Artem, dosyaların arasında saklanan gerçeklere yaklaşır. Asena ise yeni başladığı bu dünyada hayatta kalmaya çalışırken kim olduğunu yeniden keşfeder. Altı hayat. Tek hastane. Ve kimsenin tam olarak bilmediği bir sır. Volkov Hastanesi'nde hiçbir şey tesadüf değildir. Ve bazı bağlar... koparıldığında geri dönmez.

Canı sıkıldığı için numara sallayan Aksa kendinden hoşlanan çocuğa denk getirir PLEASSSS OKUUU

Bazı babalar vardır mirasa bağlı urganı çocuğunun boynuna değil kendi boynuna dolar çünkü çoçukları için kendini feda eden babalar her zaman vardı bir mirastır senin sevgin bana saklarım ömrüm yettikçe öteki baharlara yazılı olmasada sevgin mirası seni bekliyorum sevdiğim öteki baharlara aile olacak şekilde dostlarla oluşan bir kaçış ve savaşlar

SEOL-HWA: Kehribar ve Kan

AFRA ÖZ ANNESİ TARAFINDAN TERK EDİLEN ÖZ BABASI İSE HAYATA DEVAM EDEMEYİP İNTİHAR EDER. SADECE ABİSİ KALIR AMA O DA BABASI İNTİHAR EDİNCE GİDER. AFRA 13 YAŞINDA YETİMHANEYE VERİLİR VE ARTIK 18 YAŞINA BASIP YETİMHANEDEN AYRILIR. YENİ OKULA GİDER VE ORDA ONA GETİRİLEN YENİ AŞKLAR YENİ ARKADAŞLIKLAR VE YENİ ÇETE HADİ AFRA NIN HAYATINA BAKALIM....

Anne ve babasının ölümüyle birlikte gelen gerçekleri öğrenen kızın hikayesi.

Ben Melek Demir. 17 yaşındayım... ve hayatım sandığınız gibi değil. Her akşam aynı kabusun içine giriyorum. Aynı acı, aynı sessizlik, aynı karanlık. Kimse bilmiyor. Kimse görmüyor. Kimse duymuyor. Ama ben... her şeyi yaşıyorum. Ve her gece, gözlerimi kapattığımda tek bir şey düşünüyorum: Bu böyle ne zamana kadar sürecek?

Ölümle yaşam arasında sadece birkaç saniye var Sen bu saniyeler içerisinde hangisine daha yakınsın şuan; Ölüme mi? Yaşama mı? Ben araftayım. Ölüm de uzak bana, Yaşam da. Yaşamak istemiyorum Ölümü sevmiyorum. Son nefesime kadar yaşamda görünüp, arafta kalmak tercihim. Ölüm çekip kollarımdan beni yanına alana dek..

I saved him. And something disappeared. My father walked into the hospital that morning... but he never walked out. Now I'm reliving the same day over and over again. This time, I can save him. But reality doesn't come for free. Because every time I change the story... something gets erased. #timeloop #psychological #thriller #darkfiction #mystery #dream

21. yaş gününün birkaç günlerinden birini yaşayan Liva,oldukça karamsar hayatının ortasına koymak zorunda kaldığı fotoğrafçılığı kullanabileceği en iyi dal olan gazetecilik bölümü ile taçlandırarak karamsarlığa yalan serpiştirdi. sadece bu ülkede değil,bu hayatı yaşamak için gereken para herkes gibi onada lazımdı. o ise geceleri restoranlarda sürünmekten bıkan genç bir kızdı sadece. ya da işini layığıyla yapmak isteyen bir kız. paranın yolu nereden geçecekti? fotoğraflara sığdırmaya çalıştığı yalanlardan mı,karamsar olan hayatını zindana çevireceğini bile bile bulaşacağı boksör Sıraç Koraldan mı? . . . . . . gittiğinde-göksel cumartesi!!! -kitap tamamen bana aittir- -kurgudan ibarettir gerçeği kapsamamaktadır-

7 yaşında yetimhaneden alınıp hayatının tamamen değişmesi ile istemediği bir hayata mecbur edilen Duru 23 yaşında da yine istemediği bir hayata mecbur edilecekti ama bu sefer düşündüğünden çok farklıydı... Alperen de ne yaptığını bilmiyordu. Yaptıkları normal değildi. Ağaoğlu ailesine ilk defa bir gelin girecekti Ve onların da bütün dengeleri Duru gibi değişecekti

Bazen adalet kalpte aranır ve aşk en beklenmedik yerde bulunur... Doktor ablasının peşine takılan genç avukat adayı, kendini beklenmedik dostlukların, aşkın ve yıllardır gizlenen bir sırrın tam ortasında bulur. Kimi zaman güldürecek, kimi zaman merakla sayfaları çevirtip kalbini burkacak bir hikâye... Çünkü bazen adalet mahkeme salonunda değil, kalpte aranır... Kurgu kapağı yapay zeka kullanılmadan hazırlanmış bir illisturasyondur. Hazırlayan M.Z.'ye teşekkür ederim.

Her mahallenin kendine özgü bir kokusu, bir rengi, bir sırrı vardır. Kiraz Mahallesi ise, umutla acının, sevdayla mücadelenin, geçmişle geleceğin kesiştiği bir yerdir. Yaren Çetinsoy, hayatın yükünü sırtında taşıyan genç bir kadındır. Bazen suskunluğu ile konuşur, bazen gözlerindeki derinlikte sakladığı sırlarla... Onun hikâyesi yalnızca kendi kalbinin değil, bir mahallenin kaderini de fısıldar. Çünkü kimi insanlar geldikleri yeri değiştirmez; varlıklarıyla oraya yeni bir ruh kazandırırlar. Kiraz Mahallesi'nin taş sokaklarında yankılanan her adım, aslında insanın kendi iç yolculuğuna da ışık tutar. Burada küçük görünen anlar, büyük anlamlar taşır; sıradan bir tebessüm bile yeri geldiğinde bir kalbi iyileştirir. Bu kitap , bazen en büyük gücün sessiz kalmakta değil, kalbini açabilmekte saklı olduğunu hatırlatır. Ve Kiraz Mahallesi, her satırında bize şunu söyler: "İnsan, en çok kendine tutunarak ayakta kalır... ve bazen kader, hiç ummadığın bir sokak başında seni bekler."

DUYULMAYAN SESLER "Bir annenin duyduğu o ilk nefes, koca bir yalanla susturulabilir mi?" 2001 yılının o fırtınalı gecesinde, Karadeniz'in en köklü iki ailesi aynı hastane koridorunda karşılaştı. Bir tarafta hırsı dünyayı yakan Sisimhanlar, diğer tarafta sessiz feryatların sahibi Gökçeçınarlar... O gece bir günah işlendi. Bir annenin duyduğu çığlıklar inkar edildi, gerçekler toprağa değil, başka bir ailenin kucağına gömüldü. Yirmi Beş Yıl Sonra... Poyraz ve Efulin, kendilerine en büyük düşman belledikleri evin içinde, "bücür" ve "narin" birer evlat olarak büyüdüler. Melina ise yirmi beş yıl boyunca bir deli gibi haykırdı: "Ben yavrularımın sesini duydum!" Şimdi 2026 yılındayız. Sırların duvarları çatlıyor. Kimlikler sahte, nefretler emanet. Gerçekler ortaya çıktığında, Sisimhanların o birbirine kopmaz zincirlerle bağlı 6 abisi mi kazanacak, yoksa kanın o sessiz, derin çığlığı mı? "Hoş geldin gerçek... Karadeniz'i yakmaya hazır mısın?"

ÖMER ENSAR KARA & EFNAN DEMİR ... Bütün uzvlarım zangır zangır titriyordu. Yağmurun şiddeti o kadar çoktu ki tanelerini her bir zerremde hissediyordum. Gözlerimi kırpıştırdım birkaç kere, o ise sakince beni izliyordu. " Neden veda etmedin? " Uzun uzun baktı bana sonra derin bir nefes aldı ve başını sağa çevirdi. Gözlerini yumdu, gördüğüm görüntü bir şiirin en can alıcı mısrası gibiydi. İçim gitti, ama sustum. Sustum ve yeşilin en güzel tonu olan gözlerini bana çevirmesini bekledim. Kalbimin büyük bir bölümünde bıçak darbeleri vardı ve kalbim her şeye rağmen atıyordu. O bana bakmadıkça bıçak darbeleri usulca bütün kalbimi harmanlıyor beni yavaş yavaş öldürüyordu. Başı bana doğru döndü. Yumduğu gözlerini açtı ve bir cevap alacağıma inandığım için hevesle gözlerine baktım. " Cevabım hiçbir şeyi değiştirmeyecek, Efnan. Senin kızgınlığın geçmeyecek. Çünkü sen kinli birisin. Yaşanılanı unutmuyorsun sonucu ne olursa olsun. Bu yüzden yapma, neden vedasız gittiğimi öğrenmek sana hiçbir şey katmayacak. Birazcık inansam, " dedi hayal kırıklığı ile. " Bir şeylerin değişeceğine birazcık inansam bir dakika düşünmem söylerim. Ama biliyorum değişmeyecek, senin yüreğini benim cevaplarım değil sen soğutacaksın. Çünkü sen hep böyleydin. " Gözlerim dolu dolu baktım. Haklıydı, cevabı benim ona olan kırgınlığımı alıp götürmeyecekti. Ben kendi yüreğimi kendim soğutacaktım. Hep böyleydim zaten. Değil mi? Yutkundum ve hiçbir şey demeden arkamı döndüm. Karanlık sadece gökyüzüne çökmemiş gibiydi. Evlerin çatısına, arabalara, denize ama en çok, en çok benim gölgeme çökmüştü. ...