Ameryka Stories

Co by się stało gdyby np. Tony Stark nie był z Pepper, a z tobą? Ta książka ci odpowie

Pewnego upalnego poranka Jennifer dostrzega młodego, wysokiego blondyna, który przeprowadzał się właśnie do jednej z dzielnicy w Californii. Nie czekając ani chwili dłużej poszła przywitać się z przystojnym chłopakiem. Młody chłopak dostrzegł dziewczynę, lecz nie zwracał uwagi na brunetkę. Dziewczyna nie wiedziała jaki on jest naprawdę.. to chodzący testosteron i "bad boy". Dziewczyna wkrótce pozna prawdę o młodym, wysokim przystojniaku.. Więcej już niedługo w mojej powieści "SUMMER DAYS" Zapraszam do czytania, komentowania oraz subskrybowania! Polecam serdecznie!

Po tragicznym pożarze pewnego miasta , jego mieszkańcy czym prędzej próbują się z niego ewakuować , udaję się to również dwójce nastolatków. Czy uda się im powrócić do normalnego życia ? Czy podejmą się ucieczki do Ameryki ? Zapraszam do czytania

Alfred to specjalista od androidów, który niedawno przeprowadził się na nową planetę. Arthur to nietypowy, pozbawiony właściciela android. Jubi to autor, który nie umie pisać opisów. Reszta znajduje się w środku. (Art z okładki autorstwa Owynart)

Miała być spokojna wycieczka po maturze Jest przygoda życia, podczas której muszą zmierzyć się ze sobą nawzajem i własnym ja Jak skończy się ich podróż? Co przyniesie? *** - Pamiętasz, które to wejście?! - popatrzyłam rozpaczliwie na dziewczyny. - Czwarte! Na 100% czwarte! - pobiegłyśmy w tamtą stronę, a stojące stewardessy popatrzyły na nas współczująco i przepuściły bez pytań. Dziesięć minut później siedziałyśmy spokojnie w samolocie, który zaczynał krążyć. - Szanowni państwo, nazywam się kapitan Marek Krajewski i wraz z drugim pilotem Aleksandrą Kuźniak mamy zamiar spokojnie dolecieć z państwem do Nowego Jorku. Życzymy miłej podróży. - samolot właśnie poderwał się do lotu, a ja odwróciłam się przerażona w stronę dziewczyn. Kasi krew odeszła z twarzy, a Wika patrzyła na mnie jakby nie wiedziała, czy ma zacząć płakać czy rozpaczliwie się śmiać. Pomyliłyśmy samoloty. Leciałyśmy do USA, a nie na greckie wybrzeże, gdzie zapewne leciały właśnie nasze walizki. Popatrzyłam przez okno i wyraźnie zobaczyłam nasz właściwy samolot, który leciał w przeciwnym kierunku. Przełknęłam głośno ślinę. Leciałyśmy nie tam gdzie trzeba i w obecnej sytuacji nic nie mogłyśmy zrobić.

Ile razy można łamać człowiekowi serce? Ile razy można dawać komuś kolejną szansę? Po co w ogóle dawać drugą szansę? Ktoś mądry kiedyś powiedział, że dawanie człowiekowi drugiej szansy to jak dawanie mu pistoletu i naboi, bo za pierwszym razem nie wcelował. Ja zdecydowanie się z tym zgadzam. Kiedy ktoś zranił mnie raz, nie mam zamiaru mu wybaczać. Ludzie się nie zmieniają, tylko udają, że się zmienili, aby znów złamać nasze naiwne serce. Nie rozumiem też tego jak można nagle pojawić się w życiu osoby, którą przez kilka lat miało się totalnie w dupie i tak po prostu wywrócić jej świat do góry nogami? Jeśli kogoś skrzywdziłeś, po prostu odejdź i nie wracaj. Katherine jest nastoletnią dziewczyną, której życie wywraca się o 180 stopni, kiedy jej ojciec po 5 latach nieobecności znów pojawia się w jej życiu. Czy mieszkanie z nim na innym kontynencie przez całe wakacje jest dobrym pomysłem? Zbuntowana nastolatka nie chce poprawiać z nim kontaktu, ani nie ma zamiaru poznawać nowych ludzi czy dobrze się bawić. Chce tylko zamknąć się w pokoju i czekać na koniec wakacji. Przynajmniej na początku. Kiedy poznaje pewnego chłopaka, ten całkowicie zmienia jej podejście do życia. Tylko czy na lepsze? ,, - Dlatego nie zależy mi na ludziach. Oni potrafią tylko złamać ci serce. - powiedział. - Najpierw trzeba je mieć. - odpowiedziałam, po czym rzuciłam papierosa na ziemię."

Występują tu postacie takie jak: Kanada, Niemcy, Prusy, Polska, Rosja, Grecja, Japonia, i Ameryka Have fun!

Po prostu Ask Countryhuman

W odległej krainie istnieją cztery wspaniałe królestwa : Karo, Kier, Trefl i Pik. W każdym królestwie, wybór władcy zależny jest od przeznaczenia. To ono decyduje i nigdy się nie myli z wyborem. Jednak czasem i los potrzebuje pomocy. O tym miał się przekonać niedługo przyszły władca Królestwa Pik. ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~ Hetalia Cardverse USUK :) Opowieść skupia się głównie na Królestwie Pik. Akcja będzie się rozgrywała w czasach podobnych do XIX wieku. Jednak mogą się trafić rzeczy, również z obecnych czasów. Znajomość Hetalii nie jest wymagana. :) Wszystkie postacie należą do Hidekazu Himaruya :) Z góry przepraszam za jakieś błędy kiedyś się poprawi :D

"Głuchy strzał, odbijający się echem w jego głowie sprawia, że zamiera. Czas jakby zwolnił i widzi wszystko w wyrazistszych, niż dotąd, barwach. Krew ściekająca po brodzie, jasne oczy zastygłe w przerażeniu, w niedowierzaniu, szukające ostatni raz ciepła drugiego spojrzenia, przesączająca się przez uniform krew z ogromnej rany na klatce piersiowej, a później główny bohater tej tragedii zamyka oczy, padając bez życia na obskurną podłogę. "

Hetalia, oczywiście. Opowiadania niekoniecznie paringowe czy romantyczne, ale za to wykorzystujące historyczne wydarzenia przy snuciu długich (i krótkich) opowieści. (Art z okładki: http://hetapolis.tumblr.com/ )

|| Jeśli będzie nam to jeszcze dane, od nowa znajdziemy do siebie drogę. Bo ja nigdy nie stracę nadziei || 🤞Start: 15 lipca 2024

Oc book Peru, bo kanonem to on nie jest!

Kolejna końska opowiastka, w której wystąpią zarówno dobrze znane wam Z moich opowiadań np. Mina, ale w nieco innym stylu. A główną końską bohaterką będzie klacz, z stajni pod warszawa o imieniu Daga. Planuje wykorzystać pewna piosenkę, która może fani motoryzacji wyłapią - ale wykonanie będzie końskie

Rebecca von Hohenzollern, rodowita amerykanka, młoda wdowa po niemieckim małżonku, której przyszło żyć w czasach wojny secesyjnej, wciąż mimo trzech lat trwania wojny nie za bardzo wie, po której stronie powinna stanąć. Zarówno Konfederaci jak i Jankesi są jej bliskimi rodakami i stawia ich obok siebie na równi, chcąc jedynie nieść im pomoc, co nie podoba się większości i budzi kontrowersje. Nie zważając na te trudne czasy, z całym swym bagażem doświadczeń i dziwną jak dla kobiety w tych czasach pewnością siebie, zostaje wybrana i wysłana przez swoją patronkę sprawującą opiekę nad jej aplikaturą do Alexandrii w stanie Wirginia, do Lazaretu, hotelu przemienionego na szpital dla rannych żołnierzy Unii. Pewna swych umiejętności medycznych, nie wie w co się pakuje i jakie decyzje niezmiennie przyjdzie jej podejmować. ____________________________ Tak. Bawię się w Jane Austen, ale nie spodziewajcie się, ze jej w jakikolwiek sposób dorównam. Kiedyś zmienię tę okładkę, jest okropnie amatorska, przysięgam ze nie mogę na nią patrzeć. Miłego czytania!

"Wspomnienia, moje wspomnienia jak długo możecie pozostawać by mnie prześladować" Jak to możliwe, że człowiek może nie wiedzieć o sobie tylu rzeczy? Ile tajemnic może skrywać istnienie? Czy uda ci się dojść do prawdy i dowiedzieć się jak rzeczywiście potoczyło się twoje życie?

Barwna opowieść o Caroline. Zwykłej nastolatce z kompleksami, problemi, przyjaciółmi i dziwną rodzinką. Z pozoru zwyczajne życie przemienia się w niezwykłą historię o przyjaźni, radości, smutku, a nawet miłości. Nie jest to zwykłe romansidło o przewidywalnym zakończeniu i banalnych schematach.

Poświęcę tę rubryczkę nie do marnego zachęcenia do przeczytania, bo i tak zniknie to w gąszczu kolejnych fanficków z nieziemskim seksem wszelakich postaci we wszelakich pozycjach w motywie przewodnim, a wykorzystam na małe powiedzenie czegoś od siebie w stronę osoby, dla której ten tekst powstał, więc mam nadzieję, że to Gnoju przeczytasz. Jako że już po północy, to bezkarnie mogę Ci złożyć życzenia. Po pierwsze, oklepane - miejmy to za sobą - wszystkiego najlepszego! A teraz wracam do bycia mną, coby Cię trochę (hehehehe) pozawstydzać, nie ma tak łatwo, nawet w ten dzień! Wspomnę o tym, że przede wszystkim dziękuję za to, że jesteś i jaki jesteś. Za to, że znosisz mnie w każdy mój humor, znosisz moje wahania emocji, kiedy sam nie wiem, o co mi chodzi i nieudolnie próbuję się tłumaczyć. Dziękuję, że codziennie zapewniasz mnie na nowo o tym, że zawsze będziesz i że nie muszę się bać, że nie muszę uciekać. Dziękuję, że każdego dnia dajesz mi powody do szczęścia, że pozwalasz mi się otwierać, że pozwalasz mi zaufać i nie żałować tej decyzji. Dziękuję Ci za poświęcony czas, za wieczne użyczanie ramion i podkradania Ci jeszcze wielu innych rzeczy. Choć teoretycznie nie możemy pochwalić się zniewalającym stażem, to myślę, że on przestaje się liczyć w momencie, kiedy wiadomo, że trafiło się na swoją bratnią duszę, bo bez wątpienia, dla mnie nią jesteś. I dziękuję za Twoje poczucie humoru, przez które nieraz szczekam ze śmiechu. Dziękuję za każdy dzień, który mogę ponownie z Tobą spędzić, bo to zdecydowanie najlepszy powód, żeby zewlec tyłek z ciepłego łóżka, szukając routera, żeby tylko odczytać wiadomości od Ciebie. Cieszę się, że jesteś i cieszę się jeszcze bardziej na myśl, że potrwa to jeszcze długo. "I'm with you 'till the end of the line, pal". P.S. Za rok postaram się bardziej, bo ktoś nie poczuł się w obowiązku poinformowania mnie