Arkadaşlık Stories

Ilgaz, henüz on yaşındayken bir arabanın arka camından babasının gidişini izlemiş ve o günden sonra kendi dünyasını sarsılmaz duvarlarla örmüş bir genç kızdır. Voleybol onun nefes kaynağıdır. Hayatını tek kişilik bir kale gibi yönetmeye alışkındır. Ancak lise son sınıfta karşısına çıkan bir proje, tüm planlarını altüst eder. Okulun futbol takımıyla ortak yapılacak 19 Mayıs gösterisi için, okulun en kapalı kutusu ve mesafesiyle tanınan Demir ile eşleşir. Demir, tıpkı Ilgaz gibi kendi karanlığına hapsolmuş, geçmişin ağır yüklerini omuzlarında taşıyan biridir. İkilinin arasındaki zorunlu ortaklık, başta büyük çatışmalara ve sarsıcı tartışmalara neden olsa da, zamanla birbirlerinin duvarlarının ardındaki gerçekleri görmeye başlarlar. Ilgaz, yıllardır bildiği gerçeklerin aslında göründüğü gibi olmadığını fark etmeye başladığında, Demir hem sığınacağı bir liman hem de yüzleşmesi gereken en büyük aynası olacaktır. "Siyahın içine beyaz karışır ama ne kadar görünür?"

Diğer çocukların anneleriyle bağlarını kesemedikleri yaşlardaydılar, henüz vücutlarına en derin kesikler atıldığında. Ne kadar süreceğini, kimin dur diyeceğini veya bitip bitmeyeceğini bilmiyorlardı.Belki de onların cezası anneleri ya da babalarından gelecek bir tokat değil çok daha ağır olacaktı. Her gece düşündüler. Bunu hakedecek ne yaptık? Belki bir gün onların eline verilen umut şekerinin gerçekleşebileceğine inanmak istiyorlardı. Çünkü inanmazlarsa dayanamazlardı. İnanmazlarsa yarayı kapatamazlardı. Belki içerden kanardı ama dışarısı kabuk bağlardı. Bağlamalıydı. Ama bu şeker birinin ağzında acı tatı acımasızca bıraktı. Diğerlerinin kefaretini sadece biri en ağır şekilde ödeyecekti. Çünkü acı her daim kalanda ağırlaşırdı. Kalanda, gidende, kurtulamayanda.. Belki de geride bıraktıklarının farkında değillerdi. Yollarının kesişeceğinin, onların kurtulmak için her gece dua ettikleri Tanrı'nın cezayı başkası ile sonlandıracağını henüz bilmeyecek yaştaydılar. Ama büyüdüler. O karanlık geceler hepsinin en karanlık yanlarını oluşturdu. Hepsinin yarasını en derine gömüp tüm vücuduna yaydı. Görünür kılmadı, aksine onları birer görünmez kıldı ki kimse yardım edemesin. Ölmediler yaşamaya umut etmeye hayatları ile boğuşmaya ve o umut şekeri için her gece kafalarını yastığa koymaya yine de devam ettiler. Onlar kurtuldu, yaraları içlerinde de kalsa yeni yaraların açılmasından kurtuldular. Biri kaldı. En zorda, en derinde.. Birinin hikayesi..

Dışarıdan bakıldığında kusursuz bir adalet timsali olan bir aile... Geceleri ise kapalı kapılar ardında yaşanan bir cehennem. 15 yaşındaki Aral için hayat, babasının bitmek bilmeyen öfkesi ve kendi zihnindeki amansız fırtınalar arasında sıkışıp kalmış bir metronomdan farksızdır. Bipolar bozukluğun getirdiği manik çırpınışlar ve depresif çöküşler arasında savrulurken, okulun acımasız gürültüsü ve sevgilisinin anlayışsızlığı onu her gün biraz daha boğmaktadır. Nefes alabildiği tek yer, notaların arasına sığındığı o eski piyanosudur. Ta ki babası, Aral'ın o son sığınağını da paramparça edene dek. Tüm dünyası üzerine yıkılan Aral, annesinin gizlice aldığı gece mavisi bir elektro gitar ve kilometrelerce öteden, bir Discord sunucusundan onu hayatta tutmaya çalışan Kübra ve diğer arkadaşlarının sesleriyle ayakta kalmaya çalışır. Ancak Aral, hayatını kökünden değiştirecek ve her şeyi kalıcı bir sessizliğe gömecek o büyük felaketin adım adım yaklaştığından habersizdir. Bu; müziğin, karanlığın ve paramparça olmuş bir zihnin sessiz çığlığıdır.

"Beni babam ve annem bile unuttu, sen de unutma Elif..." Zelal Sangel, on sekiz yıllık ömrüne bir ömre sığmayacak kadar çok acı sığdırmış bir genç kızdır. Babasının şiddeti ve annesinin duyarsızlığıyla şekillenen hayatı, bedeninin bu ağır yüke daha fazla dayanamayıp pes etmesiyle bir hastane odasına hapsolur. Ancak bu oda, onun için bir son değil; hayatı boyunca mahrum kaldığı değer görme hissiyle tanıştığı bir sığınak olur. Zelal'in bu karanlık yolculuğunda elini tutan tek kişi, onun can dostu, neşesi ve hayattaki tek dalı olan Elif'tir. Elif, Zelal'in fırtınalı hayatındaki en güvenli limandır. Onlara bu süreçte eşlik eden doktor Kerem ise, Zelal için sadece bir kurtarıcı değil, Elif'i emanet edebileceği, aralarındaki o sessiz ama derin bağı uzaktan bir tebessümle izlediği güvenilir bir sırdaştır. Zelal, kendi sonuna adım adım yürürken, hayatındaki en değerli varlığı olan Elif'in Kerem'in yanında güvende olacağını bilmenin huzurunu taşır. Kitap; bir genç kızın babasından gördüğü nefreti, bir yabancının anneliğinde telafi etmeye çalışmasını ve ölmeden önceki son nefesinde bile arkadaşının mutluluğunu dileyecek kadar kocaman olan yüreğini anlatır. Yarım Kalan On Sekiz, bir hastalığın yıkımından ziyade, sevgisiz bir dünyada birbirine tutunarak var olmaya çalışan ve birbirini kardeşten öte seven iki genç kızın sarsıcı vedasıdır.

Herkesin sakladığı bir sır vardır. Bazıları ise o sırrı korumak için öldürmeyi bile göze alır. Yıllardır sessizliğe gömülmüş eski bir malikâne, birbirini tanımayan 5 çalışan ve ilk bakışta sıradan görünen bir iş... Evelyn, yeni hayatına başlamak için bu malikâneye adım attığında, geçmişini geride bıraktığını sanıyordu. Fakat duvarların arasında dolaşan fısıltılar, kapanmamış hesaplar ve açıklanamayan olaylar, ona bunun mümkün olmadığını kısa sürede gösterir. Malikânede işlenen ilk cinayet, herkesi birbirinden şüphe etmeye zorlar. Dostluklar çatırdar, güven yerini korkuya bırakır ve her yeni ölüm gerçeği biraz daha ulaşılmaz hale getirir. Kimse masum görünmez. Kimse tamamen suçlu da değildir. Geçmişin kanla yazılmış sırları yavaş yavaş ortaya çıkarken, herkes katilin peşine düşer. Fakat asıl tehlike bazen insanın baktığı yerde değil, hiç bakmadığı köşededir.

Dört hanedanın hüküm sürdüğü Valtheria'da, imparatorun ölümü yalnızca bir tahtın değil, yüzyıllardır saklanan sırların da kapısını aralar. Veliaht savaşları başlarken, unutulduğu sanılan bir kehanet yeniden yankılanır. Su varisi uyanır. Geçmişi sırlarla örülmüş bir kız, kaderinin hiç bilmediği bir dünyanın parçası olduğunu öğrenmek üzeredir. Saklanan gerçekler, kırılan yeminler ve asla karşılaşmaması gereken iki insan... Çünkü bazı kaderler seçilmez. Bazı insanlar birbirini bulmak için yaratılır.

Şeytan hiçbir zaman çirkin değildi - Bu kitapta kullanılan ifadeler hiçbir kişi veya kurumla bağlantılı değildir. Tüm hakları bana aittir ve içerisinde başka bir kurgunun reklamı yapılamaz veya hakaret içeren ifadeler kullanılamaz.

İstanbul'un suç dünyasında kimliklerini kimsenin bilmediği bir grup vardır: Kelebekler. Rüzgâr, çocukken öldürülen kız kardeşi Yağmur'un katillerini bulabilmek için yıllardır şehrin en tehlikeli suç örgütlerinin arasına sızmaktadır. Çocukluk arkadaşları Ege ve Ada'yla birlikte çeteleri içeriden çökertirken, karşılarına ailesini yıllardır arayan Miray çıkar. Miray'ın elinde Kelebekleri şimdiye kadarki en büyük düşmanlarına götürebilecek bilgiler vardır. Fakat ortaya çıkardığı gerçek, Rüzgâr'ın bütün hayatını altüst eder: İstanbul'un gizemli suç örgütü Hayalet Çete'nin lideri, Rüzgâr'ın kendi babasıdır. Bir tarafta yıllardır uğruna savaştığı adalet, diğer tarafta çocukluğunun kahramanı... Kelebekler, şehrin karanlığında bugüne kadarki en büyük savaşlarına hazırlanırken Rüzgâr, kazanmanın bazen kaybetmekten daha ağır olduğunu öğrenecektir. Çünkü babanla savaşırsan, kazansan da kaybedersin.

ÇEREZLİK KİTAP, ÇOK KISA BÖLÜMLER❗️ ••• 0543*: Teneffüste bir ara göz göze geldik. 0543*: Bu yüzden seni affettim.【𝟷𝟶:𝟻𝟽】 ••• Gelin hep beraber Sare'nin yavaş yavaş Belirsiz'ine aşık oluşuna şahitlik edelim. Hayat bu ya, belki sizin de bir Belirsiziniz vardır dışarıda bir yerde. ••• ~ Bölümler çok ama kısadır❗️ ~ Tüm hakları saklıdır ~ Kapak tasarımı: yazarın kendisi ~ Texting ~ Meyve serisi 2 ~ Tek başına okunabilir ••• Başlangıç tarihi: 『01.10.2021』 Tamamlandığı tarih: 『26.01.2026』

Yanımıza gelir gelmez hiçbir şey söylemeden kolunu omzuma attı. "Of..." diye derin bir nefes verdi. "Çok yoruldum ya." Şaşkınlıkla ona döndüm. "Yanlış kişiye yaslandın." "Yok." dedi hiç düşünmeden. "Doğru kişiye yaslandım." Gözlerimi devirdim. "Alla alla. Git kendine başka omuz bul." "Bulurum da..." dedi omzuma biraz daha ağırlığını vererek. "Şu an bunun konforu hoşuma gitti." Sinirle ona baktım. "Demek bulduğun ilk omza çöküyorsun. Şu rahatlığa bak." "Bulduğum ilk omuz olsa sana yaslanmazdım." dedi sırıtarak. "Beğenemedin mi?" "Hayır, beğenemedim." dedim. "Ben beğendim." Tam ona verecek yeni bir cevap ararken yüzünde o muzip gülümseme belirdi. "Ben gelince sustuğunuza göre kesin bizim dedikodumuzu yapıyordunuz." "Hıı, işimiz gücümüz yok seni konuşuyoruz." "Kırıldım." "Geçer." Gülümsemesi biraz daha genişledi. "Buz prensesimiz yine formunda." Gözlerimi devirdim. "Bir gün şu güzel bal dudaklarından bana da iki güzel söz çıkar mı diye bekliyorum." İstemsizce bakışlarım dudaklarına kaydı. Dudaklarının doğal pembeliği çok güzel duruyordu. Lanet olsun.

★𝖧𝖺𝖿𝗌𝖺'𝗇ı𝗇 𝖦ü𝗇𝗅üğü★ Tarih: 15 Haziran Ruh Halim: Şok şok şok, daha fazla şok. ​"Selam günlük, ya da her neysen. ​Ben geldim. 6 yıl sonra Büyükada'ya, begonvillerin ve bitmek bilmeyen yokuşların diyarına... Gerçekten şaka gibi. Herkes mezuniyet sonrası tatile Maldivler'e, şuraya buraya gider; biz beşli çete olarak dedemin balıkçı kasabasına doluştuk. Gerçekten vizyonumuz buraya kadarmış... ​Neyse, asıl konuya geliyorum çünkü hala ellerim titriyor. Bugün adanın o meşhur yokuşlarından birinde, dedemin milattan kalma bisikletiyle tam bir 'main character' gibi süzüleyim dedim. Ama spoiler: Frenler mefta. ​Tam 'Hafsa buraya kadarmış, elveda zalim dünya' derken, bir şeye, yani birine resmen daldım! Bisiklet bir yana, ben bir yana... Ama ölmedim. Çünkü bir çift kol beni havada yakaladı. Kim olduğunu bilmiyorum ama çocuk resmen denizden yeni çıkmış bir vibe, omuzlar desen 'ben buradayım' diyor, bakışlar desen aşırı derin... ​O an adrenalin mi vurdu, saçmalama perilerim mi geldi bilmiyorum ama ağzımdan sadece şu çıktı: 'Oha... Az önce film sahnesi gibiydi!' ​Çocuk bana 'delisin galiba' der gibi baktı ama o gülüşündeki o minik detay... Of, anlatamam. Tanem duyduğundan beri 'Kızım seni Kuzey meltemi çarpmış, geçmiş olsun' diye dalga geçiyor. Rüzgar zaten her zamanki gibi olayı kaosa çevirme peşinde. ​Sanırım bu yaz, planladığım o 'sakin ve sıkıcı mezuniyet tatili' olmayacak. Hissediyorum, bu Meltem Çarpması beni fena sarsacak. ​Neyse, annem aşağıdan 'Hafsaaa balık hazır!' diye bağırıyor. Kaçtım ben. ​- H."

Yanlışıkla yazılan bir mesaj büyük bir hayata yol açabilir.

Gerçekler yalanlardan daha çok acıtır. - Bu kitapta kullanılan ifadeler hiçbir kişi veya kurumla bağlantılı değildir. Tüm hakları bana aittir ve içerisinde başka bir kurgunun reklamı yapılamaz veya hakaret içeren ifadeler kullanılamaz.

Texting ağırlıklı olucaktır Okulun popular kızı Deniz okulun sessiz çocuğuna arkadaşlarıyla girdiği iddia sonucu anonim mesaj atar. Fakat bu mesaj onun hayatını beklenmedik şekilde değişir . Kırqınlıklar, yalanlar, aşklar ve aşk acıları

İki balığı aynı fanusa koyarsan zaten aşık olurlar önemli olan okyanusta karşılaşabilmek.

Bazı gidişler veda değildir, Sadece ertelenmiş bir başlangıçtır. ^Modern Mahalle kurgusu^

UZAY - DESTİNA

"Bazı insanlar hayatına ansızın girer... ve her şeyi değiştirir." Yağmur yeni taşındığı şehirde kimseye bağlanmamaya kararlıdır. Ege ise insanları kendinden uzak tutmaya çalışan, geçmişini saklayan bir çocuktur. Ama bazı melodiler vardır... Ne kadar kaçsan da peşini bırakmaz. 🌧️🎸 Birbirine yavaş yavaş alışan iki yabancının hikayesi...

Lisenin okul tenis takımındaki Lavin Ayla Karyel,bir gece yarısı telefonuna gelen anonim bir mesajla durgun olması arkadaşlarının dikkatini çeker ama sadece arkadaşlarının dikkatini değil okulun basketbol takımındaki Yaman Külkaya'nında dikkatini çeker.