Asker Stories

❝Eskilerin rivayeti odur ki; şafakta başlayan aşklar, ancak kanlı ayda son bulurlar.❞ . . . 🌘

Yaptıklarımız her zaman doğru olmak zorunda mı? Bazen aldığımız kararlar bizi yanılttığı gibi şoka da sokamaz mı? Güz, hayatında ilk defa birisine mesaj atarken kararsızdı, ne ile karşılaşacağını bilmemesinden sebep gergindi de ama o mesajı atınca sanki rahatlayacak gibiydi de. Ve bir karar verdi, verdiği kararın ne getireceğini inanın ki kendi çapında düşünse de bilemiyordu. Öyle de oldu. Verdiği karar onu öyle etkiledi ki pişman olamadı da.

22 yıl sonra ortaya çıkan gerçekler... * Sarp Yılmaz, Kara Harp Okulu'nda son yılındadır. Disiplin onun sığınağıdır, çünkü disiplin düşünmemeyi, düşünmemek ise hatırlamamayı sağlar. On iki yıl önceki deprem gecesini. Annesinin çığlığını. Kız kardeşinin elini bırakışını. Ta ki bir telefon alana kadar. Hastaneden ararlar. Yirmi iki yıl önce aynı gün doğan iki erkek bebek karışmıştır. Sarp'ın öldüğünü sandığı ailesi, onun biyolojik ailesi değildir. Gerçek ailesi ise Türkiye'nin en güçlü iş ailelerinden Tanyel'lerdir. Üç abi. Bir ikiz kız kardeş. Ve yirmi iki yıllık bir yalan. Peki ya Sarp'ın yerine onların yanında büyüyen diğer çocuk? O da Sarp'ın ailesinin yanında büyümüştür. Ve onu bekleyen tek şey ise , enkaz altında kalmış bir geçmiştir.

Nefes nefese üstümdeki çamura baktım, ardından kafamı hafifçe kaldırıp tam da ayaklarının dibinde dizlerimin üstünde kaldığım siyah botlarının altı çamurdan dolayı batmış olan askere baktım. -Güzel, on beş dakika elli bir saniye bravo asker, hangi bölüktensin ? Asker mi ? Asteğmenin kızı olduğumu bilmiyormuydu ? Siması oldukça yabancıydı Kafamı yere çevirip ayaklanmam gerektiğini fark ettim ellerimdeki çamura rağmen bana destek olmak için elini uzattığında tereddüt ettim bunu anlamış gibi -Çamurdan iğrenecek olsam burda ne işim var asker Sessizce bana uzattığı eli tutup ayağa kalktığımda omuzunun arkasından gelen babama baktım. -Asker !! Karşımdaki asker babamın sert sesini işitince hızla önüne dönüp esas duruşa geçti. -Yeni gelen bölükteki askerlerden misin asker -Evet asteğmenim -Adın ne senin ! -Aslan akın barutcu emret asteğmenim ...

Bazı dosyalar kapanmaz. Sadece susturulur. Ve bazı isimler... unutulmaz. Unutturulur. Yedi yıl önce kaybolan bir kız çocuğunun ardında ne bir iz kaldı ne de resmi kayıtlara geçen bir son. Sanki hiç var olmamış gibi silindi. Ama bazı kayıplar, yoklukla değil... geride bıraktıklarıyla yaşar. Yüzbaşı Yağız Alp Türkyılmaz bunu biliyor. Çünkü o gece yalnızca kardeşini kaybetmedi. Bir sesi, bir bakışı, bir ihtimali değil... gerçeğin kendisini kaybetti. O günden sonra konuşmadı. Sormadı. Sadece bekledi. Ve beklemek, zamanla bir cezaya dönüştü. Herkes onun sertleştiğini söyledi. Kimse nedenini anlamadı. Hakkari'ye atanan Savcı Hazan Soyer ise anlamak için gelmedi. O, bulmak için geldi. Ama bazı şeyler bulunmak istemez. Özellikle de yıllardır karanlıkta saklananlar. Bir dosya açıldı. Toz kalktı. Ve gömülü olan ilk kez nefes aldı. Bu bir kayıp hikâyesi değil. Bu, kaybolanın geri dönmeye karar verdiği anın hikâyesi. Ama her dönüş... kurtuluş değildir. Bazıları sadece başlangıçtır. Ve bazı başlangıçlar, sonlardan daha karanlıktır.

.

"Burası benim hukukumdıve benim hukukumda intikamda vardı!"

Henüz 20 yaşındayken eğtim almak için gittiğiniz ülkedeki tanıştığınız kişiyi seneler sonra tanıyabilir misiniz?

onca yıl tek yaşayıp her şey aynı anda olması ayrı bi şey

Onu gördüğümde hissettim kalbimi .Yıllar sonra yine aynı duygu başa sararsa peki ?

Alya, abisi tarafından askeriyede düzenlenen yemeğe davet edilir. Alya oraya gittiğinde bir asker ile tartışır. fakat o adamla, cama nefes almak için çıktığında bile karşılaşacağından habersizdir...

-Benim gördüğüm acıları o küçük çocukların yaşamasına izin vermeyeceğim Ne olursa olsun Hayat felsefem buydu Alp ben kimseye aşık olmadım benim kimseye güvenip yok kusura bakma +Pare lütfen bana güven benden sana zarar asla gelmez lütfen ben sana aşık oldum -olmaz Alp ben kötüyüm sen ise benden daha iyisin ben bir suçlu sen ise bir polissin imkansız bu

I am Josh Asker. AKA the chairwomans son. I am a CHERUB and I work for the government. In short, I'm a spy

"Yazgının İzinde", bir kutunun içinde saklı kalan geçmişle yüzleşen bir kızın hikâyesini anlatıyor. Geceyle sırdaş, sessizlikle dost olan bu yolculuk; kayıplarla, unutulmuş anılarla ve beklenmedik karşılaşmalarla örülü. Her satır, insanın kendi yazgısıyla olan çatışmasına bir pencere aralıyor. Kimi zaman bir asker mektubuyla, kimi zaman bir çocuğun gözyaşıyla yankılanıyor satırlar. Bu kitap, sadece bir hikâye değil; aynı zamanda bir yüzleşme, bir bekleyiş, bir yeniden doğuş anlatısı. Kalbine dokunan cümlelerde belki de kendinden izler bulacaksın.