Distopía Stories

"Bu şehirde aşk, en ağır suçtu." Hisslerin "biyolojik bir hata" olarak görüldüğü, kalbi normalden hızlı atanların "arıza" koduyla sistemden silindiği buz gibi bir dünya... Duyguların yasaklandığı bu rəngsiz düzende herkes birer robot gibi yaşamaya mahkumdu. Ben Mira; sistemin kusursuz, sessiz ve itaatkar bir vatandaşı olmaya çalışırken, onunla tanıştım: Alaz. Bilgeliğin ve mantığın bittiği yerde, o karanlık tünellerde ellerimiz birbirine uzandı. Bileklerimizdeki sensörler kıpkırmızı yanıp bize "ölüm" diye haykırırken, biz imkansızı seçtik. Dokunmanın yasak olduğu bir dünyada ruhlarımızı birbirine bağladık. Şimdi sistem peşimizde, sensörler nabzımızı avlıyor. Kaçacak yerimiz yok ama teslim olmaya da niyetimiz yok. Çünkü bu kabus şehirde tek gerçek şey, bizim yasak nabzımız. Soru şu: Nabzın seni ele vermeden ne kadar uzağa kaçabilirsin?

Post-war magical Britain increasingly resembles a state of strict control. Voldemort may be defeated and good may have formally prevailed, but the fear hasn't gone anywhere. Traces of former Death Eaters surface more and more often, and the Ministry maintains order by tightening its grip. Morgana has nothing to do with this world. She came to London only to honor the memory of her parents - and never expected that after a loud evening at a bar she would wake up on a train full of children, heading somewhere that is not so easy to return from.

Ryder. Snarky, sarcastic, a rebel. Ryder Owes lives in a horrible place, filled with hunger, death, and discrimination. She wants to escape and be part of the real world and what lies ahead for her. All of that changes when a strange girl comes to the ghost town known as her home. The raven haired girl is intriguing, intelligent, and is ready to kill. But will it be too late for Ryder to escape? Will her new friend help her? Or kill her? Pace A Killer, that’s Pace’s definition it’s what she’s called by anyone that knows her. She knows no mercy or compassion, no love or any emotion but sadness. When Pace is sent to a destitute town for her next target she meets someone she never intended too, a sarcastic girl who’s grown up in unimaginable horrors. What happens when they start to piece things together? Can they escape from both their cages?

In Kalinaw, everyone is controlled. Controlled by electronic chips. Chips controlled by the government. What would happen if you were the only one you know without the chip? What would happen to you living around people with no humanity? What would happen if you try to scape? What would happen if they find out?

3 años después de la traición de los Sentinelas, el Escuadrón Delta continua con sus funciones y a su vez, Aurora continua siendo la Cabo orgullosa de pertenecer a la institución militar mas grande del estado. Pero eso estaría a punto de cambiar...

A short story about bravery. Something happened to me when I woke up. I got a spark of the good life, a glimpse of the light. But, I was never meant to have a good life, was I? *this book does take place in the same universe as 'Lili: Mari's Story', but Mari is not the same person from that short story.* © 2017 TAY_KAT

The clouds didn't move, they stayed put like the earth suddenly stopped spinning, but mama tells me it's always spinning, the earth, it's always spinning. just not today.

Trama principal Dioses que fueron creados a través del big bang conocido como los eternos dentro del gran vasto universo que estos mismos tienen una disputa sobre su control y mandato después de explorar el enorme universo durante 1 milenio, eso causo el inicio de la caída universal, se dividieron del enorme universo teniendo el poder de imperios extremadamente grandes, causando guerras sin parar y seres de extremada fuerza, creando legiones, traiciones, genocidio, dictaduras etc. una lucha sin fin que no solo habrá pelea de dioses, sino que habrá traiciones hacia los mismos dioses por seres ultra- desarrollados que se dio en un todo contra todos por todo el universo.

Two 15-year-olds face persecution because they were born with the ability to morph.

A series of short stories about some kids with superpowers and stuff, and how that affects their everyday lives. The stories start for them in lockdown, but for, shall we say, different reasons than us. Hope you enjoy and please let me know your thoughts or if you have any suggestions!

Hayatını krallığına adayan aralyn ve değişimi.yalanlar ortaya çıkacak .

In this futuristic, underwater, distopian society, a group of friends start a rebellion. Will the current drug addictions and common suicides overtake the group in their efforts to take down the government? Will Jenica be able to have what it takes to be apart of the group? Or will she too succumb to the government and the drugs?

Bu evren, Gaius Julius Caesar'ın o savaşta sayısız kabileyi kaybettiği, yanında kimsenin kalmadığı, yalnızlık ve ağır depresyon ile kendini ormanının içinde bir kulübeye kapattığı farklı bir boyut. Orse; güneşin küskün olduğü, yağmurun ülkeyi esir ettiği, karların diz boyuna geldiği, askeriyelerin akademiye dönüştürüldüğü, ülkenin her şehir de yer alan akademilerin başında olan kişilerden oluşan bir kurulla yönetildiği o evren. 𓂀 İhanetin izini unutma. Acının gölgesini gözden kaçırma. Ölüm son durağın bunu hatırla. Ve bil ki, bütün bir ömür heba oldu yolunda. Sırf sen hebayı veba etme diye. Son olacak olsa bile. Veba, demans'a denk gelesiye.

Here's a short story that will end quick enough so that you won't cry but, will last long enough so that you have something to do all rights resevered for RavagingRonnie

Un día cualquiera, al llegar a su universidad, Danim sufre un terrible dolor de cabeza que lo deja en un extraño coma que los doctores no pueden diagnosticar, y mientras su cuerpo se deteriora en nuestro mundo, su mente ha viajado a un tétrico y violento lugar, donde tendrá que hacer lo que haga falta para volver a su vida, o más importante que eso... sobrevivir.

In a world where beauty is power, being ugly is looked down upon. But that's exactly what Lara is.

A guerra nos fez frios. Talvez pela rapidez com que os eventos catastróficos se empilham, assim como os corpos. Não nos deixando respirar, pouco menos sentir. Talvez porque sentimos tanto que nossos nervos não mais suportam, o limiar da dor se extrapola e quando caímos, não fazemos ideia do porquê.

Tanrılar terk etti. Adalet sustu. Miraza'da yaşayan herkes ya köle, ya da gölgede saklanan birer hayal. Ama bir göz var... her şeyi hatırlayan, bekleyen, izleyen. Ve belki de... seni uyandıracak olan.