Duygusal Stories

Have you ever had a moment where you said "I wish"? Could it be that moment actually saved you from the biggest disaster? Maybe the one you couldn't be with would have ruined you... And maybe that tear was a sign of a miracle. This piece tells how regrets can actually turn into salvation. Read it once... maybe your own "I wish" will no longer feel like a burden.

Caddenin yanından araya doğru giren sokakta bir kapının önünde; hardal sarsıyla kahverengi arası bir montu olan, siyah pantolonlu siyah denecek koyulukta saçları, kısa denebilecek düzeyde sakalları ve onu bu mükemmelliğe yakışır şekilde tamamlayan bıyıklarıyla bir adam duruyordu. Vay be dedirten türden bir adam... Hikayemizin başlangıcı tam da o gün olmuştu. Ama ben bunu aylar sonra anlayacaktım. Sevmek kapılmak, kaptırmaktı belki ama bu sefer dozunu çokça aştı... Bunca şiir için insanın böyle yanması lazımmış...

Güneş aşık olur Ay'a ve ona ışığını verir. Ancak Ay bencilliği ve kıskançlığı yüzünden Güneş'e ihanet eder. Ay Karanlığa Güneş'in sırlarını ve ışığını satar. Karanlık artık Güneş'in sırlarını biliyordur ve Güneş'e savaş açar. Yıllardır Güneş'in tarafında olan Tanrı da artık taraf değiştirmiş Karanlığın tarafına geçmiştir. Karanlığın tarafına geçen Tanrı da Karanlık için bir savaşçı yaratır. Güneş tek başına savaşırken bir yandan da aşk acısı çekiyordur. Ay pişmanlık duymaya başlamıştır ancak iş işten geçmiştir...

النسخة التركية من روايتي

Esin, annesinin ölümünden kalan derin boşlukla; Umut, kaybettiği hayatın sessizliğiyle baş etmeye çalışırken yolları kesişir. Zor zamanlarda kurulan bağlar, en derin yaraları gerçekten iyileştirebilir mi? Bu, kayıpların gölgesinde ilerleyen; kırılganlıkla cesaretin iç içe geçtiği bir yolculuğun hikâyesi. Her adımda geçmişin izleriyle yüzleşen iki yalnız ruh, geleceğe dair yeni anlamlar arar. Ve bu yol, nerede biteceği bilinmeyen, yaşanacaklarla şekillenen bir serüvendir. Yıkılmış hayatların içinde hâlâ ışık arayanlar için... Bu hikâye, senin hikâyen olabilir.

Hayatımız o kadar garip ki... Önceden küçük gördüğümüz veya önemsemediğimiz şeyler, zaman geçtikçe hayatımızın merkezine yerleşebiliyor. Korktuğumuz veya kaçtığımız tüm yaralar, yüzleşmemiz gereken en önemli dostlarımız hâline gelebiliyor. Çünkü zaman geçtikçe geride bıraktığımız enkazlar, kaldırılmayı bekliyor. Ancak o enkazlar, bazıları için bir umutken, bazıları için de umutların tükendiği son yer olabiliyor.

"Aşk Rüzgarı" adlı hikaye, 80'li yıllarda geçen romantik bir drama olarak tanımlanabilir. Hikaye, zengin bir ailenin oğlu olan Oktay ile kafe çalışanı Gamze arasındaki beklenmedik bir aşkı merkezine alır. Oktay'ın lüks ve ayrıcalıklı dünyası ile Gamze'nin mücadeleci sokak hayatı arasında köprü kuran bu hikaye, aşkın sınırları ve engelleri aşabilme gücünü vurgular. Oktay ve Gamze'nin karşılaştığı toplumsal ve ailesel baskılar, onların aşklarını test ederken, onların tutkulu bir şekilde birbirlerine sarılma ve hayallerini gerçekleştirme çabalarını anlatır. "Aşk Rüzgarı" hikayesi, aşkın gücünü, cesaretini ve kararlılığını ön plana çıkarırken, aynı zamanda 80'li yılların İstanbul'unun atmosferini ve kültürel dokusunu da yansıtır. Bu hikaye, izleyicilere duygusal bir yolculuk sunarken, aşkın her türlü zorluğun üstesinden gelebileceğine dair umut verici bir mesajı işler.

Ben hayatımı zorlaştırıyordum. Hayır kimseye ihtiyacım yoktu. Yıkıldığımda kalkmasını bilirdim. "O" öğretmişti bana, küçüklüğümün anlamı, sadece 4 senede olsa hayatımı güzelleştiren adam. Belki ikimizde sağ çıkamazdık bu savaştan ama birimizin yaşayacağı kesindi. Birbirimizle uyumlu muyduk? Yoksa ateşle barut muyduk?

Bir insan. Bir vampir. Bir siren. Bir kehanet, yok olmuş ırklar ve affedilemeyen bir günah...

Derin, sessiz bir kadındı. Ama o sessizliğin içinde fırtınalar saklıydı. İnsanlar onu soğuk sanırdı, oysa sadece yorgundu. Çok şey görmüş, çok şey susmuştu. Zamanla içinde duvarlar ördü. O duvarların ardında koca bir dünya vardı: yaralar, hayaller, kırık umutlar... Ama o, her sabah aynı şekilde kalktı, saçlarını topladı, kahvesini içti, işe gitti. Çünkü hayatın devam etmesi gerekiyordu. Bir gün, birinin ona "Sen çok güçlü birisin" dediğini duydu. Gülümsedi ama içinden şunu geçirdi: > "Güçlü değilim aslında, sadece mecburum." Yine de o mecburiyet, onu ayakta tuttu. Kırılmıştı, evet - ama parçalarını toplamayı bildi. Artık eski Derin değildi; daha sessiz, daha derin, daha gerçekti. Ve sonunda şunu anladı: > "Güçlü olmak, yara almamak değil; her şeye rağmen hâlâ insan kalabilmekmiş."

Reklamını yapmak istediğiniz kitapları mesaj olarak göndermeniz yeterli. Kitap hakkında yazılacak yazılar size aittir. Herhangi bir ön koşul yoktur. +18 içerikli kitaplar yayınlanmayacaktır.

hayat ne kadar zor olursa olsun güçlüklerin üstesinden gelmemizi sağlar herkesin hayat hikayesi baya farklı olan bir hayat hikayesini ele alıcaz .