elif_wakabayashi
Nilhan kapıyı açmadan önce Tarık'a doğru döndü. Yanaklarına hafif bir kırmızılık yayılmıştı. Bir anda cesaretini topladı, yanağına yumuşacık bir öpücük kondurdu.
Tarık, öpücüğün sıcaklığını yüzünde hissederken, "Bu gece için teşekkür ederim." dedi Nilhan fısıldayarak.
Tam inmek üzereyken, evin kapısı açıldı. Nilhan'ın abisi, Abdülkerim, kapının önünde belirdi. Kollarını göğsünde kavuşturmuş, kaşları hafif çatılmıştı. Tarık, oturduğu yerde panikle dikeldi.
Abdülkerim gözlerini kısıp Tarık'a baktı, sonra Nilhan'a seslendi.
"Hadi Nilhan! Hızlı in biraz arabadan!"