Gerilim Stories

Doğa ile iç içe olmak için ormanın derinliklerine taşınıp ürpertici olaylar yaşayan birinin hikayesini okuyacaksınız...

"Benim gibi bir beceriksizi ne yapacaklardı?" Ayaz Sayer için hayat o yangında bitmişti. İhanetle diz çöktürülmüş, her şeyi elinden alınmış bir adamın artık kaybedecek hiçbir şeyi yoktu. Ta ki o gizemli siyah araba önünde durana kadar. O gece bir anlaşma yapıldı. Bir adam ruhunu teslim etti, bir kadın ise ona intikamı vaat etti. İsimler silindi, geçmiş yakıldı. Karanlığın kollarında yeniden doğan bir adam ve sırlarını siyah bir pelerin gibi kuşanan bir kadın. Onlar artık sadece birbirlerine değil, Geceye Emanet.

Bu hikaye Edgar Allan Poe'nun Gammaz Yürek adlı hikayesinden uyarlanmış, aynı zamanda benim tarafımdan kısa filmi çekilmiştir. KONU Bazı sesler dışarıdan gelmez. Duvarlardan değil, insanın kendi içinden yükselir. Derin için her şey bir oda ile başladı. Paylaşılan bir alan, paylaşılamayan bir sessizlik. Ve geceleri sönmeyen kırmızı bir ışık. Zamanla bakışlar anlam kazandı. Hareketler tehdit gibi algılandı. Gerçek, yavaş yavaş şekil değiştirdi. İki genç kadın, aynı odada ama farklı gerçekliklerde yaşamaya başladı. Biri izlediğini sandı. Diğeri izlendiğini asla fark etmedi. Kalp atışları hızlandıkça düşünceler bozuldu. Sessizlik ağırlaştı. Ve suç, henüz işlenmeden önce zihinde defalarca tekrarlandı. Kalp Atışı, takıntının nasıl bir göze dönüştüğünü, vicdanın nasıl susturulmaya çalışıldığını ve insanın kendi zihninde nasıl kaybolduğunu anlatan karanlık bir psikolojik gerilim. Çünkü bazı suçlar işlendikten sonra değil, düşünülmeye başlandığı anda geri dönülmez olur.

İstenmediğimizi anladığımız o an..

Rananın "Deli" arkadaşı kandırır. Peki, devamında ne olacak??

Beyin unuturdu. Bir şeyi hafızasından tamamen siler, onu hiç yaşanmamış sayardı. Ama kalp unutmaz, hatırlardı. Unutamazdı, yapılan küçücük bir iyiliği, dudaklarında gülümseme oluşturan bir olayı ve en çok da ruhuna dokunan değerli bir kişiyi. Kalp unutmayı çalışır, görmezden gelir kendini kandırdı. Ama hissederdi, tanıdık bir dokunuşu, bir kokuyu veya bir bakışı. İşte kalp ve beynin savaşı burada başlardı. Kimin kazanacağı hiçbir zaman bilinmezdi. Onların hikayeside tam bu noktada başlamıştı. Birbirine sevgi ve bağlılık ile bağlı olan iki ruh vardı. Bu tutkulu ve aşk dolu bedenler en uzak notaların en uyumlu nağmeleriydi. Biri hatırlamayı seçmiş diğeri unutmaya zorlanmıştı. Ama ikisininde kaderleri birbirine mühürlüydü. Akıl unutsa bile kalp hissederdi.

Kitabın şarkısı, Unlike Pluto - Everything Black Karanlığın Derinlerinde Gölgeler gerçeği saklayabilir, ama geçmişin hesaplarını asla... Koridorlar. Adını duyduğunuzda bile tüylerinizi ürpertecek bir yer. Bu sokaklarda güvenmek, sırtınıza bir bıçak saplanmasını beklemekle aynı şey. Burada herkesin bir sırrı var; bazıları saklanır, bazıları ise kanla yazılır. Bu yerin karanlığında bir düzen var, ama bu düzen yalnızca kaosun kurallarını bilenlere hizmet eder. Hayatta kalmak için sert olmak yetmez; zeki, hızlı ve her daim bir adım önde olmalısınız. Çünkü bu sokaklar size yalnızca iki seçenek sunar: Ya gölgelerin bir parçası olursunuz ya da onlara kurban. "Karanlığın Derinlerinde" - İhanet, güç ve hayatta kalma üzerine karanlık bir hikâye.

"bu okul bilindiği gibi bir okul değildir. aksi takdirde kimse burayı anlayamaz. Bazı öğrenciler bu olayları bulmaya çalışsalarda, bulamazlar. ama bunu çözecek tek bir kişi vardı; Darya Volkova".

Yaklaşık olarak 1,5aydır yazıyordum tek tek atacağıma hepsini birden attım 10 bölümü tamamladım en uzun bölüm son bölüm umarım beğenirsiniz😝 Altta konusu var Eski özel kuvvetler ajanı Elara, çalınan bir nükleer enerji hücresini geri almak için tehlikeli bir suç örgütüne sızar. Yağmurlu şehir sokaklarından gizli laboratuvarlara uzanan bu aksiyon dolu macerada, Elara yalnızca düşmanlarla değil, kendi duygularıyla da yüzleşir.

Bazı hikâyeler aşkı anlatmaz. Bazıları ölümü de anlatmaz. Bazıları sadece kaderin, yanlış insanlara bıraktığı çocukları anlatır. Bu bir dönüş hikâyesi değildir. Bu, bedeli çoktan ödenmiş bir günahın, evlatlara kesilen faturasının hikâyesidir. Çünkü bu hikâyede kimse masum değildir. Sadece bazıları daha geç öğrenir. Bizim hikâyemizde babaların günahlarının bedelini evlatları öder.

ÇEREZLİK KİTAP ❗️ ••• 0573*: Bak ciddiyim laf atmaktan yorulmadın mı sen? Adea: Sen de bana yazmaktan sıkılmadın mı? Adea: Gurursuz musun amk? Adea: Sana o kadar şey söyledim bir siktirip gidemedin. ••• ~ Tüm hakları saklıdır ~ Kapak tasarımı: @kumsaatindekiakrep ~ Texting ~ Küfür içerir ~ Meyve serisi 8 ~ Tek başına okunabilir ••• Başlangıç tarihi:『25.01.2026』 Tamamlandığı tarih:『xx.xx.xxxx』

Darsel ailesi, beşiz çocuklarından birinin tehlikeli bir lanetle doğduğunu öğrendiğinde, onu herkesten saklamaya kalkar. Ancak hiçbir sır sonsuza dek sürmez. Yalnızca bir gecede Tanrının laneti büyük bir yıkıma sebep olur. Masallarda hiçbir zaman öcüler kazanmaz. Bu hikaye, mutlu sonla biten masalların iç yüzü... 🍎🍎🍎 Bu kitabın tüm hakları saklıdır. İzinsiz çoğaltılması, paylaşılması veya herhangi bir şekilde kopyalanması durumunda yasal işlemler uygulanacaktır!!!

Tek Bölümlük Hikayeler

Onun dünyasında her şeyin bir fiyatı vardı, Elif'in gururu hariç. Bir tarafta yeraltı dünyasının kurallarını yazan, buzdan bir kalbe sahip Baran... Diğer tarafta, hayatı kitaplar ve hayallerden ibaret olan ama iradesi çelikten daha sert Elif. Gece yarısı sessiz bir kafede kesişen yolları, onları zırhlı araçların ve kanlı hesaplaşmaların ortasına fırlatır. Baran onu korumaya yeminliyken, Elif bu "altın kafesi" reddediyor. "Can borcu" ile "özgürlük" arasındaki o ince çizgide, iki inatçı ruhun savaşı başlıyor. Elif, Gölge'nin karanlığında kay mı olacak, yoksa o karanlığı kendi kurallarıyla mı aydınlatacak?

Gerçek aşk, en karanlık büyülerin gölgesinde bile parlayan bir ışık gibi yolunu bulur; büyücülük dünyasının en karanlık günlerinde bile. "Benim düşmanım senin aşkınsa ben neyi kazanacağım,Evans?" -James Fleamont Potter ☆ ☆ ☆ ☆ ☆ Kurgum hem Jily hem de Çapulcuları anlatıyor,alışılmışlıktan biraz daha farklı ☆ ☆ ☆ ☆ ☆ Marauders/Hp fandom

Ben Melina Nova, Bu satırları yazarken belki de hak etmediğim şeyleri yaşadığımın hala farkında değilsiniz. Dün bir şeyler yaşandı ve gerçekti. Vücudumdaki izler, hafızamdaki taze anılar bunun kanıtları ama kimse inanmıyor. Onlara göre ben bir deliyim ve burda tedavi olmalıyım. Ama sen beni anlarsın, hikayeyi birde benim dilimden dinle. Soran olursa da dün hiç yaşanmadı... 𝓜𝓝𝓟 ✧₊⁺🕯⋆.˚ 𐙚⋆ Arkadaşının zamansız ve ani ölümü sebepsiz bir şekilde üzerine kalan Melina, kasabaya yeni gelen savcıyla birlikte bu dosyayı incelerken garip kimseye açıklayamadığı şeyler yaşar. Ancak ertesi sabah uyandığında dünya aynı tenposuyla akıyordu. Sanki dün hiç yaşanmamış gibi...

O kazınan kanla sarılır boynuna gece. Öyle bir gece ki sahipsiz ve kahramansız kalırsın. İşte o zaman parmağına bir yüzük takar, Geçmeyecek izlerini nefret ettiklerinle kapatırsın. "Günün sonunda dönüp dolaşıp geleceğimiz yer," derken parmağımdaki alyansa dokundu. "Evimiz." Ve evin sen olduğunu söyleyecek o dudaklar. Kelimeleri tanı ve kalbine kazı. Kurtulma. Bırak kendini. Yine de kaptırma. Adını üfle senden seni çalanlara. Günü geldiğinde fısıltını, her zerresine kadar onlara hatırlatacaksın. "Araf yok Alyeska." derken boynuma çıktı dudakları. "İhtimaller yok." bir daha fısıltı. "Sadece sen varsın." İlk acıyı sonra uğruna savaşılan aşkı tadacaksın.

Geçmişimle aramda garip bir boşluk var. Ne tam bir sessizlik ne de net bir hatıra. Sanki bir şey olmuş ama bana anlatılmamış. İçimde sürekli taşınan bir suç var; neye ait olduğunu bilmediğim, ama bana yakıştığını hissettiğim bir suç. Geceleri uyandıran korkunun adı yok, gündüzleri içime çöken ağırlığın sebebi yok. Yine de hepsi bana ait gibi duruyor. Aynaya baktığımda tanıdık bir yüz görüyorum ama tanıdık olan ben değilim. Birinin beni benden önce tanıdığı hissi var içimde. Sesini hatırlıyorum. Tonunu, duraksamasını, adımı söylerken yaptığı o küçük hatayı. Belki de bu yüzden hiçbir şeyden emin olamıyorum. Çünkü adımı yanlış söyledi. Hatırladığım her şey onun sesiydi.

Dikkat!: bu hikaye +18 ve benzeri unsurlar içermektedir. "İnsan büyük acılara değil, kalbinde biriken çakıl taşlarına yenilir." ... Bazı insanlar bekler. Bazıları uçup uzaklaşır, bazıları olduğu yerde kalır. Kumsal Parsal, insanların kendilerine söyledikleri yalanları dinleyerek yaşamayı seçmiş bir psikiyatristtir. Tunaç Karaulu ise yıllar boyunca gökyüzünde kalmış, yerde kalan bir duyguyu ardında sürüklemiştir. Bu hikâye; aşk sandığımız şeylerle, gerçekten sevmeyi öğrendiğimiz anlar arasındaki mesafeyi anlatır. Karşılıksızlığın alışkanlığa, bekleyişin yanılgıya dönüştüğü yerde başlayan sessiz bir yüzleşmedir. Çakıl Taşları, büyük acılardan değil; fark edilmeden biriken küçük duygulardan, insanın kalbinde taşıdığını sandığı ama aslında taşıdığı için yorulduğu şeylerden söz eder. Çünkü insanı en çok yaralayan, bazen yalnızca kalpte biriken çakıl taşlarıdır.

Karen billy'nin ikizi max'in ise üvey ablası.Bir gün max karen'den zor bir şey ister