Gizem Stories

Nefes nefese üstümdeki çamura baktım, ardından kafamı hafifçe kaldırıp tam da ayaklarının dibinde dizlerimin üstünde kaldığım siyah botlarının altı çamurdan dolayı batmış olan askere baktım. -Güzel, on beş dakika elli bir saniye bravo asker, hangi bölüktensin ? Asker mi ? Asteğmenin kızı olduğumu bilmiyormuydu ? Siması oldukça yabancıydı Kafamı yere çevirip ayaklanmam gerektiğini fark ettim ellerimdeki çamura rağmen bana destek olmak için elini uzattığında tereddüt ettim bunu anlamış gibi -Çamurdan iğrenecek olsam burda ne işim var asker Sessizce bana uzattığı eli tutup ayağa kalktığımda omuzunun arkasından gelen babama baktım. -Asker !! Karşımdaki asker babamın sert sesini işitince hızla önüne dönüp esas duruşa geçti. -Yeni gelen bölükteki askerlerden misin asker -Evet asteğmenim -Adın ne senin ! -Aslan akın barutcu emret asteğmenim ...

Tüm muhteşem hikayeler iki şekilde başlar. Ya bi' insan bir yolculuğa çıkar ya da şehire bir yabancı gelir. Öyle demişti değil mi yazar? Öyle değildi. En azından bizim hikayemiz öyle değildi. Bizim hikayemizde şehire gelen yabancı yok ya da yolculuğa çıkan biri de yok. İkimiz de aynı şehirdeydik. Ara ara birbirimizin isimlerini başkalarından duyuyorduk. Farkında olmadan ise aynı yerde oluyorduk ama gözlerimiz birbirine değmiyor, birbirimizle konuşmuyorduk. Kader ağlarını işte o zaman örmeye başlamıştı. Bizim hikayemiz mektuplarla başladı. Benim Demirhan'a yazdığım ve onu hayatta tutacak mektuplarla. Kim bilir, böyle başlayan bu hikayede ikimiz de mutlu olurduk. Belki mutlu bir hikayemiz olur... Ya da olmazdı...

Herkesin içinde bir zaman yolculuğu hikayesi vardır. Bu da benim çalakalem bir hikayem. Uzun uzun kitaplaştırmaktansa böyle hikaye olarak yazdım. Nasıl karşılanacağını merak ediyorum bu modelin çünkü :))

Kimi avladığını bilmeyen avcı, sadece bir başkasının silahıdır. Dünya yıllar önce çöktü. Geriye kalanlar ya kurallara boyun eğdi ya da vahşiye dönüştü. Kovan hayatta kalmanın bedelinin ağır olduğu bir sığınaktı bizim için. Bulunup riske girmemek için gerekirse insan harcamaktan çekinmediler. Sistem, geri kalan herkesi gözden çıkarabilirdi. Ancak sonsuza dek saklanabilmeyi beceremedik. Kendi sonumuzu kendimiz yazdık. Yeryüzündekiler ensemize çöktü. Düşmanı öldürmek kolaydı. Ama ona güvenmemek... Her zaman mümkün değildi. "Onları gördün mü?" diye sordum. "Göremezsin..." Maya bakışlarını kaçırdı. "Sadece geride bıraktıklarını görürsün."

Herkesin bir sırrı vardı. Kimisi bunu gülümseyerek saklıyordu. Kimisi ise bir maskenin arkasında... Peki ya en büyük sır, hiç tanımadığın kişinin gözlerinde saklıysa?

Beş yıl önce, ardında sadece enkaz bırakan o karanlık gecede kaderleri birbirine bağlandı. Biri kendi adaletini elleriyle dağıtmaya ant içmiş acımasız bir adam, diğeri ise doğrulukla direnen kırılgan bir kadın. Kurallarını adamın koyduğu bu tehlikeli oyunda, nefret yerini vicdanın sarsıcı sızılarına bırakırken asıl düşman en güvenli zannettikleri gölgelerin içinden çıkacaktır. Sisin ardındaki büyük sırla yüzleşmeye hazır mısınız? Not❗️ Bu kurgu yetişkin kitleye yöneliktir. İçeriğinde argo, şiddet unsurları ve yetişkin sahneler (+18) barındırmaktadır. Okurken bu durumları göz önünde bulundurmanız rica olunur.

Bittiği yerde başlayanlara... Çünkü her şeye rağmen, 'Her şeyin bir başlangıcı vardır.' Kendi küllerinden doğan tüm kadınlara ithafen. Bir masanın üzerine bırakılan küçük bir not, bir hayatın tüm narsist karanlığını dağıtabilir mi? Verda, kendi tan vaktine yürürken arkasında sadece gül kokulu sessizlikler bırakıyordu.

Volkov Hastanesi'nde hayatlar kurtarılır. Ama bazı hayatlar, kurtarılmaktan daha karmaşıktır. Denis, geçmişinden kaçıp yeniden başladığını sanırken aslında daha büyük bir çatışmanın içine döner. Mira, insanların zihnini çözmeye çalışırken kendi duygularında kaybolur. Boris, hastanenin kontrolünü elinde tutmaya çalışırken her kararın bir bedeli olduğunu öğrenir. Lena, cerrahide yükselmek için savaşırken kendi sınırlarını zorlar. Artem, dosyaların arasında saklanan gerçeklere yaklaşır. Asena ise yeni başladığı bu dünyada hayatta kalmaya çalışırken kim olduğunu yeniden keşfeder. Altı hayat. Tek hastane. Ve kimsenin tam olarak bilmediği bir sır. Volkov Hastanesi'nde hiçbir şey tesadüf değildir. Ve bazı bağlar... koparıldığında geri dönmez.

Yuhla: Kopan Bağlar Yuhla gezegeninin sekiz varisi, bir gecede her şeylerini kaybetti. Anne ve babaları öldürüldü, güçlerini bağlayan kadim kolyeleri söküldü ve her biri evrenin farklı köşelerine birer ganimet olarak satıldı. On yıl boyunca birbirlerini ölü sanan bu sekiz kardeş, şimdi paslı zincirlerini kırmak zorunda. Kehanet net: Sekiz parça birleşmezse, Yuhla asla uyanmayacak.

Çocukluklarından beri birlikte büyüyen iki en yakın arkadaş... Peki ya dostluklarının arasına aşk girerse? Lise yıllarında geçen bu hikâyede yalnızca ana karakterlerin değil, herkesin anlatacak bir hikâyesi var. Eğer sıcak, samimi ve gençlik dolu bir hikâye okumak istiyorsanız, bu kitaba bir şans verebilirsiniz.

Bir dağ, bir sır, kayıp askerler ve imkânsız bir aşk... Çünkü bazen dağın altında askerler değil, gerçekler gömülüdür.

Welcome to Kanaria Island-a magical continent created by an ancient energy anomaly that has remained hidden for centuries and can bend time and space. Discovered by chance in the depths of the Indian Ocean, this island is not merely a piece of land; it is a living, ever-changing mythological labyrinth. Beneath its surface lies a rippling frequency capable of splitting reality into an infinite number of parallel universes. When the frequency becomes unstable, the island emerges on Earth, and a child named Wisterya becomes a system glitch, involuntarily jumping between these dimensions. But she is not alone. A systematic architect of chaos, a "Shadow," begins to track her across the multiverse. Each universe she jumps into is a fractured timeline, driven to chaos by misrule and standing on the brink of collapse. While the island's lush valleys, precious resources, and sacred relics are being destroyed by deceptive schemes, its unique bio-forests and peoples are being exploited by the high-tech Western World, which preys on their beliefs. To prevent her country's total DECAY, Wisterya must use the experiences she gains from the universes to which fate has sent her, and unravel the island's greatest legend and mystery before the timelines merge into a single, final, and irreversible anomaly. "When reality itself is a programmed illusion, which universe will you choose to believe in?" 💠 ─── ❖ ─── 🌀 ─── ❖ ─── 💠 "𝒽𝒶𝓋𝑒 𝓎𝑜𝓊 𝓉𝓇𝓊𝓁𝓎 𝒶𝓌𝒶𝓀𝑒𝓃𝑒𝒹, 𝑜𝓇 𝒾𝓈 𝓉𝒽𝒾𝓈 𝒿𝓊𝓈𝓉 𝓉𝒽𝑒 𝒷𝑒𝑔𝒾𝓃𝓃𝒾𝓃𝑔 𝑜𝒻 𝒶 𝓃𝑒𝓌 𝒹𝓇𝑒𝒶𝓂?" 💠 ─── ❖ ─── 🌀 ─── ❖ ─── 💠 🌍 Dual Language Edition: This story is published in both English and Turkish. 📖 Structure: Chapters alternate between EN and TR version

"Bazı cümleler söylenmez, sadece içinde çoğalır." Yazdığı hikâyelerde sürekli yanlış yerlere nokta koyan genç yazar Aysun Tunca, bir gün noktaları tamamen kullanmayı bırakır. Ancak her sabah uyandığında yazılarında doğru yerlere yerleştirilmiş mavi noktalar bulmaya başlar. Birisi geceleri onun evine giriyor, yazılarını okuyor ve cümlelerini düzeltiyordur. Şüpheleri giderek büyürken hayatına gizemli bir adam olan Baybars Bozan girer. Aysun, peşindeki kişinin kim olduğunu çözmeye çalışırken kendini tehlikeli bir oyunun içinde bulur. Yanlış atılan bir nokta, bazen bir ömrü değiştirir.

Yiğit her gece aynı dünyaya gidiyordu. Bir rüya sandığı şey, yavaş yavaş gerçeğe dönüşmeye başladı. Nehir'in varlığı ise her şeyi daha da karmaşık hale getirdi. Lucid - uyanmak her zaman "gerçek dünyaya" doğru olmaz.

"Ben senin Tanrı'nım..." Bu ışıktan varlık, benim Tanrı'm mı? O zaman neden beni bu durumdan kurtarmıyor? "Neden peki beni unutmaktan kurtarmıyorsun?" "Çünkü... Özgür değiliz. Ne sen ne de ben. O kadar güçlü değiliz. Ölümsüz değiliz. İnsanız. Ama bir gün sen yok olacaksın ve bu benim özgürlüğüm olacak." "Nasıl? Yok olmak mı?" "Evet, benim döngümü sen döndüreceksin ve ben... Kurtulacağım."

"Ben dünyadan kaçmak istemiştim, kendimi kaybetmek değil." Yirmi bir yaşındaki Vera, Güzel Sanatlar Fakültesi'nin mat griliğinden ve insanların katlanılmaz gürültüsünden kaçmak için her gece zihnindeki o mavi sessizliğe sığınıyordu. Ağır bir panik atak anında evrenin kuralları esnedi ve Vera gözlerini okyanusun en derininde açtı. Karşısında ise suyun bizzat kendisi olan, onu nadide bir sanat eseri gibi bencilce sahiplenen kadim irade duruyordu: Altum. Burası ilk başlarda kusursuz bir rüyaydı. Ta ki Vera, aynaya her baktığında parmaklarının arasında beliren o şeffaf perdeleri ve boynundaki pulları fark edene kadar. Okyanusun büyüsü bedenini dönüştürüyor, onu yavaş yavaş insanlığından koparıyordu. İçinde uyanan devasa kapana kısılma korkusuyla yukarıya, o nefret ettiği dünyaya dönmek istediğinde ise Altum'un bencil esareti ve okyanusun hırçın girdapları onun en karanlık zindanı olacaktı. Çünkü okyanus, kendine hayran olanları asla kolayca serbest bırakmazdı.

Her şeyi senin yönettiğin bir hastanedesin.

Hoş geldiniz. Hayallerinizin çürüdüğü yere... Kitabın bölümleri düzenleme aşamasında olduğu için kaldırılmıştır.

Gök taşında hayat üç hapa bağlıdır: mavi, kırmızı, siyah. Hapını al, hayatta kal. Luca, koca bir kaya parçasının içinde, borçlar ve vardiyalarla birbirine tutturulmuş bir hayatın sıradan bir işçisidir. Gerçek yemeği kayıtlardan bilir, gökyüzünü hiç görmemiştir ve tek isteği vardiyadan sonra rahat bir uykudur. Ama madenin kalbindeki dev makine kendi kendine durmaya başladığında, arızayı çözen kişi o olur. Ve bu gök taşında dikkat çekmek, iyi bir şey değildir. Çünkü kubbenin altında herkesin bir dosyası vardır. Ve bazı sistemler, kapatıldıklarını kabul etmez