darkmoonr
Güçlü, asil ve yalnız olmak belki de hiçbir zaman bu akşamki kadar zor olmamıştı...
İçimde dolup taşan bütün duygulara ben mi yön veriyordum, yoksa onlar mı bana yön veriyordu, bilmiyorum. Ama bir yanım sanki her şeyi anlıyor gibiydi.
Bir ruhun derinliği, bazen birinin gözlerindeki karanlıktan da okunurmuş. Ve insan, başkalarının hatalarından da ders çıkarmayı öğrenirmiş.
Belki de çok anlam yükledik...
Belki de hiç anlam yükleyemeden göçüp gittik bu dünyadan.
Eğer sen de karanlıkta kalanlardansan, belki kendinden bir parça bulursun bu sayfalarda... kim bilir.
Vespera: Gecenin içinde kaybolan ruhların fısıltısı.