Hastalık Stories

"Beni babam ve annem bile unuttu, sen de unutma Elif..." Zelal Sangel, on sekiz yıllık ömrüne bir ömre sığmayacak kadar çok acı sığdırmış bir genç kızdır. Babasının şiddeti ve annesinin duyarsızlığıyla şekillenen hayatı, bedeninin bu ağır yüke daha fazla dayanamayıp pes etmesiyle bir hastane odasına hapsolur. Ancak bu oda, onun için bir son değil; hayatı boyunca mahrum kaldığı değer görme hissiyle tanıştığı bir sığınak olur. Zelal'in bu karanlık yolculuğunda elini tutan tek kişi, onun can dostu, neşesi ve hayattaki tek dalı olan Elif'tir. Elif, Zelal'in fırtınalı hayatındaki en güvenli limandır. Onlara bu süreçte eşlik eden doktor Kerem ise, Zelal için sadece bir kurtarıcı değil, Elif'i emanet edebileceği, aralarındaki o sessiz ama derin bağı uzaktan bir tebessümle izlediği güvenilir bir sırdaştır. Zelal, kendi sonuna adım adım yürürken, hayatındaki en değerli varlığı olan Elif'in Kerem'in yanında güvende olacağını bilmenin huzurunu taşır. Kitap; bir genç kızın babasından gördüğü nefreti, bir yabancının anneliğinde telafi etmeye çalışmasını ve ölmeden önceki son nefesinde bile arkadaşının mutluluğunu dileyecek kadar kocaman olan yüreğini anlatır. Yarım Kalan On Sekiz, bir hastalığın yıkımından ziyade, sevgisiz bir dünyada birbirine tutunarak var olmaya çalışan ve birbirini kardeşten öte seven iki genç kızın sarsıcı vedasıdır.

Sonra bir bakmışsın, bazen iyileşmek mümkün değil... Hayatta kalmak kanserin yeni bir belirtisi! Ve atlatmak... Güya '' atlatmak''. Acıya alışmanın yalan dolu hali.

"Minho, bu sefer özür dilemek için yazmıyorum bu mektubu. Çünkü bugün özür dilenmeyecek kadar güzel bir şey yapacağım. Her şeyi unutuyorum, ailemi, arkadaşlarımı ama unutamadığım tek bir isim var Lee Minho. Seni deliler gibi özledim sevgilim, ama buna son vermem gerek. Ben delirdim Minho. Bu sefer gerçekten delirdim. Beni hasteneye yatırdılar, sensiz, çok soğuk burası. Senin kalbinde olmayı yeğlerdim." "Ama bugün her şey değişecek. Bu bizim hikayemizdi. Son değildi yarım kalmıştı fakat sen sonsuz olmayı seçtin Minho. Ben ise beraber sonsuz olmayı seçtim. Eğer beni hala ölene dek sevdiysen, bekle beni sevgilim geliyorum" Özür dilemiyorum sevgilim ben deliyim, sonsuz bir deli.

Ehehe

Kaldırımda karşılaştığı yabancı adam... kaldırım üstünde dünyanın son kapısından çıkmak üzere sonunu bekleyen ateşler içinde kıvranan bir beden. Oysa o babasının gücünü unutup evin kapısından ne umutlarla hayallerle çıkmıştı. Biraz buruktu içi bunu hak ettiğini düşünmüyordu ama yeni bir hayatın ona güzel geleceğine inanmıştı. Tabii bunlara inanırken onu güçsüz düşürecek belki de hayatın sonuna getirecek hastalığını unutmuştu. Bir baba kızının hastalığını bile umursamayacak onun ölmesini umursamayacak kadar mı nefret dolu olurdu, bir kalp nasıl bu kadar acımasız olurdu kızına karşı? Peki bu acımasız adamın gerçek kızı değilse ne olurdu?

''Dünyaya karşı sen ve ben, her zaman olduğu gibi...'

hastalık

Bazıları "ruhum öldü , duygusuz bir insan oldum" derler Peki ya bunların hepsine sebep olan tüm dünyada birkaç kişiyse

her hikayenin birden fazla açısı ve anlatıcısı vardır. iyi, kime göre iyi? kötü kime göre kötü? bildiğim bir şey varsa sen bütün açılardan kötüydün. hadi, aksini ispatla. ama yapamazsın. değil mi? başlama tarihi: 20 mayıs 2026

17 yaşındaki Elva her gece bir ormanda koşuyor. Arkasında kimin olduğunu bilmiyor, ama onu hissediyor. Gördüğü aynalar, yansıyan yüzler, susan bir ses... Geceleri rüyalar, gündüzleri kaybolan insanlar. Ve Elva bir gün fark ediyor: Bu rüyalar sadece bir rüya değil. Hafızası konuşmaya hazır. Peki, dinlemeye cesareti var mı?