Ihanet قصص

Güvendiğin dağlara karlar yağdığında anlıyorsun aslında en önemli şeyin 'güven ve sadakat 'olduğunu. Unuttum mu hayır. Üzülüyor muyum kesinlikle üzülmüyorum. Bazı şeyler yaşanmalı ve bazı acılar çekilmeliydi. O gün bütün davetliler masada sessiz sessiz ağlayan o enkaza bakıyordu. Çakılmış kalmıştım nikah masasında

"Seçiminin bedelini sen kimsesizlikle, ben ise sensizlikle ödüyorum." Moskova'nın dondurucu soğuğunda, kırık bir omurga ve silinmiş bir hafızayla uyanan bir kadın. Kendisine Veyra diyen bu yabancı adam ve insanlar kimdi ve geçmişinde nasıl bir seçim yapmıştı'da bu haldeydi? Kim olduğunu bilmediği bir bedende hayatta kalmaya çalışırken, zihninin sakladığı sırlar veyrayı kurtaracak mı, yoksa daha da derine mi gömecek? Kuğu düştü ama bu sefer sahne çok daha karanlık.

Cennetin temelleri sadakat ile atılmıştı. Zamanın başından beri var olan düzen sorgulanamazdı. Emirler vardı ve onlara uyan melekler. Mutlak otoritenin gerektiği gibi davranılır ve görevler yerine getirilirdi. Her meleğin bir görevi vardı ve sorgulama söz konusu bile değildi. Melekler nefret edemez, derler ama ilk önce şeytanlardan sonra vampirlerden nefret etmeyi öğrettiler. Bir gün aynadaki yansımadan da nefret ettim ve artık çizginin neresinde durduğumu bilmiyordum. Cenneti sorgulayamazsın, cennete karşı çıkamazsın. Örneklere bak, ilk Lilith sonra Eve. Sonun her zaman cennetten düşmek olacak, senden önce bu yolda yürüyenler oldu. Farklı olacağına mı inanıyorsun? *** Sadece vampirler seni sonsuza kadar sevebilir. *** "Ben günahın ta kendisiyim. Doğanın, iyiliğin ve ışığın tam tersiyim. Ben senin olmadığın her şeyim ve günahlarını sevecek tek kişiyim." *** Çünkü kanatlarına karanlık bir kere sızdığı zaman ondan kurtulamazdın. *** Kitap şarkıları : Don't cry for your daughters Eve - Lydia the bard The fruits - Paris Paloma

İstanbul'un suç dünyasında kimliklerini kimsenin bilmediği bir grup vardır: Kelebekler. Rüzgâr, çocukken öldürülen kız kardeşi Yağmur'un katillerini bulabilmek için yıllardır şehrin en tehlikeli suç örgütlerinin arasına sızmaktadır. Çocukluk arkadaşları Ege ve Ada'yla birlikte çeteleri içeriden çökertirken, karşılarına ailesini yıllardır arayan Miray çıkar. Miray'ın elinde Kelebekleri şimdiye kadarki en büyük düşmanlarına götürebilecek bilgiler vardır. Fakat ortaya çıkardığı gerçek, Rüzgâr'ın bütün hayatını altüst eder: İstanbul'un gizemli suç örgütü Hayalet Çete'nin lideri, Rüzgâr'ın kendi babasıdır. Bir tarafta yıllardır uğruna savaştığı adalet, diğer tarafta çocukluğunun kahramanı... Kelebekler, şehrin karanlığında bugüne kadarki en büyük savaşlarına hazırlanırken Rüzgâr, kazanmanın bazen kaybetmekten daha ağır olduğunu öğrenecektir. Çünkü babanla savaşırsan, kazansan da kaybedersin.

Bazı oyunlarda kaybedenler elenmez. Ölür. Aynı üniversitede okuyan iki düşman. İki aile. İki kan davası. Tek bir geçmiş. Onlara sıradan bir davet gönderildi. Zeka oyunu. Büyük ödül. Yeni bir hayat. Ama kapılar kapandığında gerçek ortaya çıktı. Bu bir oyun değil. Bu bir deney. Kurallar basit: Kaçmaya çalışırsan ölürsün. İhanet edersen ölürsün. Kaybedersen ölürsün. "Güvenme ölümcüldü ama birbirlerinden başka kimseleri kalmamıştı..."

aşk ile korku, sadakat ile ihanet arasında sıkışmış iki yaralı ruhun hikâyesi. Sessizlik bazen bir yemin, bazen bir suçtur.

Ölümle yaşam arasında sadece birkaç saniye var Sen bu saniyeler içerisinde hangisine daha yakınsın şuan; Ölüme mi? Yaşama mı? Ben araftayım. Ölüm de uzak bana, Yaşam da. Yaşamak istemiyorum Ölümü sevmiyorum. Son nefesime kadar yaşamda görünüp, arafta kalmak tercihim. Ölüm çekip kollarımdan beni yanına alana dek..

Yazardan Not: Bu kitap cinsellik,madde kullanımı,silah, şiddet içeren bir kitap. Hassas okurların dikkatine. Kan İttifakı yakında raflardaaaaa... "Bir Yemin Bir Mezar olabilir mi?" Peki ya ittifak uğruna yapılmış anlaşmalı bir evliliğin sonu hüsran olabilir mi? Kanla kurulu bir evlilikten kim sağ çıkar. Tüm bu soruların cevabı KAN İTTİFAKI serisindedir. Kan İttifakı ittifak uğruna yapılmış anlaşmalı evliliği anlatan bir seridir.

Bu kitap, insanın en güvende olması gereken yerde nasıl yalnız bırakıldığını anlatıyor. Bir aile... Dışarıdan bakıldığında sıradan. İçeride ise sessizlikle ayakta duran bir düzen. Narsist bir anne, suskun bir baba ve olan biteni görüp konuşamayan çocuklar. Bir ihanet ortaya çıktığında, gerçek herkes için aynı anlama gelmez. Bazıları susar, bazıları inkâr eder, bazıları da gerçeği söyleyen kişiyi suçlu ilan eder. Bu kitap, gerçeği bilen ama söyleyemeyen birinin hikâyesi. Söylerse birinin zarar göreceğini bilen, sustukça kendi ruhunu kaybeden birinin... Panik ataklar, anksiyete, ilaçlar ve "hiçbir şey olmamış gibi" kurulan kahvaltı masaları arasında geçen yıllar. Kahvaltı Masasında Bir aileyi değil, bir sessizliği anlatıyor.

Yirmi yıl önce söylenen tek bir yalan... Koca bir krallığın kaderini değiştirdi. Asteria'da herkes geleceğin kraliçesinin kim olduğunu biliyor. En azından bildiğini sanıyor. Taç giyme törenine kırk gün kala, ölmek üzere olan yaşlı bir hizmetkârın fısıldadığı tek bir cümle ise bütün dengeleri altüst ediyor. "Taç... yanlış başın üzerinde." O andan itibaren sırlar gün yüzüne çıkmaya, dostluklar sınanmaya ve sadakatler parçalanmaya başlıyor. Köyde sıradan bir hayat süren Mira, hiç bilmediği bir geçmişin peşine sürüklenirken; sarayın gözbebeği Prenses Elenya, hayatı boyunca inandığı gerçeklerin birer birer yıkılışına tanık oluyor. Taht için verilen mücadelede asıl soru şudur: İnsanı kraliçe yapan damarlarında dolaşan kan mı... yoksa yaptığı seçimler mi? İhanetlerin, kayıpların, unutulmuş kehanetlerin ve beklenmedik dostlukların gölgesinde tek bir gerçek vardır: Bazı sırlar ortaya çıktığında yalnızca hayatlar değil... Krallıklar da değişir.

Bazen bütün yaşamımız bütün kararlarımız ve geleceğimiz başka insanların elinde olur . Bu insanlar genelde ya ailemiz yada en iyi dostlarımız olur. Ama bu hikayede ölümümüz başkasının elinde ve biz bu kişinin daha adını bile bilmiyoruz...

Hepsinin gözlerinde aynı duygu var, korku. Hepsinin kalbi aynı duyguya esir, özlem. İnsanlar sevdiklerini özlüyor, insanlar sevdiklerine sarılmak istiyor fakat onları bir daha görmeleri olanaksız, bunu biliyorlar. Kabullenmek istemiyorlar, engel olmak istiyorlar fakat ellerinden bir şey gelmiyor. İsyan etmekten, karşı çıkmaktan başka hiçbir şey ellerinden gelmiyor. Ellerinde pankartlar, dudaklarında aynı feryatlar... Altı kişi, altı can, altı masum kalp. Bir oyundalar, bir yarıştalar. Canlarını kaybetmemeye çalışıyorlar fakat biliyorlar, buradaki bir kişi dışında her biri yenilecek ve bu yenilmenin sonucunu canlarıyla ödeyecekler.

Bazen bir soy, yalnızca lanetiyle anılır. Ve bazen bir mühür, kıyameti çağırır. Elaria Montain, gölgelerin hüküm sürdüğü bir krallığın prensesi. Varyn ise tahta geçmesi için yetiştirilen, duygusuzlukla kutsanmış bir kral. Onlar, Ruhsuzlar soyundan geliyorlar; hisleri bastırılmış, kaderleri zincirlerle örülmüş bir geçmişin mirasçıları... Fakat hiçbir mühür sonsuza dek susturulamaz. Bir gece... Elaria'nın belinde yanan işaret, binlerce yıl mühürlenmiş bir gücü uyandırır. Ve bu güç, yalnızca onun değil - tüm diyarın ruhunu tehdit eder. Şimdi her şey bir soruya bağlı Ruhsuz biri, kalbini yeniden bulabilir mi? Yoksa kalp, gömülmesi gereken en tehlikeli sır mıdır?

?:"Beni anlamanı istiyorum" ?:"Belkide sadece seni anlamak istemiyorumdur."

Bir mafya ve veteriner mi? Derin sırları olan bir mafya ve herseyden habersiz kendi halinde takılan bir veteriner. Yazın tek gecede okumalık bir kurgu diyorum ve kararı size bırakıyorum...

❦ Hogwarts ilk kurulduğu yıllarda Helga Hufflepuff ve Salazar Slytherin arasında herkesin fark edebileceği bi şeyler vardı, onlar her ne kadar kabul etmeseler de... Kısa süre sonra zaten aralarındaki aşkın kanıtı nefes almaya başlayacaktı. Yolları ayrılmadan önceki gece Slytherin ve Hufflepuff son kez görüşürler. Bu vedaları hem aşklarının yaşayan kanıtını hem de iki binanın varisini doğurmuştu. Bir kehanete göre bu soydan gelen varis cadı Slytherin bir büyücü ile birlikte olursa ortaya büyük bir güç çıkacaktı. Aradan yıllar geçti. Hiçbir Hufflepuff hiçbir zaman bir Slytherin ile birlikte olmadı. Hatta olabildiğince kendi hallerinde, bu büyük gücü uyandırmadan yaşadılar. Karanlık Lordun yükselmesi ve bu gücü ele geçirmek istemesi üzerine bu soydaki korku da artıyordu. Tam bu korku ve endişenin üzerine Hufflepuff malikanesine güneş gibi bir cadı doğdu. Alina Mila Hufflepuff... Atalarından daha farklı olduğu bebekliğinden belliydi. Onlardan daha fazla büyü yapıyor, yerinde durmuyordu. Herkes bu gücü, bu cadının uyandıracağını düşünüyordu. Doğal olarak da soylarında Slytherin binası çokça bulunan aileler erkek çocuklarını bir şekilde küçük cadının yanına yakıştırmaya çalışıyordu. Black ailesi de bunlardan biriydi. Büyük oğlu Sirius ile Alina yaşıtlardı. Üstelik Hufflepuff ailesi ile dostlardı. Küçükken çok iyi anlaşan bu ikili için ne yazık ki Hogwarts başladığında güneşli günler gözükmüyordu. Sirius ailesinin dediklerinin tam tersini yapıyordu. Alina da bunlardan biriydi. Ancak Sirius'un ailesi yüzünden hırs bürümüş gözünden kaçırdığı kocaman bir şey vardı. O da duyguları.. ❦

Ercüment'in hayatındaki üzüntülerini ve bazı yaşadıklarını anlatan romantik bir kitap.

"Uyanmak, bazen sadece başlangıçtır. Bazen de kaçınılmaz bir sondur." Sayra, en güçlü Kraliyet Şövalyeleri'den bir ailenin tek kızıydı. Ama diğer Şövalye Veliahtlarının aksine, Sayra henüz Uyanmamıştı. Güçlerinin her biri kısıtlı ve kilitliydi. O, herkesin beklediği uyanışı yaşayamamış, büyükbabası ve akrabaları tarafından yeteneksiz bir gölge olarak görülüyordu. Ancak Sayra'nın kaderi, tek bir kişinin arzusuyla değişmek üzereydi. Veliaht Prens Rafael. Güçlü Ejder soyunun mirasçısı olan Rafael, Yıllardır Sayra'ya uzaktan âşık olmuş onunla birliktelik kurmak için sessizce bekliyordu. Kılıçların ruhlarının birleştiği bu savaşta, Sayra, kendi kaderini çizmek için hem gücünü hem de kalbini ortaya koymak zorundaydı.

"Şaşırıyorum." "Neye?" "Bu sigara dudaklarının arasında çok sakin. Ben olsam çakmağa gerek kalmadan çoktan yanıp tutuşmuştum."

Güven oldukça basit görünen bir kelime: - Çünkü sen güvenmiyorsun ve bende güvenilmezim