Kişiselgelişim storie

Zaman, bir dervişin avuçlarında tuttuğu kum taneleri gibi akıp giderken, insan ruhu bu sonsuz akışın içinde kendi yankısını arar. Kimi bir şairin mısralarında, kimi eski bir taşın üstüne kazınmış yazılarda, kimi de rüzgârın bilinmez diyarlardan getirdiği fısıltılarda bulur kendini. Ama herkesin içinde, ismini koyamadığı bir özlem vardır; bazen bir baharın kokusunda, bazen bir eski anının gölgesinde saklanır. Benim hikâyem de böylesine derin bir özlemin içinde başlar. Ne başlangıcını net olarak hatırlayabiliyorum ne de bu özlemin ilk ne zaman içime düştüğünü. Ama bildiğim tek şey, içimde taşıdığım bu duygunun bir dalga gibi zaman zaman yükselip beni içine çektiği. Tıpkı eski bir şehirde kaybolmuş bir yolcu gibi, bazen tanıdık bir anıya dokunuyor, bazen ise hiç bilmediğim bir hatıranın kıyısına vuruyorum. İnsan, ruhunun derinliklerinde yolculuk yaparken, bazen kelimelerin bile anlatamayacağı duygular içinde bulur kendini. Sanki yüzyıllar öncesinden gelen bir ses, kalbinin derinliklerine fısıldıyormuş gibi... O sesi dinlemeyi öğrendiğinde, içindeki yalnızlığın bir anlam kazandığını fark edersin. İşte benim yolculuğum da böyle başladı; seslerin, sezgilerin ve zamanın ötesinden gelen fısıltıların peşinden giderek. Bu hikâye, sadece kelimelerle yazılmış bir anlatı değil. Bu, ruhun bir arayışıdır. Kimi zaman suskunluğun içinde yankılanan bir çığlık, kimi zaman ise geceye karışan sessiz bir dua... Ve ben, bu satırları kaleme alırken, aslında kendi içimde bir ışık arıyorum. Eğer bu satırlarda kendinizden bir parça bulursanız, bilin ki aynı yolculuğun yolcusuyuz.

Sadece beni kimsenin duyamayacağı ama benim anlatmam gereken şeylerin olduğu saçma bir yazı dizisi

Bu içerik tamamen insan psikolojisi ile alakalıdır. Olağan üstü hiçbir karakter yoktur.

Kişisel gelişim

Kalp gözünden görüp, kalbin dilinden anlamak mı ? Evet, öyle..

Her insan bir ağaçtır, eğer susuz bırakılırsa kurur...

okusanız birşey kaybetmezsiniz aksine işinize bile yarıyabilir :))

Hayata dair ne varsa konuşacağız seninle, yaşadıklarımızı, yaşayacaklarımızı bir de hiç denk gelmediklerimizi..

Biraz da kendini düşünmeye ne dersin ya da artık kendine hakettiğin değeri vermeye ? :)

Her insan kendini sever !

"Ne hayallerimi gerçekleştirebildim... Ne de kendime istediğim gibi bir hayat kurabildim... Hep bir şeyler engel oldu... Şimdi geçmişe dönüp bakıyorum da kaybolan yıllar var sadece... Ama elimden ne gelir ki... Geçen zamanı geri getiremem ya... Artık akışına bıraktım her şeyi... Zamanla geçer nasılsa..."

these quotes made me feel good when I was down so I wanted to gather and share them, hope you enjoy:) [I once read a nice story on tumblr by the famous writer sixpenceee and I wanted to share it too]

Saçma

Kalemin ucuna dökülenler...

Ege'nin içine kapanmış, geçmişiyle ve yalnızlığıyla savaşan bir gencin hikayesini anlatıyor. 19 yaşında, içsel çatışmalarla dolu bir dünya yaşayan Ege, çocukluğundan ve ailesinden uzak bir hayat sürmektedir. Okul yıllarındaki yalnızlık, geride bıraktığı arkadaşlıklar ve terk ettiği ilişkiler, onun bugününü şekillendirir. Bir sabah, sanal ortamda işlediği bir suç yüzünden gözaltına alındığında, karakolda tanıştığı motorcu kız hayatına girecek, ona sosyalleşme ve değişim arayışı sunacaktır. Fakat, bir yalan eksik, bir yalan fazla diyerek, geçmişinden kaçmaya devam ederken, Ege'nin içinde kaybolan parçaların peşinden gitme zamanı gelmiştir. Zihninde yankılanan eski şarkı sözleriyle, hem içsel huzuru hem de dünyayı yeniden keşfedecek, değişen ve dönüşen bir gençlik hikayesinin peşinden sürüklenecektir.

Aşk - Fedakarlık - İntikam Bu hikayenin sonunda hangisini seçeceğinize karar verilebilecek misiniz? Peki Buse ne yapmalı?

Kişisel gelişim , İnsanın ruhunu açan bir çiçekten ibadettir