Korku Stories

Cennetin temelleri sadakat ile atılmıştı. Zamanın başından beri var olan düzen sorgulanamazdı. Emirler vardı ve onlara uyan melekler. Mutlak otoritenin gerektiği gibi davranılır ve görevler yerine getirilirdi. Her meleğin bir görevi vardı ve sorgulama söz konusu bile değildi. Melekler nefret edemez, derler ama ilk önce şeytanlardan sonra vampirlerden nefret etmeyi öğrettiler. Bir gün aynadaki yansımadan da nefret ettim ve artık çizginin neresinde durduğumu bilmiyordum. Cenneti sorgulayamazsın, cennete karşı çıkamazsın. Örneklere bak, ilk Lilith sonra Eve. Sonun her zaman cennetten düşmek olacak, senden önce bu yolda yürüyenler oldu. Farklı olacağına mı inanıyorsun? *** Sadece vampirler seni sonsuza kadar sevebilir. *** "Ben günahın ta kendisiyim. Doğanın, iyiliğin ve ışığın tam tersiyim. Ben senin olmadığın her şeyim ve günahlarını sevecek tek kişiyim." *** Çünkü kanatlarına karanlık bir kere sızdığı zaman ondan kurtulamazdın. *** Kitap şarkıları : Don't cry for your daughters Eve - Lydia the bard The fruits - Paris Paloma

Hayatında hiç böyle hissetmediğini söylüyordu. Ailesini bir proxy olabilmek için k*tlederken... 𝑂𝑛𝑐𝑒 𝑎 𝑝𝑟𝑜𝑥𝑦 𝑖𝑠 𝑎𝑙𝑤𝑎𝑦𝑠 𝑎 𝑝𝑟𝑜𝑥𝑦

[Group052] Jung_HS: Kimse var mı? [Group052] Jung_HS: Lütfen yardım edin bu garip küçük odada yalnızım, çok karanlık ve kapı yok hiçbir şey yok sadece duvardaki bu garip dokunmatik ekranlı cihaz var. [Group052] Jung_HS: Kimse var mı? [Group052] Min_YG: Buradayım ve aynı durumdayım [Group052] Min_YG: Kahretsin, eğer biz 052 grubuysak, bunun gibi en az 51 grup daha olduğu anlamına mı geliyor ? Ne tür bir toplu kaçırma bu ? [Group052] Kim_NJ: Sanırım daha fazlası var. [Group052] Kim_NJ: Üçüncü rakama ihtiyaçları olmasa neden 52'nin önünde 0 olsun ki? Yüzlerce grup olabilir. [Group052] Min_YG: Vay canına akıllı birisin değil mi, bizi buradan çıkarmanın bir yolunu bul [Group052] Kim_NJ: Ben de ne yapacağımı şaşırdım. Eğer bizi kaçıran kişiyle konuşabilirsek bir şeyler bulabiliriz belki. Pied Piper : Merhaba. Ben sizi kaçıran kişiyim. Bir oyun oynamak ister misiniz? [Group052] Min_YG: Kahretsin. Birbirine yabancı yedi kişinin, kaçırıldığı ve bir sohbet odası aracılığıyla birbirleriyle iletişim kurmak zorunda oldukları bir ölüm kalım oyunu düşünün. Hayatta kalmak için birlikte çalışabilecek ve yaklaşmakta olan kıyametten kaçmak için aralarında ki bağlantıyı zamanında bulabilecekler mi?

The Wattys 2026 A portal. Six strangers. Twenty-four days that changed everything. When Olesa and her companions are pulled into a mysterious world, they quickly discover that finding their way home is only the beginning. As they face dangerous trials, hidden secrets, and unexpected friendships, each of them must confront their fears and discover the strength they never knew they had. Sometimes, the greatest power isn't magic. Sometimes, it's the courage to stand together. Because some journeys are more than adventures... They change who we are. 24 Days When the Sun Eclipse is a fantasy adventure about hope, friendship, courage, and the unbreakable bonds that can be formed in just twenty-four days.

aşk ile korku, sadakat ile ihanet arasında sıkışmış iki yaralı ruhun hikâyesi. Sessizlik bazen bir yemin, bazen bir suçtur.

Sakin bir mahalle. Sıradan bir matematik öğretmeni. Ve halıya sarılmış bir ceset. Arda, bütün gerçekliğini paramparça edip o güne kadarki sıradan hayatıyla köprüleri atmak zorunda kalacağı o gece, kendisini dehşet verici bir kâbusun içine itilmiş bulur. Sima isminde gizemli küçük bir çocuğun sanrılarının da eşliğiyle İstanbul'dan başlayan yolculuğu kendisini Anadolu'nun hiç görmek istemeyeceği karanlık köşelerine kadar sürükleyecek, bu yolculuk esnasında hem akıl sağlığını hem de etik değerlerinin bütün sınırlarını zorlamakla sınanacaktır. Düş Yürüyen, gerçeklik ile travmanın arasındaki ince sınırı belirsizleştiren, okuyucuyu insan zihninin en karanlık köşeleriyle yüzleştirmeyi amaçlayan psikolojik bir gerilim romanıdır.

Korku Hikayesi

Deniz Aydın, hayatını milimetrik hesaplar ve kusursuz teller üzerine kurmuş bir ortodonti asistanıydı. Planlı, düzenli ve her zaman güvenli... Ta ki gökyüzüne hayatını adamış, kuralsız bir savaş pilotuyla karşılaşana kadar. Doruk Yalçın, bir kez gördüğü o kızı aklından çıkaramayacağını biliyordu. Ancak Deniz için mesele sadece bir kalp çarpıntısı değil, devasa bir kaybetme ihtimaliydi. Biri yeryüzünde düzeni ararken, diğeri gökyüzünde özgürlüğün peşinde. Peki, her an düşme ihtimali olan birine aşık olmak, en büyük uçurum değil midir?

MIRSAL KÖYÜ Hava kapalıydı. Yenice Köyü'nden Mırsal Köyü'ne doğru atlı arabayla yola çıktım. Köyde imam yoktu; beni bekliyorlardı. Yol 15 kilometreydi, dağlık ve ormanlıktı. Yolun yarısında atlar ağırlaşmaya başladı. Sanki arabada görünmeyen bir yük vardı. Nefesleri bozuldu. Tam iki köyü bağlayan köprünün ortasında durdular. Bir anda etrafımız ayak sesleriyle doldu. Gözümle kimseyi görmüyordum ama atlar onları görüyordu. Dua okumaya başladım. Zorla hareket ettik. Köye yaklaşınca eski bir Osmanlı çeşmesinde durdum. Geceleri oralara gidilmez ama atlar bitkindi. Çeşmeye selam verdim. - Ve aleykümselâm... Çınarın altında bir kadın vardı. Belden yukarısı çıplak, saçlarını tarıyordu. Kıpırdayamadım. Gülümsedi: "İsteseydim seni burada yok ederdim. Ama selam verdin... Git." Can havliyle köye girdim. Geceler sakin geçti sanmıştım. Ta ki bir gece caminin kapısını açana kadar... Duvarlar üç harflilerle doluydu. - "Git buradan hoca... Yoksa ölürsün." Sabaha kadar secdede kaldım. Sabah yemeği getiren genç bana baktı ve sadece şunu söyledi: - "Uyutmadılar, değil mi?" Sonra fısıldadı: - "Buraya gelen hiçbir imam kalamaz." Yere kapandı. Vücudu bozuldu. O da onlardandı. Atları koştum, kaçtım. Mırsal Köyü'nün adını bir daha anmadım.

okulun kimya öğretmeni bir deney için denek olmayı kabul eder deney işe yaramaz ve öğretmen okula geri gönderilir ancak takılan çiple her şeyin ters teptiğini fark eden lavabatuar çalışanları okula öğretmen olarak young kwonı gönderir ve öğrencileri deneyden oluşan ve gittikçe çoğalan yaratıklardan korumaya çalışır

Katillik bulunması için çabalayan dört kız

Konu:Dram,Gizem,Aşk,Macera

Nefes nefese üstümdeki çamura baktım, ardından kafamı hafifçe kaldırıp tam da ayaklarının dibinde dizlerimin üstünde kaldığım siyah botlarının altı çamurdan dolayı batmış olan askere baktım. -Güzel, on beş dakika elli bir saniye bravo asker, hangi bölüktensin ? Asker mi ? Asteğmenin kızı olduğumu bilmiyormuydu ? Siması oldukça yabancıydı Kafamı yere çevirip ayaklanmam gerektiğini fark ettim ellerimdeki çamura rağmen bana destek olmak için elini uzattığında tereddüt ettim bunu anlamış gibi -Çamurdan iğrenecek olsam burda ne işim var asker Sessizce bana uzattığı eli tutup ayağa kalktığımda omuzunun arkasından gelen babama baktım. -Asker !! Karşımdaki asker babamın sert sesini işitince hızla önüne dönüp esas duruşa geçti. -Yeni gelen bölükteki askerlerden misin asker -Evet asteğmenim -Adın ne senin ! -Aslan akın barutcu emret asteğmenim ...

7. Kat panaromik

ilk denemem umarım beğenirsiniz

My buddy said mama mama mommy mommy daddy mommy mommy

.

17 yaşındaki Elva her gece bir ormanda koşuyor. Arkasında kimin olduğunu bilmiyor, ama onu hissediyor. Gördüğü aynalar, yansıyan yüzler, susan bir ses... Geceleri rüyalar, gündüzleri kaybolan insanlar. Ve Elva bir gün fark ediyor: Bu rüyalar sadece bir rüya değil. Hafızası konuşmaya hazır. Peki, dinlemeye cesareti var mı?