Mrok Stories

Aerbor - królestwo miecza i krwi. Kraina, gdzie honor bywa cięższy od stali, a zdrada karmi się w mroku sal tronowych. Gdzie duma rodów liczona jest nie w złocie, lecz w przelanej krwi i wspomnieniu dawnych bitew. Gdy umiera stary król, rozżarzony ogień ambicji wybucha na nowo. Wielkie rody spoglądają na koronę jak na zdobycz, a lojalność staje się towarem na sprzedaż. W twierdzach i portach, w górach i borach, w salach uczonych i na równinach - każdy wie, że nadchodzi czas przełomu. W sercu tej opowieści jest cień - tajemnica, która odwraca losy dynastii i całego królestwa. Dziedzic, wychowany z dala od blasku dworu, dorasta w cieniu krwi i żelaza. Nie wie jeszcze, że w jego żyłach płynie krew królów, a przeszłość, o której świat próbował zapomnieć, pewnego dnia upomni się o swoje prawa. „Dziedzic Cienia i Korony" to kronika wojen i zdrad, ale też szeptów o miłości i nadziei. To historia o synach i córkach Aerboru - o rycerzach, którzy stali się legendami, o kobietach, które wybrały miecz zamiast dworskiej sukni, o rodach, które od wieków trwają w chwale lub upadku. Tu każdy miecz nosi imię, każda pieśń kryje prawdę, a każdy cień rzuca dłuższy mrok, niż zdaje się na pierwszy rzut oka. To opowieść o królestwie stojącym na granicy rozdarcia. O przeznaczeniu, które nie pyta o zgodę. O koronie, która nigdy nie spoczywa lekko na skroniach. „Dziedzic Cienia i Korony" to saga o krwi, lojalności i cieniu, który nigdy nie opuszcza Aerboru.

Marinette i Adrien byli narzeczonymi w obu swoich życiach. Razem walczyli oraz planowali wspólną przyszłość, do czasu... Chłopak podczas jednej z misji popełnił błąd. Błąd przez który jego ukochana zginęła z jego własnych rąk. Miraculum dziewczyny roztrzaskało się na dziesiątki małych kawałeczków. Świat tak samo jak jego serce pogrążyło się w mroku. Władca Ciem przejął nad nim całkowitą kontrole. Obaj zostali nieśmiertelni. Minęło 1000 lat. Na świecie panowała ciemność. Lecz pojawiło się nikłe światełko w tym całym mroku. Czy dwa serca na nowo zostaną połączone? Czy uda się uratować Paryż?

"Nie było tablicy z nazwą drogi. Zresztą nigdy jej nie było. Wąska, żwirowa ścieżka, zbyt wąska na dwa samochody, wiodła łagodnym łukiem w górę, w stronę starego dworku stojącego na szczycie. Nazywano to miejsce Wzgórzem Cieni, choć nikt już nie pamiętał dlaczego. Może przez sposób, w jaki drzewa wyginały się ku niebu, jakby chciały zakryć niebo przed patrzącymi z dołu. A może przez sam dom - ciemny, z zamkniętymi okiennicami, z wysokim dachem, który wydawał się unosić na szczycie wzgórza jak korona cierniowa.".... 'Dom, który pamięta' to niezwykle mroczna, zagmatwana książka niczym serial 'Dark' czy film 'Mullholland Drive'. Nic nie jest takie, na jakie się wydaje. Czy Marta poradzi sobie z zagadkami, jakie stawi jej dom, w którym mieszkała już kiedyś? Czy to wszystko ułoży się w logiczną całość? Przekonajcie się sami! [książka była tworzona we współpracy z Chatem GPT, więc proszę, miejcie to na uwadze!]

Wyłoniła się z mroku W TRAKCIE OGARNIANIA OPISU, OKŁADKI I INNYCH PIERDÓŁ #103 - mrok - (15.07.2019)

Chociaż wszystko takie samo Coś się jednak pozmieniało ...właściwa interpretacja jest tylko jedna : TWOJA 🙈🙉🙊

Na świecie żyje wiele potworów, mutantów, wampirów, wilkołaków i różnych im podobnych bestii. Nie łączy ich wiele. W końcu zabija się je w inny sposób, ich futra mają raz to droższą, raz tańszą wartość. Jednakże za nimi podąża jeden aspekt, łączący je wszystkie ze sobą. Są, albowiem zabijane przez gorsze monstra. Jeden z nich wyróżnia się jednak sprytem, przygotowaniem, skutecznością i celem, do którego dążyć mu będzie szło krwawą ścieżką- jego imię wywołuje lokalne ptactwo z lasu i na jego wydźwięk konie uciekają ze swych stajni. Brzmi ono - Kruczy Łowca.

Młoda dziewczyna próbuje przeciwstawić się woli ojca, jednocześnie ratując świat przed ciemnością.

„Miłość jest marą, miłość jest szatanem. Nie ma złego anioła oprócz miłości" Powszechnie wiadomo, że nic tak nie karmi duszy poety jak niespełniona, raniąca i odbierająca chęć do życia miłość. Egzystencja Bólu to zbiór wierszy inspirowanych właśnie takim uczuciem. Raniącym, kłującym, ale istniejącym. Paradoksalnie autor sam nie cierpi katuszy. Jest neutralnym obserwatorem cudzego nieszczęścia. Kontempluje nad sensem tego dziwnego i niezrozumiałego uczucia, ale nie tylko. Tomik przeznaczony jest dla ludzi szukających pocieszenia, kochających sadystyczny sposób bycia i mający dystans do siebie. Dla patrzących szerzej, potrafiących wyjść ze schematu, myślących niestandardowo. Czasem coś co na pierwszy rzut oka może wydawać się błahe, naiwne lub bezsensowne w rzeczywistości odkrywa przed nami nowy, głębszy sens. Poezja nie może być zbyt prosta bo wówczas straciłaby ten tajemniczy i niepowtarzalny klimat, którym tak bardzo się szczyci. Liczę, że po zagłębieniu się w te lekturę odzyskasz wewnętrzny spokój, albo przynajmniej zdecydujesz się na wykupienie kawałka cmentarza. Z pozdrowieniami, Autor bez duszy czystej i niewinnej.

Niekiedy zastanawiamy się, co by się stało, gdyby życie zmieniło się diametralnie. Nagle na skalę globalną, doszłoby do upadku gospodarczego lub największej epidemii w dziejach ludzi. Prawda wydaje się zarazem bardzo prosta, a równocześnie nie ma na to konkretnej odpowiedzi. Jest od tylu rzeczy tak naprawdę zależne i niewytłumaczalne dla naszego umysłu. Przyjmując jednak pewien aspekt, że dochodzi do katastrofalną w skutkach zjawiska, zmian genetycznych, co z kolei doprowadza do upadku w zasadzie każdej narodowości, to dochodzi również do zaskakujących, jakkolwiek skutków. W historii będzie kilku bohaterów. Ich pełna historia będzie stopniowo zlewała się w całość. Dzięki temu krok po korku będzie pokazywało, jacy byli, jacy są i jacy prawdopodobnie będą. Jak życie w tym okrutnym świecie będzie zmieniało ich charaktery. Losy będą nieraz się zbiegać nawzajem. Świat staje się czymś fantastycznym. Byty, które wydają się, to zwyczajnymi kreaturami typu „zarażeni", po wręcz o mitycznym opisie istoty. Więc śledzenie ich losu zawierają pierwiastek zagadkowości. Tytuły oraz pewne słowa, czy też gesty będą symbolizowały pewne wydarzenie z przeszłości lub przyszłości. Witamy w świecie, gdzie rządzi jedynie wola przetrwania i nikle symboliki, które pozwolą żyć dalej, o ile instynkt ów znaki po swojemu będzie mogło rozpoznać, by nieść człowieka na drogę dalszego życia, w tym wydawałoby się opuszczonym przez Boga światem. Życzę miłego czytania... Ci, którzy przetrwali...

Wszystko wydawało się być takie jak zawsze, gwar miasta roznosił się daleko, niosąc ze sobą w świat śmiechy i echo rozmów. Słychać było dzieci, które krzyczały bawiąc się i biegając po uliczkach. Nad dachami unosił się dym, wylatujący z kominów, a razem z nim i zapachy, które przyprawiały o wilczy apetyt, woń świeżego pieczywa i wędzonego mięsa wabiły zabłąkanych podróżników. Nad miastem rozciągało się błękitne niebo, rozświetlone przez żarzące się słońce. I być może wszystko dalej byłoby takie jak zawsze gdyby nie wielki ptak, który przeciął i zaburzył ten idealny błękit swoją spowitą w całkowitej i głębokiej czerni postacią. Jego pióra błyszczały pod padającymi na nie słonecznymi promieniami, kiedy krążył w powietrzu. Ludzie wierzyli, że niesie ze sobą jedynie nieszczęście i śmierć. Wierzyli, że kruk to zły omen.

Niewielki fragment "Dzieci", powieści, w której położenie centralnej postaci - bezimiennego chłopca, który chce zgasić słońce - w stosunku do innych "istot" determinuje przemiany stylistyczne. Nie jest to najlepsze ujęcie, jednak nie chcę używać terminologii, która z góry mogłaby zrazić potencjalnych czytelników.

One-shot z uniwersum Harry'ego Pottera, skupione wokół jednej potencjalnej sytuacji z życia Toma Riddle'a w Hogwarcie.

Nick wychował się na pograniczu dwóch światów, realnego oraz tego, do którego przenosi się oczyma wyobraźni. Z czasem, różnica pomiędzy nimi się zaciera, a Nick znajduje się w olbrzymim niebezpieczeństwie.

Nie ma świata, który byłby łagodny dla żyjących na nim istot, dlatego walka jest ciągły partnerem istnienia. Z odmieńcami, naturą, samym sobą. Rasizm, seksizm, psychopatia, fanatyzm... Bardzo dobrze nam znane pojęcia, prawda? Więc czy odważysz się wejść do świata, który z zasady nie jest dobry?

We współczesnym świecie istnieje Organizacja, która dopuszcza się eksperymentów na ludziach, zarówno tych posiadających specjalne zdolności, jak i tych zwyczajnych, szarych obywateli przemykających po ulicach wielkich miast. To nie jedyne zagrożenie, z którym przyjdzie się borykać głównym bohaterom, miejscowych nękają ataki Straconych, zmiennych istot, które z wyboru, bądź klątwy nie byli w stanie powrócić do ludzkiej postaci. Czy uda im się przetrwać w takich warunkach? Co jeśli komuś uda się przeżyć piekło zgotowane przez Organizację? Jak powrócić do normalności po zadanych krzywdach?

Aria całe życie żyła w kłamstwie. Dopiero noc jej ucieczki ujawnia prawdę: nie jest zwyczajną dziewczyną, lecz kimś, kogo cienie obserwowały od zawsze. Gdy trafia do Akademii Cieni - miejsca, w którym magia rodzi się z mroku - odkrywa, że nic tu nie jest takie, jak wygląda. Nauczyciele skrywają sekrety. Uczniowie znikają bez śladu. A noc... noc szepta jej imię. Aria musi zdecydować, komu zaufać, zanim mrok, który ją woła, pochłonie ją całkowicie. Bo w Akademii Cieni nikt nie jest bezpieczny. Zwłaszcza Dziecko Nocy.

Historia, która wydarzyła się na prawdę...

Cyryl to zbuntowany, niezależny czarodziej, którego marzeniem jest zostać łowcą czarnoksiężników. Wraz z bratem - Felicjanem, znienawidzonym przez wszystkich w Zakonie kujonem i siostrą Ramoną, maniaczką eliksirów sprosta pewnemu zadaniu (...)

Krótkie opowiastki, które zdarza mi się pisać pod wpływem weny oraz inspiracji z życia, a nie będą mieć osobnej serii -w- Zdjuntko z okładki (ja wziunść z Gugol, ale dać zirudło): https://www.facebook.com/CreepPl